«καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» (Ματθ. 24:12) είναι προφητικός λόγος του Ιησού, που σημαίνει ότι λόγω της αύξησης της ανομίας και της κακίας, η αγάπη των...

Πλήρες Κείμενο:

«καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» (Ματθ. 24:12) είναι προφητικός λόγος του Ιησού, που σημαίνει ότι λόγω της αύξησης της ανομίας και της κακίας, η αγάπη των περισσοτέρων ανθρώπων θα γίνει ψυχρή, μειούμενη ή ανύπαρκτη. περιγράφει μια κατάσταση πνευματικής και ηθικής παρακμής, όπου η κοινωνία χάνει την ανθρωπιά της.

Το ρήμα «ψυγήσεται» προέρχεται από το ψύχω (παγώνω/κρυώνω). Ο Ιησούς χρησιμοποιεί μια μεταφορά που θυμίζει πτώμα: η αγάπη δεν εξαφανίζεται απλώς, αλλά γίνεται ψυχρή, νεκρή και ακίνητη.

Οι άνθρωποι γίνονται πιο εγωκεντρικοί, αδιάφοροι για τον πόνο των άλλων και εστιάζουν αποκλειστικά στην επιβίωση ή την άνεσή τους.

Είναι μια προειδοποίηση για την «κόπωση από τη συμπόνια» (compassion fatigue), όπου το κακό είναι τόσο πολύ που ο άνθρωπος παραιτείται από το να νοιάζεται. Οι Πατέρες εστιάζουν στη στενή σύνδεση της αμαρτίας με την απώλεια της αγάπης, θεωρώντας ότι το «κρύο» στην καρδιά είναι το τελικό στάδιο της πνευματικής αποστασίας. Η Τελική Κρίση του Θεού, σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία, είναι το κορυφαίο γεγονός της Δευτέρας Παρουσίας.

Δεν πρόκειται για μια τυπική δικαστική διαδικασία, αλλά για την αποκάλυψη της αλήθειας κάθε ανθρώπου μπροστά στο «άκτιστο Φως» του Θεού. Το Βασικό Κριτήριο: Η Αγάπη Στην κλασική περικοπή του Ματθαίου (25:31-46), ο Χριστός περιγράφει ότι η κρίση θα βασιστεί αποκλειστικά στην έμπρακτη αγάπη προς τον συνάνθρωπο: «Πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιώ...». Ο Κριτής ταυτίζεται με τον «ελάχιστο αδελφό» (τον φτωχό, τον ξένο, τον άρρωστο, τον φυλακισμένο). Η σωτηρία ή η καταδίκη δεν εξαρτώνται από θεωρητικές γνώσεις, αλλά από το αν η καρδιά μας παρέμεινε ζεστή και ανοιχτή. Ο Χριστός θα χωρίσει τους ανθρώπους σε δύο ομάδες, όπως ο βοσκός ξεχωρίζει τα πρόβατα από τα κατσίκια: Οι Δίκαιοι (δεξιά): Εκείνοι που έπραξαν το καλό αυθόρμητα, χωρίς να περιμένουν ανταμοιβή. Οι Άδικοι (αριστερά): Εκείνοι που αδιαφόρησαν για τον πόνο των άλλων.

Στην ορθόδοξη παράδοση, ο Θεός δεν «τιμωρεί» με την κοσμική έννοια. Η Τελική Κρίση είναι η συνάντηση όλων με την Αγάπη του Θεού: Για εκείνον που έμαθε να αγαπά, η παρουσία του Θεού θα είναι Φως και Παράδεισος.

Για εκείνον που η καρδιά του έχει «ψυχρανθεί» και έχει γίνει εγωκεντρική, η ίδια αυτή αγάπη θα βιώνεται ως «πυρ» και οδύνη, επειδή δεν θα μπορεί να την αποδεχτεί ή να ανταποκριθεί σε αυτήν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους