Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΕΛΕΟΣ ΠΟΣΟ ΣΑΝΟ ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΕΤΕ ΑΚΟΜΑ!..."Οι ολιγάρχες της άκριβειας και ο υποτακτικος τους" φάτε fuel pass με ΕΝΦΙΑ και τεκμήρια!!!..Παγκοσμιοποίηση πλέον...Ξεχνάμε τα καλά που είχαμε...Ο κόσμος πνίγεται από τα χρέη, τους πλειστηριασμούς,τα ακριβά ενοίκια, το πανάκριβο ρεύμα και βενζίνη ...Καθημερινά καραβιές μεταναστών στη νήσο Γαύδο..

Οταν μιλάει για άλλη Ελλάδα ο Κούλης προφανώς εννοεί μία Ελλάδα εξισλαμισμένη, γεμάτη μετανάστες , χωρίς ιστορία και παράδοση, παραδομένη στα ντόπια και ξενα καρτέλ, ακρίβεια, προτεκτοράτο των γερμανών, τόπο διακοπών των ευρωπαίων και αμερικάνων συνταξιούχων.

Και όσοι ελάχιστοι έλληνες παραμείνουν στην Ελλάδα του , γκαρσόνια και καμαριέρες.

Ακρίβεια χωρίς τέλος: Από το φασόλι έως το λάδι, η κερδοσκοπία τσακίζει νοικοκυριά και παραγωγούς...Στις Πρέσπες και στη Φλώρινα οι παραγωγοί πουλάνε τα φασόλια τους για 5 με 5,5 ευρώ το κιλό.

Στις λαϊκές φτάνουν τα 10 ευρώ, ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το ίδιο προϊόν εκτινάσσεται στα 14,5 ευρώ.

Μια διαφορά που ξεπερνά το +180%, την ώρα που ο αγρότης παραμένει εγκλωβισμένος στη μιζέρια και ο καταναλωτής πληρώνει «χρυσάφι» για ένα πιάτο φασολάδα.

Το φαινόμενο όμως δεν περιορίζεται στα όσπρια.

Η κερδοσκοπία διαπερνά ολόκληρη την αλυσίδα τροφίμων: Αλεύρι, δημητριακά και ζυμαρικά: οι τιμές παραμένουν ψηλά, παρά τη μείωση στο κόστος των πρώτων υλών.

Οι αλευροβιομηχανίες διατηρούν τεράστια περιθώρια κέρδους, με τους καταναλωτές να πληρώνουν ακριβότερα κάθε ψωμί, κάθε πακέτο ζυμαρικών.

Το «καλάθι του νοικοκυριού»: από το 2021 έως σήμερα, η αξία του έχει αυξηθεί κατά 63%.

Ένα τυπικό καλάθι με 6 βασικά αγαθά (λάδι, κρέας, ρύζι, αβγά, καφές, φέτα) ανέβηκε από τα 37 στα 61 ευρώ.

Το ελαιόλαδο μάλιστα σημείωσε αύξηση σχεδόν +90%.

Γαλακτοκομικά: ενώ η τιμή παραγωγού του γάλακτος μειώθηκε, τα τυριά ακριβαίνουν ανεξέλεγκτα με αυξήσεις έως και +41% σε δύο χρόνια.

Η ψαλίδα τιμών αποκαλύπτει ποιοι κερδίζουν και ποιοι χάνουν.

Οι οικονομολόγοι μιλούν για «πληθωρισμό της απληστίας» (greedflation).

Οι επιχειρήσεις αυξάνουν τις τιμές πολύ περισσότερο από όσο δικαιολογείται από τα κόστη.

Εκμεταλλεύονται τον φόβο και την ανασφάλεια του καταναλωτή, την έλλειψη ελέγχων και την ανοχή μιας κυβέρνησης που παρακολουθεί αμέτοχη.

Είναι πολιτική επιλογή να αφήνονται οι μηχανισμοί της αγοράς ανεξέλεγκτοι.

Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι υποστελεχωμένοι, οι έλεγχοι ελάχιστοι, τα πρόστιμα αμελητέα.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το «καλάθι του νοικοκυριού», ενώ στην πραγματικότητα αυτό που αποκαλύπτεται είναι η διάλυση κάθε προστασίας απέναντι στην αισχροκέρδεια.

Ο παραγωγός, που βλέπει τον κόπο του να εξανεμίζεται σε τιμές που δεν καλύπτουν ούτε το αυξημένο κόστος παραγωγής.

Ο καταναλωτής, που αναγκάζεται να κόψει από το τραπέζι βασικά αγαθά γιατί δεν βγαίνει ο οικογενειακός προϋπολογισμός.

Η κοινωνία συνολικά, που χάνει εμπιστοσύνη στους θεσμούς και βλέπει τη διατροφή της να γίνεται όλο και πιο ακριβή πολυτέλεια.

Η ακρίβεια δεν είναι μοιραία.

Δεν είναι «παγκόσμιο φαινόμενο» όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση για να κρυφτεί.

Είναι το αποτέλεσμα πολιτικής ανοχής, μιας κυβέρνησης που έχει επιλέξει να αφήσει την αγορά στα χέρια των ισχυρών...Η κερδοσκοπία από το χωράφι στο ράφι, από το αλεύρι έως το λάδι και από το γάλα έως το φασόλι, είναι ο καθρέφτης μιας πολιτείας που δεν υπερασπίζεται ούτε τους παραγωγούς ούτε τους καταναλωτές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους