Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν είναι η πρώτη φορά που το πολυδιαφημισμένο «επιτελικό κράτος» δοκιμάστηκε.

Όταν ένας άνθρωπος 89 χρονών μπαίνει οπλισμένος μέσα στο Εφετείο και στον ΕΦΚΑ, δεν είναι μια «άτυχη στιγμή», διοικητική δυσλειτουργία ή ένα μεμονωμένο λάθος.

Είναι ένδειξη πολιτικής αποτυχίας, και η απόδειξη ότι κάπου στη διαδρομή χάσαμε την ουσία και μείναμε στο περιτύλιγμα.

Σκεφτείτε λίγο την εικόνα: εμβληματικά δικαστικά κτίρια, μηχανήματα ανίχνευσης τελευταίας τεχνολογίας που κόστισαν μια περιουσία, και από πίσω... το απόλυτο κενό.

Δεν είναι ότι κάποιος φρουρός κοιμήθηκε ή έκανε λάθος.

Είναι ότι δεν υπάρχει καν φρουρός.

Είναι ότι φτιάχνουμε μεγαλεπήβολα σχέδια επί χάρτου, αλλά στην πράξη αφήνουμε την πίσω πόρτα ορθάνοιχτη, διότι το αποτέλεσμα εδώ μας λέει ότι η ασφάλεια των πολιτών και των λειτουργών της δικαιοσύνης επαφίεται στην τύχη.

Αν λοιπόν στη θέση του «σαματατζή» συμπολίτη μας ήταν ένας τρομοκράτης, για ποιες πολιτικές ευθύνες θα μιλούσαμε και σε ποιους; Θα περιμένουμε την τραγωδία για να παραδεχτούμε ότι οι τρύπες είναι τεράστιες; Ή θα περάσουμε στην εύκολη λύση ρίχνοντας την ευθύνη στην υπηρεσία και τον υπάλληλο; Αν η πολιτική ευθύνη μοιράζεται ή ως συνήθως παραμένει αδιευκρίνιστη ανάμεσα στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη και του Υπουργού Δικαιοσύνης, τότε που είναι το περιβόητο επιτελικό κράτος να τους συντονίσει και να βρει επιτέλους λύση στο θέμα της ασφάλειας; Εκτός κι αν θεωρούμε την ασφάλεια του πολίτη ως «γραφική» ανησυχία των «ακραίων»… Σε κάθε περίπτωση, η πραγματικότητα είναι πως στην περίπτωση του 89χρονου το καμπανάκι του επιτελικού κράτους δεν κτύπησε ποτέ. Πάλι καλά που δεν κτύπησε η καμπάνα μιας νέας τραγωδίας...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους