Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την 2α Μαΐου 1919 (παλ.ημερολ.) μονάδες της 1ης Μεραρχίας υπό τον Συνταγματάρχη Ζαφειρίου αποβιβάζονται στην αποβάθρα της Σμύρνης, υπό τον ξέφρενο ενθουσιασμό των Ελλήνων, Αρμενίων, Εβραίων αλλά και παραδοσιακών Μουσουλμάνων (οπαδών του Σουλτάνου).

Η πορεία του Ελληνισμού είτε για τους οραματιστές αυτού του γεγονότος που πίεσαν στα Ευρωπαϊκά σαλόνια για να πραγματοποιηθεί, είτε για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης, του Πόντου και της Ιωνίας, θεωρείται η συνέχεια της επανεκκίνησης που έγινε το 1912 στην πορεία που είχε ξεκινήσει με την Επανάσταση του 1821 και είχε τερματιστεί στην Μελούνα με πρωτοβουλία των Συμμάχων (για τους δικούς τους λόγους ο καθένας - αλλά με ομοθυμία σαν αποτέλεσμα) με την δημιουργία του Ελληνικού Κράτους.

Το ότι πήγαμε στην Μικρά Ασία που κάποιοι το στηλιτεύουν σήμερα κρινοντας εκ του αποτελεσματος - χωρίς όμως να λαμβανουν υπ'οψιν πρόσωπα, ενέργειες και καταστάσεις που οδήγησαν στην Καταστροφή - ήταν η συνέχεια της πορείας που ξεκίνησε με τους Βαλκανικούς Πολέμους και μόνο έτσι μπορεί να εκληφθεί.

Μην ξεχνάμε ότι το όραμα των ραγιάδων του Σουλτάνου που ξεσηκώθηκαν τον Μάρτιο του 1821 ήταν να απελευθερωθούν όλα τα εδάφη του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, να ενταχθούν σε ένα ΝΕΟ ΚΡΑΤΟΣ που θα δημιουργείτο με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.

Βέβαια οι Συμμαχοι, ακόμα και οι λεγόμενοι φιλικά προσκείμενοι προς τον αγώνα των επαναστατημενων Ελλήνων δεν το ήθελαν σε καμμια περιπτωση αυτό.

Δεν διαφωνούσαν στην δημιουργία ενός μικρού Ελληνικού Κράτους που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως προτεκτοράτο και μέσο πίεσης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σε σχέση με το τι μέλλει γενέσθαι με τους υπόλοιπους λαούς των Βαλκανίων, αλλά σε καμμια περίπτωση ένα Κράτος που να θυμίζει την αίγλη και τις δυνατότητες που είχε η ελληνογενής παλαι ποτε Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Βέβαια οι αλλαγές συσχετισμών, οι ανακατατάξεις σε Συμμαχίες και περισσότερο από όλα τα διακυβεύματα στα συμφέροντα τους, επέτρεψαν θέλοντας και μη, τους Βαλκανικούς Πολέμους με αποτέλεσμα τις προσαρτήσεις στο Ελληνικο Κράτος νέων εδαφών, την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα αλλά και το γεγονός ότι η Ελλάς μετά τον Α' ΠΠ κάθισε στο τραπέζι των Νικητών και όχι των ηττημένων όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Και τότε οι Σύμμαχοι αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα και τον Ελληνικό Στρατό & Ναυτικό για να προστατευσουν τα συμφέροντα τους.

Και η Ελλάδα από την άλλη πλευρά, αποφάσισε δια του τότε Ηγέτη της (ορθώτατα κατα την αποψη μου) σε μια μαεστρία της εφαρμογής της γεωστρατηγικής δια της διπλωματίας, να θέση παράλληλα τα συμφέροντα του Ελληνικού Κράτους με τα συμφέροντα των Συμμάχων, με σκοπό να προχωρήσει η εφαρμογή της Μεγάλης Ιδέας.

Και έτσι αν και η εντολή δεν είχε μορφή προσάρτησης, την 2α Μαϊου 1919, ο Ελληνικός Στρατός ενώνει μετά από 466 χρόνια τις δύο πλευρές του Αιγαίου, ενώ μετα από ένα χρόνο με την Συνθήκη των Σεβρών οι ελληνικές προφυλακές στην Ανατολική Θρακη θα βλέπουν καθαρά τους μιναρέδες του Μπλε Τζαμιού της Κωνσταντινούπολης. ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟΣΟ ΑΠΑΙΣΙΟ ΤΡΟΠΟ... ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΕΞΗΓΗΘΕΙ ΕΠΑΡΚΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ "ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΝΙΓΗΚΕ ΣΤΟΝ ΣΑΓΓΑΡΙΟ" Εκδ.ΠΕΛΑΣΓΟΣ (θεωρώ πως ειναι οτι καλυτερο εχω γραψει και αυτη ειναι η αποψη και του "δασκαλου μου" κ.Γιαννη Κακολύρη αλλά και του άλλου "δάσκαλου" του αείμνηστου κ.Σαράντου Καργάκου με βάση τις κριτικές τους) απο ΚΔ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους