Από μπυραρία σε Facebook Κάποτε οι «ειδικοί» των ανοησιών έμεναν στις μπυραρίες και στα μπαρ. Έλεγαν τα δικά τους μετά από δυο-τρεις μπύρες, τους άκουγε η παρέα τους και εκεί τελείωνε η ιστορία...
Από μπυραρία σε Facebook Κάποτε οι «ειδικοί» των ανοησιών έμεναν στις μπυραρίες και στα μπαρ.
Έλεγαν τα δικά τους μετά από δυο-τρεις μπύρες, τους άκουγε η παρέα τους και εκεί τελείωνε η ιστορία.
Σήμερα όμως, τα μικρόφωνα έγιναν μεγάφωνα.Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν σε όλους βήμα και μαζί την ψευδαίσθηση ότι κάθε άποψη έχει το ίδιο βάρος, κάθε εικόνα την ίδια αξία, κάθε φωνή την ίδια βαρύτητα.
Πιάτα με σουβλάκια, “τέλειες” στιγμές, πρόσωπα, ρούχα, ζωές στη βιτρίνα.Όλα για να φανεί κάτι.
Να φανεί κάποιος.
Και μέσα σε αυτό το θόρυβο, κάποιοι κατάφεραν να γίνουν ακόμα και «εκπρόσωποι».Όχι γιατί είχαν κάτι ουσιαστικό να πουν, αλλά γιατί έμαθαν να φαίνονται.
Η εποχή της ουσίας αντικαταστάθηκε από την εποχή της προβολής.Και το χειρότερο; Το συνηθίσαμε.
Ίσως ήρθε η ώρα να θυμηθούμε:Δεν αξίζει ό,τι φαίνεται. Αξίζει ό,τι είναι!!! Αγαπημένοι μου φίλοι, η βροχή φέρνει ευφορία και ζωή.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους