Ο κόσμος λατρεύει τους νεκρούς Εβραίους. Σε ερώτηση του κρατικού καναλιού της Νορβηγίας σχετικά με το γιατί το Ισραήλ έχασε μεγάλη παγκόσμια υποστήριξη μετά τις επιθέσεις της 7/10 η αν. ΥπΕξ απάντησε...

Πλήρες Κείμενο:

Ο κόσμος λατρεύει τους νεκρούς Εβραίους. Σε ερώτηση του κρατικού καναλιού της Νορβηγίας σχετικά με το γιατί το Ισραήλ έχασε μεγάλη παγκόσμια υποστήριξη μετά τις επιθέσεις της 7/10 η αν. ΥπΕξ απάντησε με τη βασική αλήθεια, ότι "αγαπητοί Εβραίοι είναι οι νεκροί Εβραίοι", αλλά όταν δείχνουμε δύναμη και υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας, και τα παιδιά μας, τότε ο κόσμος δεν συμπαθεί τους δυνατούς Εβραίους. https://x.com/ProtocolsWZion/status/1918716047068143678 Ας το διερευνήσουμε: - Γιατί μια σφαγή Εβραίων οδήγησε σε τέτοια έκρηξη του αντισημιτισμού; Η θεωρία μου είναι ότι οι αντισημίτες εχθροί του Ισραήλ πανικοβλήθηκαν.

Επιφανειακά, δεν βγάζει νόημα.

Πώς μπορεί η μεγαλύτερη σφαγή Εβραίων μετά το Ολοκαύτωμα να οδηγήσει στη μεγαλύτερη αύξηση του αντισημιτισμού στη σύγχρονη εποχή; Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο - όσο περισσότεροι Εβραίοι πεθαίνουν, τόσο περισσότερο να τους συμπαθούν; Όπως έλεγε εκείνο το διάσημο βιβλίο, "Οι άνθρωποι αγαπούν τους νεκρούς Εβραίους"; Πώς εξηγείται ότι στις 8 Οκτωβρίου, αμέσως μετά τη σφαγή, τον ακρωτηριασμό, τη σφαγή και το βιασμό 1200 Εβραίων από τους τρομοκράτες της Χαμάς, 33 φοιτητικές οργανώσεις του Χάρβαρντ συνυπέγραψαν μια δήλωση με την οποία θεωρούσαν το Ισραήλ "απολύτως υπεύθυνο" για τη βία; Πώς εξηγεί κανείς ότι στις 8 Οκτωβρίου, όπως ανέφερε η ADL, "αντι-ισραηλινοί ακτιβιστές συνέρρευσαν σε συγκεντρώσεις σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, στις οποίες ομιλητές και συμμετέχοντες γιόρταζαν ανοιχτά τις βίαιες επιθέσεις"; Πώς εξηγεί κανείς ότι ακόμη και την ώρα που οικογένειες καίγονταν ζωντανές, μια ομάδα όπως το If Not Now δεν μπορούσε να βρει ούτε ίχνος συμπάθειας για τα θύματα, εκδίδοντας μια δήλωση ότι "δεν μπορούμε και δεν θα πούμε ότι οι σημερινές ενέργειες των Παλαιστινίων μαχητών είναι απρόκλητες"; Θυμηθείτε, αυτό έγινε ΠΡΙΝ ξεκινήσει οποιαδήποτε στρατιωτική δράση στη Γάζα.

Αυτό ήταν πριν στεγνώσει το εβραϊκό αίμα.

Αυτό ήταν στιγμιαίο, αντανακλαστικό.

Πώς εξηγείται μια τέτοια αναλγησία; Η θεωρία μου είναι ότι οι μισούντες το Ισραήλ πανικοβλήθηκαν.

Η τραγωδία της 7ης Οκτωβρίου ήταν τόσο τεράστια, η βία της Χαμάς τόσο απροκάλυπτη, οι εικόνες των σφαγιασμένων Εβραίων τόσο παραστατικές, που αυτό αποτελούσε μια εκπληκτική απειλή για την παγιωμένη αφήγηση του Ισραήλ ως καταπιεστή και των Παλαιστινίων ως καταπιεσμένων.

Έτσι, θα χρειαζόταν μια άμεση και μαζική αντίδραση για να μετατοπιστεί το επίκεντρο ξανά στο Ισραήλ.

Ο κόσμος πρέπει να μάθει ότι το μεγάλο, κακό Ισραήλ το άξιζε.

Αυτή είναι η αφήγηση που δεν πρέπει ποτέ να διαταραχθεί.

Το πρόβλημα ήταν ότι κανείς δεν είχε δει τόσο άγρια, μνημειώδη παλαιστινιακή βία όσο είδε στις 7 Οκτωβρίου, οπότε οι συνήθεις εξηγήσεις όπως η "κατοχή" ήταν πολύ μικρές, πολύ γραφικές.

Η κατοχή ήταν επίσης μετά 1967.

Η μετά την κατοχή αφήγηση είναι τα δύο κράτη.

Αυτή η σφαγή ήταν κάτι άλλο.

Για να ταιριάξουν με τον επικό χαρακτήρα της 7ης Οκτωβρίου, οι μισαλλόδοξοι έπρεπε να πάνε πίσω στο 1948.

Έπρεπε να υπονομεύσουν την ίδια τη γέννηση του εβραϊκού κράτους.

Γι' αυτό ακούσαμε κραυγές του τύπου "δεν θέλουμε δύο κράτη" και "από το ποτάμι ως τη θάλασσα". Δεν πρόκειται πλέον για τον τερματισμό μιας κατοχής για μελλοντική συνύπαρξη.

Πρόκειται για τον τερματισμό της ίδιας της ύπαρξης του Ισραήλ.

Ο πόλεμος στη Γάζα έχει τροφοδοτήσει τους ταραχοποιούς με δύο τρόπους.

Πρώτον, τους έδωσε ένα πρόσχημα για να χρησιμοποιήσουν τους θανάτους των Παλαιστινίων ως ηθική κάλυψη.

Αλλά και πάλι, προσέξτε τη χρήση ακραίων εκφράσεων - όχι μόνο κατοχή αλλά και απαρτχάιντ και γενοκτονία.

Ο δεύτερος τρόπος με τον οποίο ο πόλεμος τροφοδότησε τους διαδηλωτές είναι υπενθυμίζοντάς τους πόσο δύσκολο θα είναι να απαλλαγούν από το Ισραήλ.

Αυτό έχει επιδεινώσει την οργή τους.

Βλέπουν ότι αυτοί δεν είναι οι ανίσχυροι Εβραίοι που πήγαν για σφαγή στα στρατόπεδα θανάτου του Ολοκαυτώματος.

Αυτοί είναι σκληροτράχηλοι Σιωνιστές που ξέρουν να πολεμούν.

Παρ' όλα αυτά, η 7η Οκτωβρίου εισήγαγε τη βασανιστική πιθανότητα ότι ακόμη και αυτοί οι σκληροτράχηλοι Σιωνιστές μπορούν να ηττηθούν.

Μετά από 75 χρόνια στρατιωτικών νικών, το φοβερό εβραϊκό κράτος έλαβε τελικά το ξύλο που του άξιζε.

Οι εχθροί του μυρίστηκαν αίμα, ακόμα και νίκη.

Έτσι, ενώ ο πόλεμος έβαλε το Ισραήλ πίσω στο στρατόπεδο των καταπιεστών, αυτό δεν είναι πλέον αρκετά μεγάλη νίκη.

Η 7η Οκτωβρίου έκανε τους μισητές να γευτούν την απόλυτη νίκη της εξόντωσης του Ισραήλ, και τους αρέσει η γεύση.

Γι' αυτό και γίνονται υστερικοί.

Η αποστολή τους είναι να βάλουν το Ισραήλ κατευθείαν στο στρατόπεδο των ηττημένων. Οι Εβραίοι έχουν δοκιμάσει αυτό το στρατόπεδο και στο παρελθόν, ωστόσο, και ανεξάρτητα από το πώς μπορεί να αισθάνεται ο κόσμος για τους νεκρούς Εβραίους, θα παλέψουν σαν την κόλαση για να μην το ξαναδοκιμάσουν ποτέ.

Επειδή ο κόσμος λατρεύει τους νεκρούς Εβραίους.

Εμείς, πάλι, αγαπάμε και τους ζωντανούς.

Και θέλουμε να δούμε τη Χαμάς και τους Παλαιστίνιους γενικότερα ανίκανους να ξανακάνουν μια τέτοια σφαγή. @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους