Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στα πρώτα μου επαγγελματικά χρόνια, ως ψυχοθεραπεύτρια, θυμάμαι να βλέπω δημοσιεύσεις ή να ακούω συναδέλφους να μιλούν για γεμάτα προγράμματα, συνεχή ροή θεραπευόμενων και πολύ δυνατές θεραπευτικές ιστορίες.

Και συχνά αναρωτιόμουν: γιατί εκείνοι και όχι εγώ; Η σύγκριση τότε γεννούσε ανασφάλεια.

Ένιωθα ότι ίσως εγώ υστερούσα κάπου.

Με τα χρόνια όμως- και σήμερα πλέον και από τη θέση της επόπτριας-κατάλαβα κάτι σημαντικό: στην επαγγελματική ζωή, και ιδιαίτερα στα social media, βλέπουμε συνήθως μόνο το ορατό κομμάτι.

Δεν βλέπουμε τις κενές ώρες στο πρόγραμμα.

Τις περιόδους αμφιβολίας.

Τις συνεργασίες που δεν προχώρησαν.

Τους ανθρώπους που επέλεξαν να αποχωρήσουν.

Στα social media βλέπουμε συχνά την πιο επιμελημένη εκδοχή της πραγματικότητας.

Και ίσως αυτό χρειάζεται να το θυμόμαστε, ιδιαίτερα όσοι ξεκινάμε ή περνάμε περιόδους επαγγελματικής αβεβαιότητας.

Τα χρόνια και η εμπειρία με έφτασαν να πιστεύω ότι η επαγγελματική αξιοπιστία χτίζεται πιο αθόρυβα.

Με συνέπεια, με ευθύνη και με σεβασμό προς τους ανθρώπους που μας εμπιστεύονται.

Γιατί the grass is always greener on the other side of the fence μέχρι τελικά να βρεθείς στην άλλη πλευρά του φράχτη.

Εσείς έχετε βρεθεί κι εσείς κάποια στιγμή να συγκρίνετε τη δική σας επαγγελματική πορεία με την εικόνα που βλέπετε στα social media; Τι σας έχει βοηθήσει να κρατήσετε επαφή με τη δική σας πορεία, χωρίς να παρασύρεστε από τη σύγκριση;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους