Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον… Παρατηρώντας στο διαδίκτυο τις φωτογραφίες με το νέο μπρούντζινο γλυπτό του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, έργο του Πραξιτέλη Τζανουλίνου, που παραδόθηκε την περασμένη...
Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον… Παρατηρώντας στο διαδίκτυο τις φωτογραφίες με το νέο μπρούντζινο γλυπτό του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, έργο του Πραξιτέλη Τζανουλίνου, που παραδόθηκε την περασμένη Τρίτη 28 Απριλίου από το Ίδρυμα Ωνάση στον Δήμο Αθηναίων και τοποθετήθηκε στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, πήρα σχεδόν ασυναίσθητα από το ράφι της βιβλιοθήκης έναν τόμο με ΤΑ ΠΕΖΑ του ποιητή (Ίκαρος Εκδοτική Εταιρία, 2003 / Φιλολογική επιμέλεια: Μιχάλης Πιερής). Σκάλωσα στη σελίδα 313, στο τελευταίο κείμενο της δεύτερης ενότητας . Ο τίτλος του κειμένου: «Sur le poète C. P. Cavafy» («Για τον ποιητή Κ. Π. Καβάφη»‧ ανυπόγραφο‧ χρονολογία γραφής: 1930). Όπως αναφέρεται στις Σημειώσεις, στο Επίμετρο της έκδοσης, πρόκειται για κείμενο που έγραψε και υπαγόρευσε ο Καβάφης στον αντιπρόσωπο ενός γαλλόφωνου περιοδικού, ο οποίος του είχε ζητήσει λίγα λόγια για το έργο του.
Η συνάντησή τους έγινε στην Αλεξάνδρεια, στο βιβλιοπωλείο «Γράμματα» του Στέφανου Πάργα (φιλολογικό ψευδώνυμο του Νίκου Ζελίτα), παρουσία της συζύγου του εκδότη, Ευτυχίας Ζελίτα (το περιοδικό δεν έχει εντοπιστεί). Ακολουθεί το κείμενο στα γαλλικά και μια πρόχειρη μετάφρασή του στα ελληνικά. «Je ne suis pas de l’avis de ceux qui prétendent que l’œuvre de Cavafy, étant une œuvre à part, et n’appartenant à aucune des écoles connues, restera à jamais une spécialité, pour ainsi dire, de poésie, qui ne trouvera pas d’imitateurs.
De ces imitateurs, superficiels il est vrai pour la plupart, j’en découvre déjà, et cela non seulement parmi les poètes grecs.
De rares, mais frappants signes de l’influence de Cavafy ont été constatés un peu partout, conséquence naturelle de toute œuvre de valeur et de progrès.
Cavafy selon mon avis est un poète ultra-moderne, un poète des générations futures.
En complément de sa valeur historique, psychologique et philosophique, la sobriété de son style impeccable, qui touche parfois au laconisme, son enthousiasme pondéré qui entraîne à l’émotion cérébrale, sa phrase correcte, résultat d’un naturel aristocratique, sa légère ironie, sont des éléments que goûteront encore plus les générations de l’avenir poussées par le progrès des découvertes et par la subtilité de leur mécanisme cérébral.
Les rares poètes comme Cavafy tiendront alors une place prépondérante dans un monde qui pensera beaucoup plus qu’aujourd’hui.
Sur ces données, je maintiens que son œuvre ne restera pas simplement enfermée dans les bibliothèques comme document historique du développement littéraire grec.» «Δεν συμφωνώ με όσους υποστηρίζουν ότι το έργο του Καβάφη, ως έργο ξεχωριστό, που δεν ανήκει σε καμία απ’ τις γνωστές σχολές, θα παραμείνει για πάντα ένα ποιητικό είδος, για να το πούμε έτσι, που δεν θα βρει μιμητές.
Γιατί μιμητές, επιφανειακούς βεβαίως στην πλειονότητά τους, ανακαλύπτω ήδη μερικούς, και μάλιστα όχι μόνο μεταξύ των Ελλήνων ποιητών.
Σπάνια, αλλά εντυπωσιακά σημάδια της επιρροής του Καβάφη έχουν παρατηρηθεί σχεδόν παντού, φυσικό επακόλουθο κάθε έργου αξίας και προόδου. Ο Καβάφης, κατά τη γνώμη μου, είναι ένας υπερσύγχρονος ποιητής, ένας ποιητής των μελλοντικών γενεών.
Εκτός από την ιστορική, ψυχολογική και φιλοσοφική του αξία, η λιτότητα του άψογου ύφους του, που μερικές φορές αγγίζει τον λακωνισμό, ο μετρημένος ενθουσιασμός του, που οδηγεί σε διανοητική συγκίνηση, η ορθή φράση του, αποτέλεσμα μιας αριστοκρατικής φυσικότητας, και η ελαφριά ειρωνεία του, είναι στοιχεία που θα εκτιμήσουν ακόμη περισσότερο οι μελλοντικές γενιές, κατανοώντας σε βάθος τη λεπτότητα του εγκεφαλικού τους μηχανισμού.
Οι σπάνιοι ποιητές όπως ο Καβάφης θα κατέχουν τότε κυρίαρχη θέση σε έναν κόσμο που θα σκέφτεται πολύ περισσότερο από ό,τι σήμερα.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, υποστηρίζω ότι το έργο του δεν θα παραμείνει απλώς κλειδωμένο στις βιβλιοθήκες ως ένα ιστορικό τεκμήριο στην εξελικτική πορεία της ελληνικής λογοτεχνίας.»
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους