Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Κύπρος εισέρχεται σε μια ακόμη εκλογική αναμέτρηση με την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά και κυρίως, ότι αυτό το κάτι δεν είναι καινούργιο.

Πολιτική απαξίωση, κοινωνική κόπωση, θεσμική δυσπιστία.

Ένα μείγμα που δεν γεννήθηκε χθες, αλλά ωρίμασε μέσα από χρόνια αποφάσεων χωρίς όραμα και ευθύνη.

Αν ο Ομηρικός Οδυσσέας βρισκόταν σήμερα ανάμεσά μας, ίσως να μην εντυπωσιαζόταν από την κατάσταση.

Θα την αναγνώριζε.

Όχι ως κρίση πρωτόγνωρη, αλλά ως μία ακόμη δοκιμασία στον δρόμο προς την Ιθάκη.

Και ίσως να μας υπενθύμιζε, με τη σιωπηλή του αντοχή, εκείνη τη φράση που μονολογεί μέσα στις δυσκολίες, «Τέτλαθι δη, κραδίη και κύντερον άλλο ποτ’ έτλης» μτφ.

Κράτα, καρδιά μου, έχεις αντέξει χειρότερα.

Η κυπριακή κοινωνία, πράγματι, έχει αντέξει πολλά.

Οικονομικές κρίσεις, σκάνδαλα, απώλεια εμπιστοσύνης, στασιμότητα σε καίρια ζητήματα.

Και όμως, αντί η εμπειρία αυτή να μετατραπεί σε συλλογική ωριμότητα, συχνά μετατρέπεται σε κυνισμό.

Σε αποδοχή του τίποτα δεν αλλάζει.

Σε αποχή ή σε επιλογές που απλά επιτείνουν την κρίση.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται ο κίνδυνος.

Γιατί η κρίση δεν βαθαίνει μόνο από τις λανθασμένες αποφάσεις.

Βαθαίνει και από την αδράνεια των πολιτών.

Από την παραίτηση.

Από την ιδέα ότι η πολιτική είναι ένα παιχνίδι που παίζεται αλλού, από άλλους.

Κι όμως, οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές δεν είναι μια ακόμη διαδικασία.

Είναι μια ευκαιρία επανακαθορισμού.

Όχι μόνο των συσχετισμών, αλλά των ίδιων των προτεραιοτήτων.

Ως υποψήφιος με το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, δεν αντιμετωπίζω αυτή την εκλογική αναμέτρηση ως προσωπική επιδίωξη.

Τη βλέπω ως ανάγκη να ενισχυθεί μια διαφορετική φωνή, όχι για να προστεθεί στον θόρυβο, αλλά για να επιμείνει σε όσα συστηματικά παραμερίζονται. Γιατί η κρίση που βιώνουμε δεν είναι μόνο πολιτική. Είναι και αξιακή. 👇Το άρθρο εδώ👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους