Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ας βάλουμε το μαχαίρι στο κόκκαλο. Όταν ο ίδιος ο Sam Altman, ο άνθρωπος που έχει το μεγαλύτερο οικονομικό κίνητρο στον πλανήτη να μας πείσει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη ήρθε για να σαρώσει τις δουλειές μας, βγαίνει και δηλώνει δημόσια πως σχεδόν κάθε εταιρεία «βαφτίζει» τις απολύσεις της ως αποτέλεσμα της ΑΙ, ξέρεις πως κάτι σάπιο υπάρχει στο εταιρικό αφήγημα.

Το είπε πρόσφατα, και τα διεθνή μέσα (Fortune, Moneywise) το έκαναν πρωτοσέλιδο.

Αλλά ας μην γελιόμαστε. Ο Altman είναι απλώς το δόλωμα της συζήτησης.

Σώζει το δικό του brand.

Τα πραγματικά νούμερα, όμως, λένε μια εντελώς διαφορετική ιστορία και τα νούμερα, σε αντίθεση με τα δελτία τύπου, δεν λένε ψέματα.

Μια έρευνα του National Bureau of Economic Research σε χιλιάδες ανώτατα διοικητικά στελέχη (C-suite executives) σε ΗΠΑ, Γερμανία, Αυστραλία, αλλά και στο UK, μια αγορά που γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο αδυσώπητη μπορεί να γίνει, είναι καταπέλτης.

Το 90% παραδέχεται ανοιχτά πως η ΑΙ δεν είχε την παραμικρή επίπτωση στην απασχόληση τα τελευταία τρία χρόνια. Το Yale Budget Lab συμφωνεί απόλυτα: μέχρι και τον Μάρτιο του 2026, καμία στατιστικά σημαντική μετατόπιση δεν καταγράφεται στην αγορά εργασίας.

Και πού πάνε αυτές οι θέσεις; Το Bloomberg μας δίνει την απάντηση.

Σχεδόν οι μισές από τις πολυδιαφημισμένες «απολύσεις λόγω ΑΙ» καταλήγουν στην αναπλήρωση των ίδιων ακριβώς θέσεων σε φθηνότερες, απομακρυσμένες αγορές (offshore) ή απλώς καλύπτονται εκ νέου με χαμηλότερους μισθούς.

Στάχτη στα μάτια, δηλαδή.

Τι ακριβώς συμβαίνει, λοιπόν, πίσω από τις κλειστές πόρτες των διοικητικών συμβουλίων; Από το 2020 έως σήμερα, μόλις το 16% των απολύσεων αποδίδεται πραγματικά από τις ίδιες τις εταιρείες στην τεχνολογία.

Οι αληθινές αιτίες είναι δύσκολο να επικοινωνηθούν χωρίς να «τσαλακωθεί» το προφίλ της εκάστοτε διοίκησης.

Μιλάμε για τις αλόγιστες, ενθουσιώδεις προσλήψεις της περιόδου 2021-2022 που τώρα, με τεσσάρων ετών καθυστέρηση, σκάνε στα χέρια τους.

Μιλάμε για επιθετικές εξαγορές που άφησαν πίσω τους διπλές και τριπλές θέσεις.

Μιλάμε για ωμή περικοπή κόστους επειδή τα περιθώρια κέρδους συμπιέζονται αφόρητα.

Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση και εδώ είναι όλο το ζουμί: η θωράκιση για το μέλλον.

Φέτος, οι τεχνολογικοί κολοσσοί ετοιμάζονται να ρίξουν 725 δισεκατομμύρια δολάρια σε κεφαλαιουχικές δαπάνες για υποδομές.

Σχεδόν τα διπλάσια από πέρυσι.

Αυτά τα κεφάλαια δεν φυτρώνουν στα δέντρα.

Όταν η Meta διώχνει 8.000 άτομα και την ίδια στιγμή εκτοξεύει τις επενδυτικές της δαπάνες στα 135 δισ., δεν χρειάζεται να είσαι διάνοια για να δεις τα συγκοινωνούντα δοχεία.

Αδειάζουν καρέκλες σήμερα, για να βρουν ρευστό να πληρώσουν τις υποδομές που (ελπίζουν ότι) θα χρειαστούν αύριο.

Αυτό δεν είναι ακριβώς ψέμα αλλά μια εξαιρετικά επικίνδυνη, παραπλανητική απλοποίηση.

Η ειλικρινής δήλωση ενός CEO θα ήταν: «Σε απολύω σήμερα για να χρηματοδοτήσω την τεχνολογία που ίσως αλλάξει τη δουλειά σου σε δύο χρόνια». Αντιθέτως, ο υπάλληλος ακούει: «Σε αντικαθιστά η πρόοδος». Η πρώτη φράση αναλαμβάνει την ευθύνη μιας σκληρής στρατηγικής επιλογής ενώ η δεύτερη πετάει το μπαλάκι στο «αναπόφευκτο» της τεχνολογίας.

Από άποψη εταιρικής διακυβέρνησης, η κίνηση αυτή είναι απόλυτα ορθολογική. Η Wall Street λατρεύει τέτοια αφηγήματα και ανταμείβει τις περικοπές.

Η μετοχή της Meta ανέβηκε σχεδόν 10% μετά τις ανακοινώσεις.

Στο τέλος της ημέρας, αυτό το αφήγημα δουλεύει εξαιρετικά για τους μετόχους, την ίδια στιγμή που είναι βαθιά εχθρικό για τους εργαζομένους και κανένας από όσους το χρησιμοποιούν δεν έχει το θάρρος να ονοματίσει αυτή τη σύνδεση.

Αυτό το κύμα σκάει τώρα και στις δικές μας ακτές.

Εδώ στην Κύπρο, αλλά και στην Ελλάδα, το παραμύθι μόλις αρχίζει να πουλιέται.

Με 256 πακέτα απολύσεων να έχουν ήδη ανακοινωθεί παγκοσμίως μέσα στο 2026, ο αντίκτυπος φτάνει στα τοπικά παραρτήματα (hubs) πολυεθνικών.

Πάγωμα νέων προσλήψεων (junior hires) σε Λευκωσία, Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Σύντομα, θα το δούμε να εξαπλώνεται στις τράπεζες, στο λιανεμπόριο και στις υπηρεσίες.

Θα κάθεσαι σε ένα εταιρικό meeting, θα ακούς τον manager να λέει «πρέπει να γίνουμε πιο αποδοτικοί λόγω ΑΙ» και θα κοιτάζεις γύρω σου αναρωτώμενος πού ακριβώς είναι αυτό το μαγικό εργαλείο που άλλαξε άρδην την καθημερινότητά σας.

Δεν υπάρχει.

Η αγορά είναι αμείλικτη, αλλά δεν χρειάζεται να καταπίνουμε αμάσητο το κάθε νέο αφήγημα.

Την επόμενη φορά που κάποιος στο γραφείο θα επικαλεστεί τον μετασχηματισμό μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης (AI transformation) ως δικαιολογία, μην μείνεις σιωπηλός.

Κάνε τρεις πολύ συγκεκριμένες ερωτήσεις.

Πρώτη: ποιο ακριβώς εργαλείο και ποια διαδικασία αυτοματοποιείται πρακτικά αυτή τη στιγμή; Δεύτερη: ποια είναι η μετρήσιμη αύξηση της παραγωγικότητας το τελευταίο εξάμηνο από αυτή τη χρήση; Τρίτη: πώς συγκρίνεται αυτή η τεχνολογική αλλαγή με την εξέλιξη των εσόδων, των επενδύσεων και των μπόνους των διευθυντικών στελεχών την ίδια περίοδο; Αν απέναντί σου επικρατήσει αμηχανία και σιωπή, δεν βλέπεις καμία τεχνολογική επανάσταση.

Βλέπεις απλώς μια κλασική κρίση κερδοφορίας, αμπαλαρισμένη με ένα φανταχτερό, νέο περιτύλιγμα. Είναι στο χέρι μας να απαιτούμε καθαρές εξηγήσεις, αντί να αποδεχόμαστε μοιρολατρικά το "αναπόφευκτο".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους