Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙ Ο ΤΡΟΧΟΣ ΘΑ "ΕΥΤΥΧΗΣΕΙ" ΚΑΙ Ο ΦΤΩΧΟΣ. Δεν μπορεί στο μπάσκετ η τύχη και οι συγκυρίες να ευνοούν πάντα μόνο τον ένα, και αυτή τη φορά ήταν επιτέλους η σειρά των 76ers να δεχτούν το απαλό σπρώξιμο της τύχης υπέρ τους. Ο Tatum ήταν απών στο 7ο παιχνίδι στη Βοστώνη και οι Sixers ολοκλήρωσαν μια ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ανατροπή και πρόκριση από το 1-3 μέσα στο γήπεδο του μισητού αντιπάλου.

Η απουσία ενός τέτοιου παίκτη όπως ο Tatum, με τις παραστάσεις που έχει από μεγάλα παιχνίδια δεν μπορεί να υποτιμηθεί.

Ωστόσο η μεγάλη έκπληξη για μένα, και το σημείο που οφείλουμε να εστιάσουμε είναι το πόσο καλή υπήρξε η Φιλαδέλφεια μέσα στα τελευταία παιχνίδια της σειράς και στις δυο πλευρές του γηπέδου.

Ξέρουμε ότι είναι μια πολύ επικίνδυνη shooting team, αλλά εδώ είδαμε και μια πολύ όμορφη επίθεση, με πολλά cuts ενώ στην άμυνα η ένταση στο point of attack και οι λυσσασμένες χαοτικές περιστροφές θύμισαν τους Raptors του Nick Nurse, που κατάπιναν τον αντίπαλο.

Προφανώς πρέπει να αποδοθούν πολλά εύσημα σε έναν ΤΕΡΑΣΤΙΟ προπονητή, που στην Αμερική τους αρέσει να τον υποτιμούν αγνοώντας το πόσο δύσκολες συνθήκες έχει βρει στη Φιλαδέλφεια.

Παρουσίασε μέσα στη σειρά ένα σύνολο που έπαιξε ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ, ΚΥΝΙΚΟ, ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΟ two way μπάσκετ, παίρνοντας το μάξιμουμ από παίκτες με πολλά ερωτηματικά.

Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν θα ήταν εφικτό αν ο Embiid δεν είχε επιστρέψει μέσα στη σειρά σε αυτή την καλή σωματική κατάσταση.

Ισοπέδωσε τους Celtics μέσα στο post, έβαλε σουτ, ξεκλείδωσε με το παιχνίδι του και τις πάσες του καταστάσεις με αριθμητικό πλεονέκτημα για τους σουτέρ και drivers των Sixers.

Kαι στην άμυνα όμως τον είδαμε πιο μαχητικό και αποτελεσματικό από οποιαδήποτε φορά μέσα στη σεζόν. Ο Nurse τον έβγαζε - ΣΩΣΤΑ - ψηλά στον handler στην άμυνα pick'n'roll, χωρίς να φοβάται να τον αφήσει και μόνο του αν χρειαστεί σε αλλαγή.

Γενικώς το αμυντικό πλάνο του Nurse ήταν κάτι παραπάνω από άριστο, με μπόλικο show and recover όταν οι Celtics κυνηγούσαν κάποιο mismatch με τον Maxey.

Για τους Celtics ο αποκλεισμός μετά από ένα προβάδισμα 3-1 είναι ένα σοκ ολκής, ειδικά που μετά την επιστροφή του Tatum η ομάδα έδειχνε έτοιμη να πλεύσει προς τα NBA finals.

H απώλεια του Tatum στο game 7 δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει δικαιολογία, μιας και οι Celtics όφειλαν να έχουν καθαρίσει την μπουγάδα πολύ νωρίτερα.

Πολλοί θα εστιάσουν πάνω στο πως διαχειρίστηκε τη σειρά ο Mazzulla, αλλά εγώ προσωπικά δεν θα τον καθίσω στο σκαμνί. Ο Τζο είναι ένας κόουτς που αρνείται όχι από βλακεία αλλά ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ να προσαρμοστεί στον αντίπαλο.

Και αυτό είναι η δύναμή του αλλά και η αχίλλειος πτέρνα του ταυτόχρονα. Η Βοστώνη υποτίμησε ξεκάθαρα τους Sixers (η πανεύκολη νίκη στο game 1 τους έκανε κακό), και χάρισε το game 2 επιμένοντας να παίζει deep drop με τον Βούισιτς την ώρα που δεν υπήρχε Embiid στο παρκέ. Ο Τζο για 6 παιχνίδια έπαιξε ελάχιστα ή ως και καθόλου παίκτες όπως ο Gonzalez, o Harper, o Walsh, παίκτες που μπορούσαν να βοηθήσουν στην άμυνα.

Οι παίκτες αυτοί δεν έχουν παραστάσεις από playoffs, και λίγες απέκτησαν μέσα στη σειρά.

Προκαλεί λοιπόν τεράστια έκπληξη το πως ξεκινάει το game 7 ο Μazzulla με Harper, Scheierman, Garza.

Kαι ειδικά τα 7 συνεχή λεπτά του Garza στην αρχή μάλλον σαν αστείο τα εκλαμβάνω.

Καταλαβαίνω τη λογική του να εκτεθεί με pick'n'pop ο Embiid αλλά ο Garza δεν είναι για σταρτερ για αυτό το επίπεδο. Τελεία, Η Βοστώνη εξώκειλε και πάλι σε άπειρα τρίποντα (13/49-έλεος) , και μόνο όταν στην 4η περίοδο χτύπησε μέσα στη ρακέτα κατάφερε να μπει στο παιχνίδι.

Εδώ όμως η προσαρμογή στη στόχευση ήρθε πάρα πολύ αργά.

Είπαμε - δύναμη το να αρνείσαι να βγεις από την περιοχή που η ομάδα σου αισθάνεται άνετα - αδυναμία το να αργεις να αποδεχτείς την πραγματικότητα.

Το πλάνο των Celtics ήταν για εμένα στρατηγικά λάθος, γιατί βασιζόταν σε μια προσπάθεια τους να κάνουν outscore τον αντίπαλο και όχι να καταστρέψουν το παιχνίδι του.

Με τον Embiid σε τέτοια κατάσταση, η Βοστώνη έπρεπε να πάει σε πόλεμο χαρακωμάτων, να μπει να καταστρέψει το παιχνίδι των Sixers και μετά να κοιτάξει την επίθεσή της. Οι Celtics είχαν άφθονα εργαλεία στη διάθεσή τους για να το κάνουν αυτό.

Αντικειμενικά όμως η Βοστώνη είχε τεράστιο πρόβλημα στο να αντιμετωπίσει τον Embiid.

Οτιδήποτε και αν δοκίμασε ο Joe ήταν μάταιο, ακόμα και το να τον μαρκάρει με κοντύτερο παίκτη.

Η επιστροφή του μέσα στη σειρά θεωρώ πως κόστισε στο να ετοιμαστούν τα κατάλληλα πλάνα για τον περιορισμό της δράσης του.

Αξίζει και αυτός ο ταλαιπωρημένος παίκτης να πάρει λίγη χαρά από το μπασκετ.

Το τι τραυματισμό και αμφισβήτηση έχει τραβήξει δεν περιγράφεται.

Είναι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα για πολλούς λόγους, είναι όμως και ένας από τους μεγάλους αρτίστες της πορτοκαλί μπάλας.

Μία παράξενη μίξη μάγου και κλόουν.

Χθες ήταν επιτέλους η δική του βραδιά. ΥΓ Για τον Maxey δεν χρειάζεται να πω πολλά, μέσα στη χρονιά τον αποκάλεσα τον καλύτερο Αμερικάνο παίκτη σήμερα, δεν με ενδιαφέρει και πολύ η γνώμη των άλλων.

Είναι από τους πολύ λίγους αυτούς παίκτες που στα κρίσιμα βγαίνουν μπροστά και κυριαρχούν. Έκλεισε μόνος του το παιχνίδι και την πρόκριση χθες, σε μια ιστορική playoff εμφάνιση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους