"Μεγάλωσα με μια κοπέλα, γιατί η μαμά μου εργαζόταν, που από πέντε χρονών πηγαίναμε κάθε μέρα στον κινηματογράφο και βλέπαμε προβολές από τις 4 το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ, στις 12. Από τόσο...

Πλήρες Κείμενο:

"Μεγάλωσα με μια κοπέλα, γιατί η μαμά μου εργαζόταν, που από πέντε χρονών πηγαίναμε κάθε μέρα στον κινηματογράφο και βλέπαμε προβολές από τις 4 το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ, στις 12. Από τόσο μικρή ηλικία βρέθηκα μέσα στη μαγεία του παραμυθιού, δηλαδή στη γοητεία που βρίσκεται έξω από το πραγματικό, στο «αλλού». Αυτό για μένα ήταν ένα είδους «ναρκωτικού» στο οποίο εθίστηκα από μικρός.

Αυτό το «άλλο» που αντιπροσωπεύει η Τέχνη με συντροφεύει από παιδί. Η Τέχνη είναι τεράστιο καταφύγιο.

Δεν μπορώ να αντιληφθώ μια μέρα που να μην περνάω από τον ρόλο είτε αυτού που θα δημιουργήσει κάτι εκείνου που θα απολαύσει κάτι καλλιτεχνικό.

Η πραγματικότητα με κάνει να πλήττω και παράλληλα με φοβίζει.

Κάποτε είχα πάει σε έναν ψυχίατρο και του έλεγα τα προβλήματά μου και μου είπε «Εσύ είσαι γεννημένος καλλιτέχνης». Οπότε όταν μου το είπε σκέφτηκα «ααα, αυτό είμαι» με χαρά.

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να κρατηθεί από κάτι το καλλιτεχνικό, μπορεί κανείς απλώς να τραγουδάει στο σπίτι μόνος του, δεν χρειάζεται να είναι τραγουδιστής.

Και το ποδόσφαιρο μπορεί να λειτουργήσει έτσι.

Μπορεί κάποιος να ζει γι’ αυτό το παιχνίδι.

Ο άνθρωπος έχει πάντα ανάγκη το «άλλο» και το «αλλού»..." Δημήτρης Καταλειφός Συνέντευξη στη Λίνα Ρόκου(bovary.gr) #v_aterlo #όσο_υπάρχουν_Άνθρωποι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους