Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποτε η τηλεόραση είχε λόγο ύπαρξης. Δεν ήταν απλά ένα μέσο, ήταν χώρος δημιουργίας.

Υπήρχαν ιδέες, υπήρχαν προσωπικότητες, υπήρχε περιεχόμενο που σε κρατούσε και σε σεβόταν.

Γι’ αυτό και οι τηλεθεάσεις έσπαγαν ρεκόρ.

Γιατί ο κόσμος έβλεπε κάτι που άξιζε.

Σήμερα, η εικόνα σε κάποιες απο τις παραγωγές είναι θλιβερή.

Ένα τοπίο άδειο, φθηνό και κουραστικό.

Περιεχόμενο χωρίς ουσία, εκπομπές χωρίς ταυτότητα, κάποια πρόσωπα χωρίς λόγο ύπαρξης,με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Και αντί να κάνουν αυτοκριτική, μας πουλάνε το παραμύθι ότι “έφταιξαν τα social media”. Όχι.

Δεν έφταιξαν τα #social.

Έφταιξε η ένδεια ιδεών.

Έφταιξε ότι η δημιουργία αντικαταστάθηκε από την ευκολία.

Ότι η ποιότητα θυσιάστηκε για λίγη φθηνή δημοσιότητα.

Ότι τα κανάλια γέμισαν κυρίως με ατάλαντους που βρέθηκαν εκεί όχι γιατί το άξιζαν, αλλά γιατί “ήταν του κύκλου”. Και το πιο εξοργιστικό; Μας έχουν καταντήσει θεατές σε ένα ατελείωτο ξεκατίνιασμα.

Παρουσιαστές να επιτίθενται σε άλλες εκπομπές, να ανταλλάσσουν καρφιά, να δημιουργούν τεχνητές κόντρες για να τραβήξουν λίγη προσοχή.

Δεν βλέπουμε τηλεόραση, βλέπουμε καβγάδες.

Βλέπουμε παρουσιαστές με εξοργιστικά κραυγαλέα ντυσίματα,τερακότα και #trush αισθητική που προκαλούν αποστροφή στο τηλεοπτικό κοινό . Σε ένα κοινό με συντηρητισμό που συχνά αποδοκιμάζει συμπεριφορές που θεωρεί προκλητικές, ανήθικες ή αντίθετες με τα χρηστά ήθη.

Δεν βλέπουμε ενημέρωση, βλέπουμε μικροπρέπεια σε ζωντανή μετάδοση.

Και μέσα σε όλο αυτό το χάος, βλέπεις και το απόλυτο παράδοξο: να παρουσιάζονται σοβαρά θέματα, αστυνομικό και δικαστικό #ρεπορτάζ, μέσα σε “ψυχαγωγικές” εκπομπές, με αισθητική και ύφος που δεν έχουν καμία σχέση με τη σοβαρότητα της είδησης.

Όταν το περιτύλιγμα θυμίζει θέαμα και όχι ενημέρωση, το μήνυμα χάνεται.

Δεν είναι απλά κακή επιλογή,είναι έλλειψη σεβασμού προς το ίδιο το ρεπορτάζ, προς τον θεατή και προς το μέσο.

Αυτό δεν είναι ανταγωνισμός.

Είναι παρακμή.

Η #τηλεόραση δεν γέρασε.

Την γέρασαν.

Την άδειασαν από ιδέες, την γέμισαν με πρόχειρους ανθρώπους και την παρέδωσαν σε παρεάκια που λειτουργούν χωρίς καμία αξιοκρατία.

Όταν δεν προχωρά ο ικανός αλλά ο “γνωστός”, το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο.

Και μετά απορούν γιατί τα νούμερα είναι στον πάτο.

Ο κόσμος δεν είναι χαζός.

Δεν εγκατέλειψε την τηλεόραση επειδή απλά βρήκε κάτι πιο εύκολο.

Την εγκατέλειψε γιατί κουράστηκε να τον υποτιμούν, να του σερβίρουν "σκουπίδια" και να τον θεωρούν δεδομένο.

Αν δεν επιστρέψει η αξιοκρατία, η δημιουργία και ο σεβασμός προς τον θεατή,τότε δεν μιλάμε για κρίση της τηλεόρασης. Μιλάμε για το οριστικό της τέλος. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους