Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ταπεινή μου άποψη πως είναι μεν ενδιαφέρον- αν και αναμενόμενο κείμενο- γραμμένο από πολύ σπουδαίους επιστήμονες όμως δεν βάζει, αυτό που λέει η λόγια έκφραση, το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων...Ναι η αποκατάσταση των δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών, ναι ο πόλεμος στην ολιγαρχία και στα μεγαλα συμφέροντα, ναι η ανάγκη μιας καλύτερης ζωής όμως όλα αυτά θυμίζουν, σαν προσπάθεια σύγκλισης των ιδεολογικών ρευμάτων, τον πρώτο ΣΥΡΙΖΑ που όμως έχει αποβάλλει τη ρητορική της ρήξης με την έννοια πως μπορούν ολα αυτά ή μέρος αυτών να γίνουν με τα μνημονιακα βάρη, πως γίνεται η περιστολή των ιδιωτικών κερδών χωρίς ταξική γλώσσα αλλά με επίκληση σε ένα νέο πατριωτισμό; Πως γίνεται επίσης να μιλάμε την ίδια ορολογία ανάπτυξης όταν εστιάζουμε στο οικολογικό σκέλος; Πως γίνεται να μιλάμε για νέα εποχή με ξεκάθαρη αναφορά όμως στη κλασική σοσιαλοδημοκρατια όταν οι ιστορικοί όροι που την έκαναν πετυχημένοι είναι πλέον απόντες; Ναι ένα ισχυρό κράτος πως γίνεται σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης και ότι συνεπάγεται, οι ευρωκομμουνιστές όταν βρίσκονταν πλέον κοντά στη νομή διαπίστωσαν πως ήδη από τα μέσα του 70 δεν αρκούσε αυτό...

Πως γίνεται να είναι κάτι ριζοσπαστικό όταν δεν έχει το όραμα της υπέρβασης του παρόντος με την έννοια πως, όσο απίθανο και αν ακούγεται σήμερα, δεν έχουμε ένα όραμα πέρα από το καπιταλισμό; ( Από τη σοσιαλοδημοκρατια μέχρι τον ευρωκομμουνισμός υπήρχε αυτό). Τεσπά τουλάχιστον κάτι γίνεται, κάτι κινείται μέσα στη στασιμότητα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους