Original Post

Πλήρες Κείμενο:

2003-2004 καλοκαιράκι. Πάμε για ένα ουζάκι; Λέμε με την Ντίνα. Που; Πάμε Κρόνιο; Πάμε.

Και πήγαμε.

Τώρα στην παγκόσμια ιστορία της νυχτερινής διασκέδασης, δεν πιστεύω να υπάρχουν δύο άνθρωποι, που είπαν "πάμε για ένα ουζάκι" και ήπιαν τελικά ένα. Ουζάκι.

Ε, κυλούσε η κουβέντα, γίναν δύο τα ουζάκια, κυλούσε η κουβέντα γίναν τρία, μη τα πολυλεω, λίγο μετά τις τρεις έκλεινε το μαγαζί.

Και εκεί που πληρώνουμε με μισή καρδιά, μας λέει ο άνθρωπος: "Κορίτσια αν θέλετε σας φέρνω ούζο, πάγο, νερό και καθίστε, φώτα έχει γύρω γύρω, άμα τελειώσετε, αφήστε τα ποτήρια εκεί.

Θέλετε; "Ναι!" λέμε ταυτόχρονα.

Κάντε το λίγο εικόνα.

Κλειστό το Κρόνιο, σκοτεινό, φώτα από τις έξω κολώνες, εμείς στην αυλή, μόνες μας, να σιγοπινουμε και μπιρ μπιρ, η κουβέντα να κυλάει.

Ε, εντάξει ήταν τέλεια.

Γιατί το θυμήθηκα να σας το πω τώρα αυτό; Γιατί απο χθες έχει γίνει χαμός (δικαίως) στην πόλη, καθώς στην αυλή αυτή, κόψανε τα δύο δέντρα (που είχαν απομείνει). Παιδιά πάρτε το χαμπάρι. ΜΟΝΟ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕΝΟΥΝ.

Μόνο τις ιστορίες έχουμε.

Αρκεί να τις λέμε. *Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του κυρίου Τζανακάρη, το Κρόνιο(ν), όπως ήταν κάποτε...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους