Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θέλουμε-δεν θέλουμε, αυτή είναι η Ελλάδα! Πώς το είχε πει ο Κώστας Σημίτης; “Αυτή ειναι η Ελλάδα”. Και δεν το είπε σε τόνο θαυμαστικό,αλλά με εμφανές το συναίσθημα της απογοητεύσεως και της αποδοκιμασίας.

Και όσο περνούν τα χρόνια, τόσο φαίνεται ότι είχε δίκιο.

Διότι έκτοτε “αυτή η Ελλάδα” γίνεται όλο και χειρότερη.

Διότι τότε, όταν ο πολιτικός αντίπαλος του Σημίτη απεκάλεσε τον πρωθυπουργό “αρχιερέα της διαπλοκής”, λίγο καιρό αργότερα, έσπευσε να ανακαλέσει εκείνη την άποψη, διαβλέποντας ότι δεν συμφέρει τον τόπο η πολιτική αντιπαράθεση αυτού του επιππέδου.

Και πολύ σωστά έπραξε ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος παρέμεινε πιστός στον πολιτικό πολιτισμό, τον οποίο επεχείρησε να καθιερώσει, ανεπιτυχώς, φυσικά... Σήμερα, λοιπόν, δεν μπορεί κανείς παρά να αποδεχθεί ότι ο Κώστας Σημίτης είχε δίκιο.

Αυτή ειναι η Ελλάδα! Βυθισμένη στην τοξικότητα, στην “αναμπουμπούλα”, στην “ανακατωσούρα”, στο “μπάχαλο”, στο “μάλε-βράσε” και σε όλους εκείνους τους ιδιωματισμούς, που ταιριάζουν σε μια χώρα “κουρέλ-λοκάλ”, όπως έλεγε ο αείμνηστος Μίμης Παπαναγιώτου.

Χολή ...με το τσουβάλι στο Κοινοβούλιο, χολή και από τα “κανάλια” της δήθεν ενημερώσεως (“ενημέρωση” αποκαλείται η προάσπιση των συμφερόντων της ιδιοκτησίας ), αθλητική διαπλοκή, συμμορίες οπλοφόρων, οργανωμένοι “στρατοί” της παρανομίας υπό το προσωπείο του “φιλάθλου”, “Σύνδεσμοι οπαδών”, που δεν ειναι παρά άντρα συμμοριών και “οπαδικά επεισόδια”, που καταλήγουν σε αιματηρές συμπλοκές με ανθρώπινα θύματα... Σκεφθείτε, μόνο, τί έχει να γίνει στο “Φάιναλ Φορ” του μπάσκετ, εάν προκριθούν σε αυτό οι δυο “αιώνιοι αντίπαλοι” του ελληνικού αθλητικού (κατ' ευφημισμόν) χώρου.

Το “πανηγύρι” που κρατά όλο τον χρόνο, εκτός γηπέδων , με μηνύσεις, τίμωρίες, αγωγές , αντεγκλήσεις και συνεχίζεται στις κερκίδες με εμετικά, χυδαία, αποκρουστικά συνθήματα, θα μεταφερθεί-μέσω της τηλεοράσεως- σε όλο τον κόσμο.

Ας ελπίσουμε ότι οι ξένοι δημοσιογράφοι δεν θα “μεταφράζουν” τα συνθήματα που θα ακουσθούν και αφορούν συνήθως τις μητέρες, τις οικογένειες, τα σόγια και την ηθική των παικτών.

Σκεφείτε επίσης τί έχει να γίνει εαν υπάρξουν κάποια “παρατράγουδα” ή εαν υπάρξει μεταξύ τους αγώνας, που θα κριθεί “στον πόντο”! Εμείς, λοιπόν, στην Ελλάδα, έχουμε κατορθώσει να μεταβάλλουμε την πολιτική σε ...αρένα και τα γήπεδα σε πεδία μάχης.

Τί μπορεί κανείς να πει, όταν βλέπει στο εξωτερικό Βασιλείς, Προέδρους και πρωθυπουργούς να παρακολουθούν ποδοσφαιρικούς αγώνες και να απονέμουν τα έπαθλα και εδώ, τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας να αποφεύγει να απονείμει το έπαθλο στην ομάδα που το κέρδισε επειδή δεν ήταν “η ομάδα του”; Τί μπορεί κανείς να πει όταν βλέπει τον πρόεδρο μιας ξένης ομάδας, να διαβάζει ένα βιβλίο στην ανάπαυλα των ημιχρόνων και τους δικούς μας “προέδρους” (δηλαδή ιδιοκτήτες) να τσακώνονται σαν τα κοκόρια; Δστυχώς,θέλουμε-δεν θέλουμε, “Αυτή ειναι η Ελλάδα”. Με τους πολιτικούς να επιθυμούν την Δικαιοσύνη “α-λα-καρτ”, με τους επιστημονικούς συλλόγους να κάνουν (κομματική) πολιτική, με τον συνδικαλισμό να άγεται και να φέρεται από τα κόμματα και τις ίντριγκες και με τους πολίτες να παρασύρονται και να μετέχουν σε αυτή την τοξικη διελκυνστίδα, που δεν οδηγεί πουθενά.

Θυμόμαστε ένα σύνθημα πολιτικού κόμματος, που έλεγε “Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και την θέλουμε”. Δυστυχώς, αυτή η Ελλάδα ...μας τελείωσε!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους