Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΞΕΝΟΦΩΝ ΚΟΝΤΙΑΔΗΣ. «ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ. ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ» Εκδ.Τόπος. Μάρτιος 2026 Στο τρίτο βιβλίο του, της «τριλογίας της μνήμης», ο Πανεπιστημιακός -δικηγόρος (και συμφοιτητής μου στη Νομική Αθήνας) Ξενοφώντας Κοντιαδης, συγγράφει μία συναρπαστική και πρωτότυπη ιστορία, στο ύφος της μυθιστορηματικής ιστοριογραφίας.

Δύο εξέχοντες ιατροί και διακεκριμένα μέλη της ανώτερης αστικής τάξης της προπολεμικής Αθήνας, ο ένας μαιευτήρας και ο άλλος χειρουργός, θα διασταυρώσουν τις ζωές τους όταν ο γαμπρός του ενός και προσωπικός φίλος του άλλου, διακεκριμένος επίσης ιατρός , θα χαθεί πρόωρα και άδικα, πάνω στο πατριωτικό καθήκον στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ιωαννίνων , από γερμανικούς βομβαρδισμούς, λίγο πριν την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα.

Ένα γεγονός που θα σφραγίσει τη μοίρα της σχέσης τους. Ο Κοντιάδης γράφει μία ιστορία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα με αφηγητές, σε πρωτοπρόσωπη , σχεδόν ημερολογιακή γραφή, των πρωταγωνιστών και των συζύγων τους ακολουθώντας τα ίχνη της πορείας τους και τα ίχνη της χώρας, μέσα στο χρόνο.

Φαινομενικά από κοινές πολιτισμικές ρίζες, ο φιλογερμανός μαιευτήρας Λογοθετόπουλος θα αποτελέσει για ένα καίριο χρονικό διάστημα «δωσίλογο» Πρωθυπουργό της κατοχικής Ελλάδας.

Ένα από τα απόλυτα προτερήματα του βιβλίου είναι η «απολογία» Λογοθετόπουλου για την πολιτική πορεία του, τα κίνητρά τους, οι αξίες του, γραμμένη τόσο άρτια που καταργεί κάθε μανιχαϊκή σκέψη επάνω στο καλό και στο κακό.

Από την άλλη μεριά της ιστορίας, ο χειρουργός Πέτρος Κόκκαλης θα ακολουθήσει μια αντιστικτικά διαφορετική πορεία: Θα αποποιηθεί των προνομίων της τάξης του, θα ενταχθεί στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ, θα αποτελέσει τον «κόκκινο» ιατρό θρύλο, έως το θάνατόν του το 1962, από καρδιακή προσβολή, ως πολιτικός πρόσφυγας, εκτός Ελλάδος.

Αυτό που κάνει πρωτίστως συναρπαστική την αφήγηση είναι η λαγαρή μετατροπή της ιστορίας σε βιωμένη ζωή, ταυτόχρονα ωστόσο , μέσω από τα μάτια των πρωταγωνιστών, παρουσιάζονται πλήθος ιστορικά στοιχεία της ταραγμένης περιόδου 1930-1962, ενώ στο παλκοσένικο της αφήγησης παρελαύνουν πλήθος δευτεραγωνιστών και τριταγωνιστών που έπαιξαν καίριο ρόλο καθορίζοντας με τις επιλογές τους και τη δράση τους την πορεία της χώρας. Ο Κοντιάδης εντρύφησε σε πολλές πηγές της περιόδου καθώς και σε βιογραφίες των πρωταγωνιστών (χρήσιμο να κοιτάξει ο αναγνώστης τις πηγές) ώστε να αποδώσει, όσο πιο παραστατικά γίνεται, την ιστορία του.

Και δεν μπόρεσα να αποφύγω να σκεφτώ ότι εάν το διαγενεακό τραύμα μεταβιβάζεται διαμέσου των παθόντων και πασχόντων, είτε ως επιγενετικό ίχνος είτε αν μη τι άλλο ως ψυχική κληρονομιά, δεν είναι να απορεί κανείς γιατί το τραύμα της ελληνικής κοινωνίας πυορροεί ακόμα από τα βόλια του εμφυλίου.

Στα μεγάλα προτερήματα του βιβλίου, η συναρπαστική αφηγηματική πορεία του, η συγκλονιστική αποτύπωση των ιστορικών γεγονότων που αποτελούν τον καμβά στη χρωματική παλέτα των προσωπικών ιστοριών.

Δεν διαβάζεις μόνον για πρόσωπα, μαθαίνεις ιστορία.

Ένα βιβλίο αξιοδιάβαστο, με προσωπική εμπλοκή του συγγραφέα στην ιστορία, για πολλούς λόγους.

Κάποιες επιπλέον παρατηρήσεις, που ωστόσο δεν απομειώνουν στο ελάχιστο την σπουδαιότητα και τη σημασία του.

Ο πρωτοπρόσωπος λόγος των πρωταγωνιστών, με την καταγραφή της ιστορικής τους διαδρομής, υφολογικά κάποιες φορές, μπορεί να φέρει σε αμηχανία τον αναγνώστη.

Αποτελεί μία ισορροπία σε μία τεντωμένη γραμμή να δημιουργήσεις μία βιωματική αφήγηση, μια τρόπον τινά ημερολογιακή γραφή, βασισμένος σε τόσες ιστορικές πληροφορίες που πιθανόν απομειώνουν τη ζωντάνια του προσωπικού βιωμένου λόγου.

Το εισέπραξα αυτο, περισσότερο στο πρώτο μέρος του βιβλίου ενώ σταδιακά ατονεί και χάνεται εντελώς στα διαλογικά μέρη.

Να επισημάνω, τέλος, την ευφυία ως προς τη συμπλοκή των αντιστικτικών αυτών προσωπικοτήτων σε ζητήματα ιδεολογίας, κοινωνικής προσαρμογής και ηθικών κινήτρων, καταγραφές του συγγραφέα που πραγματικά λάμπουν με τη ζωηρότητα και το βάθος της αφήγησης.

Μία επίπονη και αξιοπρόσεκτη δουλειά, βασισμένη σε πραγματικά πρόσωπα και σε πραγματικά γεγονότα, η οποία ελπίζω να επιβραβευτεί από το αναγνωστικό κοινό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους