Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Je m’ennuie de ce temps-là μου λείπουν εκείνες οι μέρες, κι ίσως όχι αδικαιολόγητα. ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ. Ουτοπία; Στιγμή χαμένη; Ή μήπως μια ιερή μυσταγωγία που επιστρέφει κάθε φορά που το παρόν γίνεται στενό; Ω! Η νοσταλγία με τις σαγηνευτικές της ιδιότητες βρίσκεται παντού.

Ναι! πηγή πόνου μα και ευχαρίστησης.

Ένα μυστήριο και Τι ανακαλύπτουμε όταν την εξετάζουμε σε βάθος; Διαβάζοντας τη «Νοσταλγία», ένιωσα πως το βιβλίο δεν μιλά μόνο για το παρελθόν, αλλά για τον τρόπο που το αφήνω να με διαπερνά.

Με έκανε να δω ότι η νοσταλγία δεν είναι απλώς μια γλυκιά ανάμνηση, είναι μια δύναμη που με συναρπάζει χωρίς εξηγήσεις, μια εφήμερη συνάντηση που με καλεί να την ακολουθήσω.

Κι εγώ;… την ακολουθώ.

Με τα νοσταλγικά ψυχία που αφήνει πίσω της.

Με τις βραδυφλεγείς αυταπάτες που ανάβουν αργά, σαν σπίθες από έναν χρόνο που δεν υπάρχει πια ή που ίσως δεν υπήρξε ποτέ έτσι όπως τον θυμάμαι.

Το βιβλίο με βοήθησε να καταλάβω πως η νοσταλγία δεν είναι επιστροφή, είναι καθρέφτης.

Μου δείχνει όχι αυτό που έχασα, αλλά αυτό που φοβάμαι, αυτό που επιθυμώ, αυτό που ελπίζω.

Και τελικά, αυτό που αναζητώ δεν είναι μια παλιά εποχή, αλλά η αίσθηση ότι κάποτε υπήρχε ένας τόπος όπου ένιωθα ολόκληρη.

Το βιβλίο «Νοσταλγία» των εκδόσεων Συρτάρι, εξαιρετική η μετάφραση του Πάνου Αντωνόπουλου, είναι μια τεκμηριωμένη, πολυεπίπεδη μελέτη για την ιστορία, τη λειτουργία και τις σύγχρονες χρήσεις της νοσταλγίας, με ιδιαίτερα θετικές κριτικές για τη διεισδυτικότητα και την επιστημονική του προσέγγιση Η συγγραφέας Agnes Arnold-Forster, ιστορικός της ιατρικής και των συναισθημάτων, εξετάζει τη νοσταλγία από τον 17ο αιώνα έως σήμερα, φωτίζοντας το πώς μεταμορφώθηκε από ασθένεια σε πολιτισμικό εργαλείο, από προσωπικό συναίσθημα σε κοινωνικό φαινόμενο.

Έργο που απευθύνεται σε όσους αγαπούν τις κοινωνικές επιστήμες, την ιστορία των συναισθημάτων και τις διεπιστημονικές προσεγγίσεις. ​​​​​Νοσταλγία χωρίς εξηγήσεις, με συναρπάζεις… «Είναι τόσο σύντομη η λήθη, και τόσο μακρά η νοσταλγία.» ανάμεσα στις σελίδες, ένιωσα να αναδύεται και η δική μου φωνή, μια υπενθύμιση ότι η νοσταλγία δεν είναι μόνο ανάμνηση, αλλά και παρόρμηση, σκιά, υπόσχεση.

Ως η αισθησιακή, υπόγεια νοσταλγία του Pablo Neruda (από τα Εκατό Ερωτικά Σονέτα) Δ.Γ.Μπλαστροπούλου 1.5.26 Και είναι η άποψη μου για το βιβλίο "Νοσταλγία" Εκδόσεις Συρτάρι - Syrtari Publications

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους