Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για τα παιδιά που κάηκαν σε ένα βομβαρδισμένο βρεφοκομείο ή νοσοκομείο ή σχόλειο.

Σε οποιαδήποτε τόπο - απο την Γάζα μέχρι την Ουκρανία, από την Τεχεράνη μεχρι το Σουδαν.

Από την μια άκρη του κόσμου μέχρι την άλλη. ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ Όταν μου μιλούν για μια σφαγή αμάχων, για ασκέρια, για σιδεροντυμένους στρατούς που κουβαλούν τα τρομερά τους λάβαρα, για φονιάδες που μπαίνουν σε μια πόλη και γεμίζουν τους δρόμους με πτώματα, που κομματιάζουν τις γυναίκες και λιώνουν στους τοίχους τα κεφάλια των μωρών φοβάμαι, όπως τότε που ήμουνα παιδί και σβήνανε τα φώτα – έτσι φοβάμαι.

Όταν μου μιλούν για βομβαρδιστικά, για βόμβες της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της αγάπης μας, για θεσπέσια μανιτάρια και πανηγύρια Νίκης στην πλατεία (βάλε όποια πλατεία θέλεις, μεγάλη ή μικρή) φοβάμαι, όπως τότε που με ταΐζανε με ψέματα για μάγισσες και δράκους – έτσι φοβάμαι.

Κι όταν μου λένε πως για την σφαγή φταίνε κ υ ρ ί ω ς οι σφαγμένοι που δεν παραδόθηκαν εγκαίρως, (ας πούμε, οι Άραβες της Ιερουσαλήμ του 1099, οι Έλληνες της Σαλονίκης του 1430, οι Τούρκοι της Τριπολιτσάς του 1821 – λέμε τώρα) φοβάμαι πιο πολύ.

Κι όταν μου λένε πως για τον βομβαρδισμό φταίνε β α σ ι κ ά οι βομβαρδισμένοι οι Γερμανοί της Δρέσδης, οι Ιάπωνες της Χιροσίμας οι Καμποτζιανοί, οι Ιρακινοί, οι σκοτωμένοι τέλος πάντων, διότι είχανε τον Χίτλερ, τον Σαντάμ, τον ποίξο και τον δείξο, κι άρα καλώς κάηκαν τα μωρά σε ένα βρεφοκομείο, φοβάμαι πιο πολύ.

Κι όταν μου λένε τι τα θέλεις όλα αυτά, πάντοτε η Iστορία γράφεται με αίμα, πάντοτε κάποιοι θα σφάζουν κάποιους άλλους, πάντοτε η χόρτασή σου θα σημαίνει, κάπου μακριά, ένα τυμπανισμένο σώμα, οπότε κάνε μπρακ και σβήσε το φως, φοβάμαι όλο και πιο πολύ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους