Original Post

Πλήρες Κείμενο:

*"****Δεν είμαι επαγγελματίας ηθοποιός. Είμαι ερασιτέχνης.*** ***Δουλεύω με το ένστικτο.*** ***Είμαι της αγχωτικής κωμωδίας εγώ.

Το άγχος είναι η σπεσιαλιτέ μου.*** ***Αν δεν συναντιόμασταν με τον Νίκο Κούνδουρο,*** ***δεν θα υπήρχε στο πανί ούτε Θανάσης, ούτε Βέγγος.*** ***Γυρίστηκε η ''Μαγική Πόλις''*** ***και βρέθηκα μέσα σε έναν καινούριο κόσμο,*** ***που ταυτόχρονα αποτελούσε λύση στο οικονομικό μου πρόβλημα.*** ***Έπαιζα τρίτους ρόλους*** ***και δούλευα σαν φροντιστής για ένα κομμάτι ψωμί.*** ***Αυτή ήταν η αρχή.*** ***Ο Κινηματογράφος*** ***είναι το ωραιότερο κομμάτι της ζωής μου.*** ***Προτιμώ 100 φορές*** ***τον Κινηματογράφο από το Θέατρο.*** ***Πανηγύρι φίλε μου.*** ***Ξέρεις τι γίνεται στο γύρισμα;*** ***Ωραία ιστορία.*** ***Πολλές σκηνές είναι αυτοσχέδιες.*** ***Αλλάζουμε το σενάριο εκείνη τη στιγμή.*** ***Εμπνεόμαστε από μια κουβέντα.*** ***Από ένα σκίτσο του Κώστα Μητρόπουλου...*** ***Γυρίζαμε το ''Δόκτωρ Ζι - Βέγγος''.*** ***Ο Ντίνος Κατσουρίδης με τη μηχανή στο χέρι,*** ***εγώ, 45 τούρτες, 25 γιαούρτια και 6 ώρες κέφι.*** ***Κάναμε μια σκηνή πολύ ωραία,*** ***αυτοσχεδιάζοντας με τον Φώτη Μεταξόπουλο.*** ***Αγαπημένη μου ταινία είναι το ''Ποιος Θανάσης!!''.*** ***Είναι σαν Θέατρο, αλλά μ' αρέσει πολύ.*** ***Και το φιλμ ''Θου - Βου*** ***Φαλακρός Πράκτωρ - Επιχείρηση Γης Μαδιάμ''*** ***έχει στιγμές κινηματογραφικές, αλλά εγώ,*** ***προτιμώ το άλλο.*** ***Η μεγαλύτερη χαρά,*** ***ήταν όταν άνοιξα το γραφείο μου*** ***και η μεγαλύτερη πίκρα,*** ***όταν αναγκάστηκα να το κλείσω.*** ***Τρεις κλητήρες*** ***κάθε πρωί έξω από την πόρτα μου*** ***και 4.000.000 δραχμές χρέος.*** ***Από ολόκληρη την εταιρία,*** ***έμεινε μονάχα ένα τηλέφωνο.*** ***Ένα τηλέφωνο*** ***μου έμεινε από αυτή την ιστορία!*** ***Όταν έφτιαξα την εταιρία,*** ***δεν το έκανα για να κερδίσω*** ***μα για να σταθώ σαν καλλιτέχνης.*** ***Είχα πολύ μεράκι για τις ταινίες μου.*** ***Τις έκανα όπως εγώ ήθελα.*** ***Πείνασα πολύ και εγώ και η οικογένειά μου.*** ***Πολλά χρόνια.*** ***Μην κοιτάτε που μένω τώρα.*** ***Η φτώχεια ήταν πολύ μεγάλη.*** ***Με τη γυναίκα μου, μέναμε σε ένα δωμάτιο.*** ***Ποτέ δεν έτρεξα πίσω από την επιτυχία.*** ***Ποτέ δεν είχα τη φιλοδοξία να γίνω καλός ηθοποιός.*** ***Ήθελα να είμαι δουλευταράς.

Να δουλεύω με ταχύτητες μεγάλες.*** ***Δεν έχω κανένα ταλέντο,*** ***μόνο αυτή τη φάτσα που, κοίταξέ την καλά και διάβασε.*** ***Εδώ είναι αποτυπωμένη όλη η μιζέρια,*** ***όλη η δυστυχία, όλος ο πόνος του ασήμαντου Έλληνα.*** ***Κάποιο βράδυ με πλησιάζει έξω από το σινεμά ένας γέρος.*** ***''Καλέ μου άνθρωπε'', μου λέει, ''είμαι συνταξιούχος*** ***και βλέπω με τη γυναίκα μου τις ταινίες σου.

Σ' ευχαριστώ.

Βγαίνω από τον κινηματογράφο και έχω ξαλαφρώσει για τρεις μέρες''.*** ***Αυτό το ''καλέ μου άνθρωπε'', έγινε το σήμα κατατεθέν μου.*** ***Ο Θανάσης φτιάχτηκε,*** ***παρατηρώντας τους ανθρώπους μέσα στο χώρο που κινούνται.*** ***Στις γειτονιές, στις λαικές αγορές, στο σινεμά.*** ***Και κάτι άλλο.*** ***Ο θεατής αντιλαμβάνεται ότι πάνω στον Βέγγο υπάρχει μια εντιμότητα,*** ***ότι ο Βέγγος δεν έχει προσπαθήσει ποτέ να τον κοροιδέψει.*** ***Μακελεμένος λειτουργώ.

Βολεμένος ποτέ.*** ***Από τη στιγμή που θα είμαι βολεμένος θα πάψει να υπάρχει ο Βέγγος.*** ***Το φοβάμαι το βόλεμα.*** ***Δεν έχω φερθεί ωραία στον Βέγγο.

Τον ταλαιπωρώ συνέχεια.*** ***Είμαι δύσκολος στις σχέσεις μου, δεν είμαι κοινωνικός τύπος,*** ***δε μπορώ να συνεννοηθώ εύκολα με τους ανθρώπους*** ***αν δε μου εμπνέουν εμπιστοσύνη.*** ***Δεν αντέχω την υποκρισία και την εσωτερική μιζέρια.*** ***Είμαι ένας άνθρωπος που δίνεται ολόκληρος σε αυτό που κάνει.*** ***Ένας ερασιτέχνης που είναι παθιασμένος με τη δουλειά του.*** ***Και με πάθος για την τελειότητα.*** ***Την τελειότητα που πολλές φορές, δε χρειάζεται.*** ***Δε χρειάζεται*** ***να ξεσκονίζω το ντεκόρ πριν από το γύρισμα ενός πλάνου.*** ***Εγώ το ξεσκονίζω.*** ***Κάποτε έβαλα όλο το συνεργείο να ξεσκονίσει τις Θερμοπύλες.*** ***Ναι, μα το Θεό.*** ***Ξεσκονίσαμε τις Θερμοπύλες.*** ***Έτρεχα σε όλη μου τη ζωή με 300.*** ***Αλλά δεν έκοψα ποτέ το νήμα γιατί συνεχώς μου το μετακινούσαν.*** ***Όλο πλησίαζα και όλο μου το πήγαιναν λίγα μέτρα πιο 'κει.*** ***Δε χαλάρωνα ποτέ.*** ***Τώρα μόνο, αναγκαστικά.*** ***Με ενοχλεί ότι καταφτάνει η ώρα μηδέν".***-

***-*** ***"-Δε θα σας στοιχήσω τίποτα! απάντησε στην πρόσκληση για γεύμα.*** ***-Δυστυχώς δε βγαίνω καθόλου από το σπίτι...*** ***Η συνάντηση πρωινή, στο διαμέρισμα της Ηπείρου, στην Αγία Παρασκευή, στον 4ο όροφο.

Την πόρτα ανοίγει ο ίδιος ο Θανάσης Βέγγος και με αργά προσεκτικά βήματα με οδηγεί στο καθιστικό.***

***- Καθίστε όπου θέλετε, η προτροπή.***

***- Να μη σας ξεβολέψω, λέω, καταλαβαίνοντας ότι η θέση του είναι δεδομένη.***

***- Αστειεύεστε; αποκρούει με ένα ανυπόκριτο αίσθημα φιλοξενίας και μου υποδεικνύει την αναπαυτική μπερζέρα.*** ***Εμφανίζεται διακριτικά η κυρία Ασημίνα Βέγγου.***

***- Η γυναίκα μου, τη συστήνει υπερήφανα. - Θα πάρετε κάτι;***

***- Νερό, ευχαριστώ πολύ.***

***- Και καφέ.

Φέρε και καφέ, παρεμβαίνει ο οικοδεσπότης.***

***- Ο μόνος καφές που υπάρχει στο σπίτι είναι ελληνικός, συμπληρώνει εκείνη.***

***- Η πιο χαρακτηριστική φράση της καριέρας σας είναι η προσφώνηση «'Καλέ μου άνθρωπε». Την πιστεύατε;***

***- Για όνομα του Θεού! Καθόλου... Τότε, θα μου πείτε, γιατί το έλεγα...*** ***Έρχεται ο καφές δίνοντας χρόνο για ανασύνταξη.***

***- Πόσα χρόνια είστε μαζί;***

***- Σαράντα πέντε...***

***- Πώς είπατε;*** ***διορθώνει η κυρία Ασημίνα.

Πενήντα δύο, παρακαλώ.

Από τα δεκαεννιά μου.***

***- Πώς γνωριστήκατε;***

***- Της πήγαινα πάγο στο σπίτι.

Δούλευα σε γαλακτοπωλείο.

Ανέβαινα το λόφο Σκουζέ με εκατό χιλιόμετρα! Με τον πάγο στο χέρι.

Πίστεψέ με! Η μία πόρτα άνοιγε η άλλη έκλεινε.***

***- Είστε πολύ καλή, της έλεγα.

Μακάρι να ήταν όλες οι πελάτισσες σας εσάς.*** ***Με τη γυναίκα μου, στην αρχή, μέναμε σε ένα δωμάτιο.

Μην κοιτάτε πού μένω τώρα.

Η φτώχια ήταν πολύ μεγάλη.

Πείνασα πολύ κι εγώ και η οικογένειά μου.

Πολλά χρόνια.***

***- Τι σας συγκίνησε πάνω του; Απευθύνομαι στη σύζυγο.***

***- Τα ωραία πράσινα μάτια του.

Η λάμψη από ευγένεια, καθαρότητα, και καλοσύνη που εξέπεμπαν.***

***- Ε, και τρέλα! Μια δόση τρέλας υπήρχε, χαμογελάει ο Θανάσης Βέγγος.***

***- Είμαστε 52 χρόνια μαζί.

Μιλάμε για λατρεία.

Για μένα ήταν αυτονόητο ότι θα περάσω με τη Μίνα.***

***- Χαλαρώνατε ποτέ;***

***- Όχι! Τώρα μόνο, αναγκαστικά...***

***- Τι σας ενοχλεί σε αυτό;***

***- Ότι καταφθάνει η ώρα μηδέν.*** ***Η μέρα είναι φωτεινή.

Κοιτάει έξω από το παράθυρο, στο βάθος του ορίζοντα.

Τρώει με προσοχή λίγο κέικ.

Η παύση αναγκαία.

Η κυρία Ασημίνα έχει αποσυρθεί στα ενδότερα.

Η στιγμή δεν έχει ούτε αμηχανία, ούτε αγωνία, ούτε αιχμές.

Μόνο ησυχία.

Είναι στιγμές που το βλέμμα του υγραίνεται...***

***- Τι δεν αντέχετε περισσότερο;***

***- Την υποκρισία και την ψυχική μιζέρια.***

***- Ποιο είναι το μεγάλο δώρο που πήρατε από τη ζωή;***

***- Απέκτησα δύο γιους, τον Βασίλη και τον Χάρη.

Έχω και δύο εγγόνια που λατρεύω. Την Αγγελική και τον Θανασάκο.***

***- Τι κρατάτε από τη ζωή σας;***

***- Ότι με αγάπησαν 4.000.000 άνθρωποι και με μίσησαν τρεις.

Δε νομίζω να είναι παραπάνω.*** ***Με υποδέχτηκε με μια απρόσμενη για τους καιρούς, καλοσυνάτη οικειότητα.

Με αποχαιρέτησε, επιμένοντας να έρθει, μαζί με την κυρία Ασημίνα, ως την εξώπορτα.

Και να περιμένουν μαζί μου, το ασανσέρ.***

***- Μα, δεν υπάρχει λόγος, ψέλλισα...***

***- Βεβαίως και υπάρχει, παρατήρησε".*** ***"Πείνασα πολύ και εγώ και η οικογένειά μου.

Η φτώχεια ήταν πολύ μεγάλη.

Με τη γυναίκα μου, στην αρχή, μέναμε σε ένα δωμάτιο.

Μην κοιτάτε πού μένω τώρα.

Δούλευα σ' ένα γαλακτοπωλείο.

Ανέβαινα τον λόφο Σκουζέ με τον πάγο στο χέρι.

Η μία πόρτα άνοιγε, η άλλη έκλεινε.

Της πήγα πάγο και γνωριστήκαμε.

Είστε πολύ καλή, της έλεγα.

Μακάρι να ήταν όλες οι πελάτισσες σαν κι εσάς.

Για μένα ήταν αυτονόητο ότι θα περάσω με τη Μίνα.

Είμαστε πάνω από μισό αιώνα μαζί.

Αποκτήσαμε δυο γιους, τον Βασίλη και τον Χάρη και έχω δύο εγγόνια που λατρεύω.

Ποτέ δεν έτρεξα πίσω από την επιτυχία.

Ποτέ δεν είχα τη φιλοδοξία να γίνω καλός ηθοποιός.

Ήθελα να είμαι δουλευταράς.

Να δουλεύω με ταχύτητες μεγάλες.*** ***Δεν έχω κανένα ταλέντο.

Μόνο αυτή τη φάτσα που, κοίταξέ την καλά και διάβασε.

Εδώ είναι αποτυπωμένη όλη η μιζέρια, όλη η δυστυχία, όλος ο πόνος του ασήμαντου Έλληνα.

Κάτι έχει η φάτσα μου που φέρνει τον άλλον κοντά μου.

Ίσως, όταν πέφτει η ματιά τους επάνω μου, ξέρουν ότι είμαι ένας πολύ εντάξει άνθρωπος.*** ***Κάποιο βράδυ με πλησιάζει έξω από το σινεμά ένας γέρος και μου λέει: ''Είμαι συνταξιούχος και βλέπω με τη γυναίκα μου τις ταινίες σου.

Βγαίνω από τον κινηματογράφο και έχω ξαλαφρώσει για τρεις μέρες.

Σ' ευχαριστώ καλέ μου άνθρωπε.'' Αυτό το ''καλέ μου άνθρωπε'', έγινε το σήμα κατατεθέν μου.*** ***Έτρεχα σε όλη μου τη ζωή με 300.

Δεν έκοψα ποτέ το νήμα γιατί συνεχώς μου το μετακινούσαν.

Όλο πλησίαζα και όλο μου το πήγαιναν λίγα μέτρα πιο 'κει.

Δεν χαλάρωνα ποτέ.

Τώρα μόνο.

Αναγκαστικά".*** *Eφημερίδα "Καθημερινή",* *Συνέντευξη στη Μαρία Κατσουνάκ*η, |αποσπάσματα| - ***"Ονειρέψου σαν παιδί, ζήσε σαν τρελός, αγάπα σαν άνθρωπος, μικρός ο κόσμος και εμείς περαστικοί".***

***-*** ***"Μακελεμένος λειτουργούσα, βολεμένος ποτέ".*** - ➖**Θανάσης Βέγγος.**

***-*** ** ****#ΣανΣήμερα****, στις 3 Μαίου του 2011, ο "καλός μας άνθρωπος" που χάριζε απλόχερα αστείρευτο γέλιο, έφυγε για πάντα από κοντά μας.** **Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο, λαϊκό προάστιο τότε, τον Μάιο του 1927.** **Κατάγεται από τα Θολάρια της Αιγιάλης από την πλευρά της του Ευδοκίας, του γένους Ιωάννη Σμυρνή.

Η γιαγιά του η Μαρουλιώ ήταν πρακτική μαία στα Θολάρια της Αμοργού.

Ήταν το μοναχοπαίδι του κυρ Βασίλη και της κυρά Ευδοκίας που κατάφεραν να δώσουν στον Θανάση μόνο τις εγκύκλιες σπουδές.

Ο πατέρας του ήταν υπάλληλος στο εργοστάσιο της Ηλεκτρικής Εταιρίας στο Φάληρο.

Μάλιστα, επί Κατοχής, αγωνίστηκε προκειμένου να το σώσει από την ανατίναξη που σχεδίαζαν οι Γερμανοί.

Οι μαρτυρίες λένε ότι η Εταιρία σώθηκε χάρη στην πρωτοβουλία του Βασίλη Βέγγου και τον αγώνα του.

Αργότερα, το ελληνικό κράτος τον απέλυσε επειδή ήταν αριστερός, οπότε η άσχημη οικονομική κατάσταση της οικογένειας έγινε χειρότερη.** **Ο Θανάσης βγήκε στο μεροκάματο, όπου και όποτε το έβρισκε.

Δούλεψε κυρίως στην επεξεργασία δερμάτων, πουλούσε πάγο, κι ήταν το παιδί για τα θελήματα όλης της γειτονιάς.

Ήταν ο αγαπητός σε όλους “Θανασάκης”, σβέλτος, πρόθυμος, καλός.** **Αργότερα βρέθηκε στη Μακρόνησο εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων.

Εκεί, στο νησί της εξορίας βίωσε τον εξευτελισμό ενός λαού, έμαθε να υπομένει, υιοθέτησε την αξιοπρέπεια ως στάση ζωής.

Ο αέρας που λυσσομανούσε γύρω του, γέμιζε τα πάντα με σκόνη.

Αυτή τη σκόνη κυνηγούσε μια ζωή ο Βέγγος, τόσο στις ταινίες, όσο και στην καθημερινότητα του.** **Στη Μακρόνησο γνώρισε τον Νίκο Κούνδουρο κι αυτός ήταν που άλλαξε την πορεία του Βέγγου.** **Η βιογραφία του μέχρι τον χειμώνα του 1953, όταν και τον καλεί ο Κούνδουρος να παίξει στη “Μαγική Πόλη”, δεν διαφέρει και τόσο απ’ αυτή των άλλων Ελλήνων εκείνης της εποχής που αγωνίζονταν να επιβιώσουν υπό δύσκολες συνθήκες.** **Ο ηθοποιός Βέγγος, λοιπόν, δεν θα υπήρχε αν δεν ήταν η Μακρόνησος και ο Κούνδουρος.** **Ο πρόσφατα εκλιπών σκηνοθέτης είχε πει γι’ αυτόν τον Ιούλιο του 2000:** ***“Τον αγάπησα από την πρώτη στιγμή που τον είδα κουρελή φαντάρο στο Μακρονήσι και τον αγαπάω και τώρα, σεμνά καθισμένο στη δόξα που δίκαια κατέκτησε”.*** **Ο Κούνδουρος κάτι είδε στον Βέγγο και παρά τις δυσκολίες και τις κακουχίες της περιόδου και του τόπου, τον σκεφτόταν να αλωνίζει στο κινηματογραφικό κάδρο, γι’ αυτό και του είχε υποσχεθεί να παίξει σε ταινία αφού απολύονταν από τη Μακρόνησο.** **“Η μαγική πόλη” (1955) αποτελεί την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Βέγγου.

Το “Magic City” είναι χώρος λαϊκής διασκέδασης στο κέντρο της Αθήνας, αρχές της δεκαετίας του ’50, ένας απ’ αυτούς που σιγά σιγά κάνουν την εμφάνιση του προσφέροντας σφαιριστήρια, σκοποβολή και προσωπική διέξοδο στις αγωνίες μιας νεολαίας που δεν είχε άλλους τρόπους να εκφραστεί.** **Σε αυτή την πόλη υπάρχει μια δεύτερη, ρεαλιστική, το Δοργούτι, φτωχοσυνοικία της Αθήνας γεμάτη προσφυγικές οικογένειες που πάλευαν να ξεφύγουν από την κακή τους μοίρα.** **Ο Βέγγος πουλάει λεμόνια στη λαχαναγόρα, μέλος της παρέας των νεαρών βιοπαλαιστών που ονειρεύονται κάποια στιγμή να πιάσουν την καλή.** **Ο ήρωας που υποδύεται ονομάζεται “Θανάσης”. Στην ουσία παίζει τον εαυτό του, αεικίνητος μπροστά στην κάμερα.

Το φαινόμενο “Θανάσης Βέγγος” ξεκινά.** **Οι δρόμοι των Κούνδουρου-Βέγγου θα συναντηθούν πάλι.

Αυτή τη φορά στον “Δράκο” (1956).** **Ο Ντίνος Ηλιόπουλος είναι που κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο και φυσικά διαπρέπει.

Από τον “Δράκο” του Φριτς Λανγκ σε αυτόν του Κούνδουρου.

Ο νεορεαλισμός δίνει τον τόνο και ακολουθεί ο εξπρεσιονισμός.** **Ο Βέγγος υποδύεται τον μπάρμαν στο κέντρο διασκέδασης του αρχηγού, του οποίου είναι και μπράβος.

Βλοσυρός, σοβαρός, μιλά λίγο, ρόλος αντίθετος με τον κατοπινό Θανάση, όμως πουθενά δεν πείθει ότι είναι κακός. Ο Βέγγος είναι πια ηθοποιός και δεν θα σταματήσει μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής του.** **Η επαγγελματική του ταυτότητα βέβαια δεν σημαίνει κάτι από μόνη της. Ο Βέγγος δουλεύει ασταμάτητα.

Ψάχνει συνέχεια για δουλειά.** **Παίζει σε ταινία του Κακογιάννη, “Το κορίτσι με τα μαύρα” (1956), αλλά εμφανίζεται κι ως φροντιστής.** **Το έκανε κι αυτό και μάλιστα με πάθος γιατί ήθελε να μάθει τη δουλειά απ’ όλες τις πλευρές της.

Η συνέχεια στο πανί έχει γι’ αυτόν μικρούς ρόλους.

Κυρίως σε ταινίες με τη Βουγιουκλάκη, αλλά και σε άλλες δίπλα σε όλους, σχεδόν, τους τότε πρωταγωνιστές.

Καταφέρνει να δείξει το πηγαίο ταλέντο του και η ώρα του πρωταγωνιστή είναι κοντά.** **Στον “Ηλία του 16ου” (1959) θα κάνει αισθητή την παρουσία του κι ας μην έχει τον πρώτο ρόλο.

Τότε θα αποκτήσει και άδεια άσκησης επαγγέλματος και θα γίνει μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Ποτέ δεν θα ξεχάσει τα χαστούκια του Κώστα Χατζηχρήστου.** **Ποτέ…** **Εκεί θα συναντήσει και τον Ντίνο Κατσουρίδη, έναν από τους μελλοντικούς σκηνοθέτες του.** **Η δεκαετία των μεγάλων αλλαγών, αυτή του ’60, βρίσκει τον Βέγγο να συνεχίζει να ψάχνει τη θέση του στον ελληνικό κινηματογράφο.

Η βιοτεχνία (σ.σ λόγω μεγέθους) του ελληνικού θεάματος θα ακμάσει εμπορικά και ο Βέγγος καλλιτεχνικά.

Το πολιτικοκοινωνικό τοπίο στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά ασταθές και λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας θα γίνει εφιαλτικό.** **Ο Θανάσης Βέγγος μετά από σειρά δεύτερων ρόλων πλησιάζει τον πρωταγωνιστικό.

Λίγο πριν το πετύχει, τον μοιράζεται με τον Φραγκίσκο Μανέλλη.

Ο σκηνοθέτης Στέλιος Τατασόπουλος τους καθιερώνει ως κωμικό ντουέτο στις ταινίες “Τα ντερβισόπαιδα” (1960), “Ο Μήτρος και ο Μητρούσης στην Αθήνα” (1960) και “Δουλειές του ποδαριού” (1962). To καλοκαίρι του 1962 έρχεται ο ρόλος του πρωταγωνιστή.

Σε δύο ταινίες μάλιστα.

Τότε ξεκινά η συνεργασία του με τον Πάνο Γλυκοφρύδη στο πλαίσιο της συνεργασίας με την εταιρεία “Ι. Καρατζόπουλος και Σία”. Ουσιαστικά ο Βέγγος καθιερώνεται ως πρωταγωνιστής, ενώ διαμορφώνεται και το ύφος του που θα σφραγίσει την κατοπινή καριέρα του.

Πρόκειται για τις ταινίες “Ζήτω η τρέλα” ή “Τρελός εν όψει” και “Βασιλιάς της γκάφας” ή “Δαιμόνιος ντετέκτιβ”. Τότε θα “γεννηθεί” και φράση-ταυτότητα του “Τρέχει σαν τον Βέγγο”.** **Τον Ιανουάριο του 1967 θα περάσει και στον χώρο της σκηνοθεσίας.

Το βάπτισμα του πυρός θα γίνει με το “Βοήθεια! Ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000”. Παράλληλα, θα δοκιμάσει τις δυνάμεις του και στη θέση του παραγωγού με την εταιρεία “ΘΒ Ταινίες γέλιου”. Η κίνηση αυτή ήταν επιβεβλημένη, μια και ήθελε να έχει τον απόλυτο έλεγχο του καλλιτεχνικού προϊόντος.** **Ο Βέγγος, όσο κι αν εκτιμούσε τους σκηνοθέτες και τους παραγωγούς, ασφυκτιούσε.

Ένιωθε ότι δεν αντιμετωπιζόταν όπως έπρεπε.** **Μολαταύτα, παρά τις επιτυχίες, το αποτέλεσμα στο ταμείο (της εταιρείας) ήταν μείον.** **Έτσι, το 1969, λόγω χρεών, αφού ο Βέγγος δεν ήταν ποτέ καλός διαχειριστής, σταματά η λειτουργία τις επιχείρησης.** **Τελευταία “δική” του ταινία, το “Θου-Βου, Φαλακρός πράκτωρ, Επιχείρησις: Γης Μαδιάμ”.** **Η συνεργασία με τον Ντίνο Κατσουρίδη θα σφραγίσει την πορεία του Βέγγου τη δεκαετία του '70 κι ένα σημαντικό κομμάτι αυτής.

Ταινία-σταθμός, η αντιπολεμική “Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;” (1971). Σάρωσε εμπορικά, αλλά και στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.** **Συνεχίζεται η συνεργασία με τον Πάνο Γλυκοφρύδη, τον Ερρίκο Θαλασσινό, ενώ δουλεύει και με τον Θόδωρο Μαραγκό.** **Τη δεκαετία του '80 δεν θα κάνει πολλές κινηματογραφικές ταινίες, καθώς μετά το “Τρελός και πάσης Ελλάδος” (1983) θα περάσουν πέντε χρόνια για να τον ξαναδεί το κοινό.

Αυτό θα γίνει με έξι βιντεοταινίες, ενώ στα μέσα της δεκαετίας θα περάσει από την ΕΡΤ με τα “Βεγγαλικά”.** **Το 1990 θα πρωταγωνιστήσει στη σειρά “Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης” στον ΑΝΤ1 και θα επιστρέψει στο σινεμά με εντελώς διαφορετικό τρόπο.** **Ο αεικίνητος, γεμάτος ενέργεια Βέγγος κάνει στην άκρη για τον λιτό και φειδωλό στις κινήσεις Βέγγο.

Στις “¨Ησυχες μέρες του Αυγούστου” (1991) τον σκηνοθετεί ο Παντελής Βούλγαρης και πασχίζει να τον κρατήσει ακίνητο.** **Έρχεται το “Βλέμμα του Οδυσσέα” (1995) του Θόδωρου Αγγελόπουλου, το “Όλα είναι δρόμος” (1998) του Βούλγαρη και δέκα χρόνια μετά το “Ψυχή Βαθιά” όπου κάνει ένα μικρό, αλλά ουσιαστικό, πέρασμα.** **Ο Βέγγος έπαιξε σε πάνω από 120 ταινίες!** **Στο θέατρο η παρουσία του δεν είναι τόσο μεγάλη, όμως σίγουρα ήταν ξεχωριστή. Επιθεώρηση, Αριστοφάνης, Επίδαυρος... Η παρουσία του στο αρχαίο θέατρο το 1995 στην “Ειρήνη” του Αριστοφάνη, ήταν συγκλονιστική και το χειροκρότημα που έλαβε λίγοι ηθοποιοί το πήραν στη ζωή τους.** **Τι μένει, λοιπόν, όταν κάθεται η σκόνη;** **Ο λαϊκός ήρωας Θανάσης Βέγγος με το υγρό βλέμμα και το γέλιο λύτρωση, καημό, εξομολόγηση.** **Ήρωας χωρίς να το επιδιώξει και χωρίς ποτέ να το αποδεχθεί.** **Οι τιμές που αποδίδονται στο πρόσωπο του οφείλονται στη συλλογική εικόνα που προβλήθηκε πάνω του.

Η εικόνα ενός έθνους, ενός λαού, που μέσα από μαύρα σύννεφα και μοναδική “περιουσία” την ελπίδα του, προσπάθησε να επιβιώσει, να κρατήσει την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του, τη δυνατότητα να ονειρεύεται και να κλαίει για να δροσίζεται.** **Ο Βέγγος, σπλάχνο από τα σπλάχνα του ελληνικού λαού, υπηρέτησε αυτή την εικόνα αδιαμαρτύρητα, της έδωσε ό,τι είχε και το μόνο που ήθελε ήταν ξάστερο ουρανό και καθαρή ατμόσφαιρα.

Γι' αυτή την επιθυμία έτρεχε και τη φώναζε σαν ικεσία όταν μας έλεγε “καλοί μου άνθρωποι...”.** *Με πληροφορίες από: lifo. gr, tovima. gr, Kathimerini. gr,* *Σύγχρονος Κινηματογράφος, Γιάννης Σολδάτος, ”Ενας άνθρωπος παντός καιρού”, Εκδόσεις “Αιγόκερως”.* **Φωτογραφία: **Haris Papadimitrakopoulos**.** *Για τη φωτογραφία αυτή λέει ο *Haris*:* *"-Παραβιάζω τις αρχές μου, δεν είμαι φωτομοντέλο, αλλά χαλάλι σας αγαπητέ μου".* *Βρισκόμασταν κάπου στα βουνά του Γράμμου ένα πολύ κρύο πρωινό Ιανουαρίου και θυμάμαι σαν τώρα το πόσο τυχερός αισθάνθηκα όταν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της τελευταίας του ταινίας "Ψυχή Βαθιά".* *Ο Θανάσης Βέγγος δέχτηκε τελικά να φωτογραφηθεί για το εξώφυλλο του "7" της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας".*

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους