Με την επανεμφανιση του Τσίπρα εμφανίστηκαν ξανά ανώνυμα τρολ και επώνυμοι σχολιαστές των 20€ οι οποίοι με… αγνή αγωνία για το μέλλον της κεντροαριστεράς μας ενημερώνουν ότι «ο Αλέξης αναγκάζεται να...
Με την επανεμφανιση του Τσίπρα εμφανίστηκαν ξανά ανώνυμα τρολ και επώνυμοι σχολιαστές των 20€ οι οποίοι με… αγνή αγωνία για το μέλλον της κεντροαριστεράς μας ενημερώνουν ότι «ο Αλέξης αναγκάζεται να επιστρέψει επειδή απέτυχε η αντιπολίτευση». Ασχέτως αν αυτή η αντιπολίτευση του Ανδρουλάκη, του Φάμελου, του Πολλάκη, του Κασσελάκη, της Κωνσταντοπούλου, αν και σκόρπιο ασκερι (ακόμα και με κόντρες μεταξύ τους), τα βάζει με το σύστημα Μητσοτάκη καθημερινά, ο καθένας όπως, όσο και όπου μπορεί.
Ξεχνάνε, βέβαια, σε αυτό το παραμύθι που διακινούνε ότι ο Τσίπρας ήταν ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης που οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στις 3 προηγούμενες εθνικές εκλογές και η αποτυχία του ίδιου οδήγησε στην εκτόξευση του Μητσοτάκη… Ο φόβος μεγάλου μέρους της κοινωνίας μην επιστρέψει, έστειλε πολύ κόσμο στην αγκαλιά του Μητσοτάκη.
Από την προηγούμενη… αποτυχία της αντιπολίτευσης να νικήσει τον Μητσοτάκη έως σήμερα δεν έχουν μεσολαβήσει εθνικές εκλογές παρά μόνο… δημοσκοπήσεις και Ευρωεκλογές με ότι συμπέρασμα μπορεί να εξαχθεί από αυτές.
Άρα η… αποτυχία της αντιπολίτευσης φέρει αποκλειστικά το ονοματεπώνυμο του Αλέξη Τσίπρα ο οποίος ξεκίνησε την τελευταία δεκαετία από τη θέση του Πρωθυπουργού και 36,3%. Το ΠΑΣΟΚ την ίδια δεκαετία εκκίνησε από… 4,68% και την 7η θέση.
Και έχει βρεθεί στο 11,47% και την τρίτη θέση η οποία στη Βουλή έγινε δεύτερη θέση επειδή ο Αλέξης Τσίπρας διέλυσε το κόμμα του άρα την αξιωματική αντιπολίτεση και δίνοντας τα προνόμια της εκπροσώπησης της αντιπολίτευσης στο… 3ο σε δύναμη κόμμα.
Την ίδια στιγμή άφησε σκόπιμα (και εκδικητικά) το κόμμα του να σκορπίσει σε 3-4 μέρη ώστε κάποια στιγμή να τον φωνάζανε πίσω με μια φωνή: «Αλέξη σώσε μας». Επειδή, λοιπόν, όλες οι μεριές του χρεώσανε την καταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ, τελικά κανείς δεν τον φώναξε πίσω να τους σώσει.
Και αποφάσισε να πάει στο plan B. Το να διασώσει τον εαυτό του.
Αυτό όμως περνάει από την επανεκλογή του Μητσοτάκη. Κυνικό.
Αλλά αυτά έχει η πολιτική. «Για να πετύχω εγώ, πρέπει να διαλύσω τους άλλους». Δικαίωμά του να έχει φιλοδοξία.
Δικαίωμά κάθε πολίτη να του ασκεί κριτική.
Και να αναδεικνύει τη σκοπιμότητά του.
Ο άνθρωπος που μιλάει τόσο όμορφα για «ενότητα των δυνάμεων» απαιτεί αυτοδιάλυση των πάντων και bend the knee στον Βασιλιά… Αν τον ένοιαζε απλά το να νικηθεί ο Μητσοτάκης, δε θα ξεφτίλιζε τους συντρόφους του με εξώστες, με αναφορές στο βιβλίο του και με διαρροές.
Θα στήριζε την όποια επιλογή του κόμματός του.
Θα προσπαθούσε ως ο μόνος τέως Πρωθυπουργός του κόμματός του να μη διαλυθεί το κόμμα που τον πήρε από δημοτικό σύμβουλο και τον έκανε Πρωθυπουργό.
Είναι ξεκάθαρο πως θέλει ένα προσωποπαγές κόμμα όπου κανένα στέλεχος δε θα αμφισβητεί καμία επιλογή του γιατί αυτόματα θα βρεθεί εκτός κόμματος.
Σε ένα υπάρχον κόμμα με ιστορία, αυτό δε μπορεί να συμβεί.
Ακόμα και στο καθεστώς της ΝΔ του Μητσοτάκη υπάρχουν πια εσωκομματικές φωνές διαφωνίας.
Καλά στο ΠΑΣΟΚ δεν το συζητάμε.
Στο κόμμα Τσίπρα που θα… «ενώσει» απαγορεύονται φωνές που θα διαφωνούνε με τον Βασιλιά.
Θυμίζει περισσότερο διαδικασία ίδρυσης μονοπρόσωπης ΙΚΕ, παρά πολιτική διαδικασία ίδρυσης κόμματος. Ο Τσίπρας νομίζει ότι επειδή έγραψε ένα βιβλίο, ξεχάστηκαν τα πάντα και εκκινεί την πολιτική του σταδιοδρομία από το μηδέν.
Και ότι επειδή έχει γίνει δεκτός με ενθουσιασμό από ορισμένους εκπροσώπους της εγχώριας ολιγαρχίας και την Μέρκελ, θα πρέπει όλοι να τον καλοδεχτούμε «για το καλό της χώρας» φυσικά. Ο Μητσοτάκης δε θα ηττηθεί από κανένα πρόσωπο μόνο του (όπως πάει να πλασάρει ο Τσίπρας) γιατί πολύ απλά είναι καθεστώς.
Θα ηττηθεί από την καλύτερη ομάδα. Και από αυτούς που θα διασφαλίζουν στη χώρα επόμενη μέρα με δικαιοσύνη και πρόγραμμα διακυβέρνησης.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους