Με αφορμή το beef της γιατρού στη Σάμο και του Υπουργείου Υγείας, την προηγούμενη εβδομάδα γεμίσαμε με άρθρα απόψεων σχετικά με το ζήτημα, και φυσικά όπως γίνεται σε κάθε θέμα δημοσίου διαλόγου στην...

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή το beef της γιατρού στη Σάμο και του Υπουργείου Υγείας, την προηγούμενη εβδομάδα γεμίσαμε με άρθρα απόψεων σχετικά με το ζήτημα, και φυσικά όπως γίνεται σε κάθε θέμα δημοσίου διαλόγου στην Ελλάδα η συντριπτική πλειοψηφία έσπευσε απλά να τοποθετηθεί ανάμεσα σε δύο όλα κι όλα ακραία στρατόπεδα. "Η τεμπέλικη gen-z" vs. "μας πεθαίνουν στη δουλειά". Φυσικά όπως σε κάθε περίπτωση , δεν υπάρχει μία μόνο απάντηση ή μία σωστή άποψη, αλλά μία σειρά από γεγονότα που αν κάποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για το ζήτημα θα πρέπει να διαβάζει, να ακούσει και να δει λίγο παραπάνω πέρα από μία άποψη από το echo chamber του (όπως και η παρούσα άλλωστε). Καταρχάς είναι αστείο μία ολόκληρη γενιά να χαρακτηρίζεται ως "τεμπέλικη". Η gen-z όπως και κάθε προηγούμενη γενιά έχει τεμπέληδες, έχει αστέρια που εργάζονται και πάνε την ανθρωπότητα ένα βήμα πιο μπροστά κάθε φορά, και έχει και ένα μεγάλο ενδιάμεσο φάσμα (που ανήκουμε εσύ κι εγώ) που ζει και καταναλώνει τους κόπους των αστεριών.

Η gen-z όμως έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό.

Εμφανίστηκε σε μία εποχή ραγδαίων αλλαγών και μεγάλης τεχνολογικής ανάπτυξης.

Σε μία εποχή όπου για πρώτη φορά ένας άνθρωπος έχει στην παλάμη του χεριού του πρόσβαση σε άπειρες πληροφορίες, σε δόσεις ντοπαμίνης και την ευκολία να συνάψει διαφόρων ειδών σχέσεις με άλλους ανθρώπους χωρίς να είναι απαραίτητα διαπροσωπικές.

Δε θα σταθώ στην πολυπλοκότητα του σύγχρονου κόσμου, αλλά σε πολλές μελέτες που βρίσκουν σημαντικό συσχετισμό μεταξύ ψυχολογικών διαταραχών και της χρήσης των social media, της άμεσης πληροφορίας και των διαρκών οπτικοακουστικών ερεθισμάτων.

Αν η gen-z διαφοροποιείται σε σημαντικό βαθμό από οποιαδήποτε άλλη γενιά τότε αυτό είναι η σχεδόν αυτόματη απαίτηση στην λήψη απαντήσεων και επίλυση προβλημάτων χωρίς τη διάθεση για το απαραίτητο χρονικό κόστος.

Ειδικά με την είσοδο της ΤΝ τα τελευταία χρόνια, οι σχετικές εγκεφαλικές διεργασίες έχουν αλλοιωθεί σημαντικά και παρατηρούμε πλέον φαινόμενα γνωστικής αποφόρτισης, γνωστικής "απληστίας", ελλείματα αξιολόγησης πηγών, μειωμένη αναλυτική σκέψη κλπ κλπ.

Αυτή την περίοδο λοιπόν, εισέρχεται στην αγορά εργασίας μία γενιά που είναι ήδη πιο απομονωμένη και εγκλωβισμένη σε ατομικό επίπεδο, αλλά και ανυπόμονη να κάνει αυτό κάνει κάθε γενιά.

Να απορρίψει την προηγούμενη με τις δικές της λύσεις χωρίς να γνωρίζει όμως τον τρόπο και τα εργαλεία, αλλά ταυτόχρονα απολαμβάνοντας τους καρπούς της κριτικής σκέψης των προηγούμενων γενιών.

Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό μόνο.

Είναι παγκόσμιο και κυρίως εστιάζεται στις αναπτυγμένες οικονομίες.

Είμαστε για πρώτη φορά σε μία εποχή που κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πώς θα είναι η αγορά εργασίας και οι κοινωνίες σε 10 χρόνια από τώρα.

Μέσα σε μία μόλις γενιά, από τη βεβαιότητα του ακαδημαϊκού τίτλου και της εξειδίκευσης, περάσαμε στα soft skills, στο career hoping, και πλέον με γρηγορότερες ταχύτητες από όσο μπορεί να απορροφίσει η αγορά εργασίας, η οικονομία προσπαθεί να κατανοήσει και να ελέγξει τα πλεονεκτήματα της ΤΝ. Στο τέλος όμως η gen-z θα κληθεί να κάνει αυτό που κάνει κάθε γενιά.

Να προσαρμοστεί και να επιβιώσει ή να παραιτηθεί και να παρακμάσει.

Ίσως αυτή τη φορά να πιεστεί και λίγο παραπάνω για να παραδώσει ένα πιο βιώσιμο μέλλον στις επόμενες γενιές

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους