🟣 Αρχιτεκτονική της Φροντίδας 👉 Επεισόδιο 3o: Οι BeL Sozietät für Architektur επαναπροσδιορίζουν την κατοίκηση στη τρίτη ηλικία ως συλλογική, προσαρμοστική, συμμετοχική καθημερινή εμπειρία...
🟣 Αρχιτεκτονική της Φροντίδας 👉 Επεισόδιο 3o: Οι BeL Sozietät für Architektur επαναπροσδιορίζουν την κατοίκηση στη τρίτη ηλικία ως συλλογική, προσαρμοστική, συμμετοχική καθημερινή εμπειρία 🟣 περισσότερα εδώ - https://shorturl.at/gheqh Η σειρά αρθρογραφίας «Αρχιτεκτονική της Φροντίδας», σε επιμέλεια της πλατφόρμας Archt., διερευνά πώς ο συμπεριληπτικός σχεδιασμός αναδιαμορφώνει τον σύγχρονο αρχιτεκτονικό λόγο και σχεδιασμό, πλαισιώνοντας τη χωρική πρακτική ως πράξη ποιητικής φροντίδας, κοινωνικής ευθύνης και ενσώματης εμπειρίας.
Στο τρίτο επεισόδιο, η κατοίκηση για την τρίτη ηλικία επαναπροσδιορίζεται από το γραφείο BeL Sozietät für Architektur με έδρα την Κολωνία, μέσα από μια κριτική επανεξέταση των αγροτικών αρχετύπων, σε συνδυασμό με συμμετοχικές διαδικασίες και προσαρμοστικές σχεδιαστικές στρατηγικές.
Στην ήσυχη περιφέρεια του Neunburg vorm Wald, στην ανατολική Βαυαρία της Γερμανίας, το Am Ufertal αναπτύσσεται ως ένα αρχιτεκτονικό αντικείμενο που μεταφράζει μια συλλογική ηθική σε χωρική δομή.
Σχεδιασμένο για τον συνεταιρισμό 9Bürger eG, το σύνολο κατοικιών για 26 κατοίκους άνω των 50 ετών μεσολαβεί ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και το αίσθημα του ανήκειν.
Ολοκληρωμένο μεταξύ 2022 και 2024, το έργο επανατοποθετεί την τρίτη ηλικία μακριά από την απομόνωση προς μια συλλογική συνθήκη, αρθρωμένη μέσα από μια αρχιτεκτονική εγγύτητας, αυτονομίας και αλληλοσυσχετισμών.
Το «Gemeinsam statt einsam» (μαζί αντί για μόνοι) λειτουργεί εδώ λιγότερο ως δήλωση και περισσότερο ως μια βιωμένη κατάσταση.
Απέναντι στη μοναξιά της ιδιωτικής κατοικίας και την αποπροσωποίηση της ιδρυματικής φροντίδας, το έργο συγκροτεί έναν τρίτο όρο: μια συλλογική οικιακότητα όπου η αρχιτεκτονική γίνεται αυτό που ο N. John Habraken περιέγραψε ως «υποστήριξη»—ένα ανοιχτό σύστημα που φιλοξενεί τη ζωή χωρίς να την προκαθορίζει (Habraken, 1972). Το Am Ufertal δεν προσφέρει ένα οριστικό μοντέλο για την κατοίκηση της τρίτης ηλικίας, ούτε επιλύει τις εντάσεις μεταξύ αυτονομίας και εξάρτησης, ατομικότητας και συλλογικότητας.
Αντίθετα, τις διατηρεί ως χωρικές συνθήκες προς διαπραγμάτευση στον χρόνο.
Εδώ, η φροντίδα αποτελεί μια χωρικά κατανεμημένη πρακτική, ενσωματωμένη σε κατώφλια, καθημερινές ρουτίνες και συναντήσεις, μετατοπίζοντας το αρχιτεκτονικό ερώτημα από το πώς στεγάζεται η γήρανση στο πώς μπορούμε να συμβιώνουμε μέσα της.
Αυτό που αναδύεται δεν είναι μια σταθερή τυπολογία, αλλά ένα ανοιχτό πλαίσιο: μια αρχιτεκτονική που δεν προδιαγράφει τη ζωή, αλλά διατηρεί χώρο ώστε αυτή να εκτυλίσσεται—σταδιακά, συλλογικά και με αξιοπρέπεια. Γράφει η Melina Arvaniti-Pollatou. #elderly #housing #social #architecture #design #care #archt #archisearch
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους