Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🕊️ Καλό ταξίδι Τσάρλυ 🕊️ Ο Τσάρλυ 🐈 μου ήταν από αυτά τα γατάκια, που από την αρχή η ζωή τους ήταν δύσκολη .. Από μια εξαθλιωμένη αποικία στον Πειραιά, με άπειρα μωρά, όλα σκελετωμενα κ που κάθε μέρα εξαφανίζονταν κ ένα, όλα τα ζώα αστείρωτα κ άρρωστα .. Όταν την ανακάλυψα, 5 χρόνια πριν, προσπαθούσα να περνάω όλο κ πιο συχνά κ από εκεί, για να ταιζω κ σιγά σιγά στείρωσα κ κάποια .. Από αυτήν την αποικία δεν υπάρχει πια ούτε μία γάτα .. Ο Τσάρλυ ήταν περίπου 2,5 μηνών όταν τον πρωτοείδα, με το έντερο έξω, γεμάτος δαγκωματιες κ με το ένα μάτι χαμένο .. Για μέρες προσπαθούσα να τον πιάσω κ ένα βράδυ τα κατάφερα, χαλάλι του που με καταδαγκωσε .. Χειρουργηθηκε τότε κ όλα πήγαν καλά .. Δυστυχώς οι ελπίδες μου να του βρω ένα σπίτι, σαν ημίαιμο Σιαμ, εξαφανίστηκαν γρήγορα .. Ο Τσάρλυ ήταν ένα αγρίμι, που γρήγορα έβγαλε πολλά προβλήματα υγείας .. Ήταν Fiv+ κ εμφάνισε πολύ σοβαρή ρινοτραχιιτιδα, που για 2,5 χρόνια είχε συνεχείς εξάρσεις, παρά τις επαναλαμβανόμενες αγωγές .. Ήταν εξαιρετικά φοβικός κ αυτό δυσκόλευε τα πράγματα. . Στην πορεία έβγαλε κ άλλα προβλήματα .. Κρίσεις παγκρεατίτιδας, για την οποία χρειάστηκε κ πάλι νοσηλεία .. Αιμορραγικές διάρροιες κ κοπροστασεις .. Σιγά σιγά όμως ο Τσάρλυ άρχισε να μεταμορφώνεται .. Άρχισε να με πλησιάζει όλο κ πιο πολύ .. Δεχόταν τα χάδια μου κ άρχισε να τα ζητάει κιόλας .. Το βράδυ άρχισε να έρχεται κ να κοιμάται στο κρεβάτι μου, μαζί με ένα μεγάλο μέρος του γατοπληθυσμου στο γαταφύγιο .. Σιγά-σιγά έγινε η σκιά μου .. Τον φώναζα, άκουγε το όνομά του, μου απαντούσε με τη γλυκιά φωνούλα του κ ερχόταν τρέχοντας .. Ίσως κατάλαβε με τα χρόνια κ με την τόση φροντίδα που του έδινα, ότι τον αγαπούσα .. Κ έτσι ο Τσάρλι από ένα αγρίμι κ απίστευτα φοβικό ζώο, έγινε το πιο γλυκό γατί του κόσμου .. Κάθε βράδυ κοιμόμασταν μαζί κ τη μέρα ζητούσε τα χάδια μου .. Κ εκεί που επιτέλους είχε λίγο ηρεμήσει από τα προβλήματα υγείας του κ για αρκετούς μήνες δεν τον είχε ενοχλήσει τπτ, ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι τα πράγματα άλλαξαν .. Άρχισα να παρατηρώ μία δυσκολία στην αναπνοη του, μια δύσπνοια, μία ταχύπνοια .. Κ ξαφνικά μια μέρα τέλη καλοκαιριού, ο Τσάρλι έκανε βροχόσπασμο, μελάνιασε κ δεν μπορούσε να αναπνεύσει .. Το πήγα έσπευσμένα στη κλινική, όπου μπήκε στο οξυγόνο . Μετά από αυτό ξεκίνησε ένας νέος κύκλος με νοσηλείες, εξετάσεις, φάρμακα .. Ο Τσάρλι διαγνώστηκε με εκτεταμένες αλλοιώσεις στους πνεύμονες, πολύ πιθανόν από τη χρόνια ρινοτραχίτιδα, σε συνδυασμό με την ανοσοκαταστολή .. Ζούσα πλέον μέσα στο άγχος για το πότε θα πάθει την επόμενη κρίση κ με "έτρωγε" το γεγονός ότι υπέφερε κ ανέπνεε πολλές φορές με δυσκολία .. Έπαιρνε σε μόνιμη βάση πλέον αντιβίωση κ κορτιζόνη, έκανες εισπνεόμενα φάρμακα κ είχα προμηθευτεί κ μπουκάλα οξυγόνου για όποτε χρειαζόταν .. Κ όμως ο Τσάρλυ ποτέ δεν έχασε το κουράγιο του κ τη θέληση για ζωή .. Ήταν πάντα χαρούμενος κ πλέον δεν κοιμόταν απλά δίπλα μου, αλλά είτε πάνω στο κεφάλι μου, είτε πάνω στο στήθος μου .. Πολλές φορές δε Μ άφηνε να αναπνεύσω τη νύχτα .. Δεν με πείραζε όμως, προτιμούσα να τον έχω κοντά μου κ να τον ελέγχω .. Πόσες φορές ξενύχτησα, σαν να είχα προαίσθημα ότι θα πάθει κάποια κρίση άσθματος κ όντως έτσι κ έγινε .. Ήταν όμως χαρούμενος, έτρωγε με πολλή όρεξη, χαϊδευόταν, γουργούριζε, έκανε πατουσακια πάνω μου κ πέρα από τις κρίσεις άσθματος κ το βήχα που γινόταν όλο κ πιο συχνά, πέρα από τα φάρμακα κ το οξυγόνο που κάναμε ευλαβικά, ήταν ένα χαρούμενο ζωάκι .. Όσο περνούσε ο καιρός εμένα κυριολεκτικά μ' έτρωγε το άγχος για το πόσο μπορεί να υποφέρει όταν παθαίνει τις κρίσεις .. Καθώς κ εγώ ζω με βρογχικό άσθμα, κρίσεις κ βρογχοσπασμο μια ζωή κ φάρμακα, υπέφερα όταν σκεφτόμουν τι περνάει .. Έκανα στο κεφάλι μου συνεχώς σενάρια, για το πόσο μπορεί να χειροτερεύσει κ τι θα μπορώ να κάνω για να τον βοηθήσω . Κ ξαφνικά πριν δύο εβδομάδες, ο Τσάρλυ χειροτέρευσε απότομα .. Ήταν Σάββατο κ από το πρωί δεν μπορούσε να αναπνεύσει καλά κ παρά το ότι χαϊδευόταν κ του έκανα συνεχώς εισπνεόμενα κ οξυγόνο, εγώ έβλεπα ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά . Τον πήγα εκτάκτως στην κλινική αργά το απόγευμα, όπου μπήκε κατευθείαν στο οξυγόνο .. Θυμάμαι ότι έκατσα μαζί του, τον χαιρέτησα κ του είπα "όλα θα πάνε καλά θα σε δω τη Δευτέρα το πρωί στο επισκεπτήριο".. Έμεινα ήσυχη ότι όλα θα πάνε καλά .. Τη Δευτέρα το πρωί πήρα ένα τηλεφώνημα, που δεν θα θελα να χα πάρει ποτέ .. Ο Τσάρλι μου έφευγε κ με πήραν για να του μιλήσω κ να με ακούσει πριν φύγει . Με βρήκε τόσο απροετοίμαστη κ το σοκ μου ήταν τεράστιο . Του μίλησα κ του είπα να πάει να βρει το φίλο του τον Τάκη, που είχε φύγει λίγες μέρες πιο πριν .. Δεν ήθελα πια να κουράζεται .. Κ έτσι μέσα σε λίγη ώρα όλα τελείωσαν .. Μου φάνηκε σαν ένα κακο όνειρο 💔 .. Ο Τσάρλυ μου δεν ήθελε να με ταλαιπωρεί άλλο .. Είχε πάρει όση αγάπη είχα να του δώσω κ αποφάσισε να πάει κάπου καλύτερα .. Ο Τσάρλυ μου που κοιμόταν πάνω στο στήθος μου τις τελευταίες μέρες κ δεν μπορούσα ν αναπνεύσω .. Που μέχρι τελευταία στιγμή, ακόμη κ όταν τον είχα στο οξυγόνο, μολυ έκανε βαρελάκια . Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμη .. Ήταν μια τόσο φωτεινή ψυχή, που μου λείπει αφάνταστα .. Όμορφος μέσα κ έξω .. Σ αγαπάω πολύ Τσάρλυ .. Εκεί που είσαι με τ άλλα παιδιά, να μας στέλνεις λίγο από το φως σου .. Σ ευχαριστώ για όσα ζήσαμε .. Ήταν δύσκολα, αλλά δε θ άλλαζα τπτ, αρκεί που μου έδειξες τόση αγάπη .. Ξεκουράσου στο φως αγόρι μου 🤍 ..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους