Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το ραντεβού μου, στα πλαίσια μιας έρευνας που κάνω για την ιστορία των παραδοσιακών επαγγελμάτων στην Άρτα αλλά και όσων κατάφεραν να επιβιώσουν και να διακριθούν και από μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις να γίνουν από τις μεγαλύτερες εταιρείες της χώρας, ήταν με τον Βαγγέλη Γάτσιο συνιδιοκτήτη μαζί με τον αδερφό του Θωμά, της ποτοποιίας Γάτσιος που είναι από τις παλαιότερες και μακροβιότερες στην Ελλάδα.

Μία ιστορία που ξεκίνησε το 1878, όταν ο Θανάσης Γάτσιος, ταξιδεύοντας σε Αίγυπτο και Κωνσταντινούπολη για να μάθει τα μυστικά των βοτάνων και των αρωματικών φυτών, αποφάσισε να έρθει στην Άρτα και να ιδρύσει μία ποτοποιία.

Σήμερα η ιστορία της εταιρείας καταγράφει ήδη τέσσερις γενιές ποτοποιών με ισχυρή δυναμική που σαρώνει διεθνή και πανελλήνια βραβεία.

Η ιστορία της οικογένειας έχει όλη τη μαγεία που συνοδεύει συχνά την πορεία προς την κορυφή.

Δυσκολίες απο ξαφνικούς θανάτους, μυστικές συνταγές, οικογενειακή "κατασκοπεία", δοκιμές επί δοκιμών, για να φτάσει να χαράξει τον δικό της μύθο, παράλληλα με την ιστορία της Αρτινής ποτοποιίας.

Όταν τα δύο αδέλφια Γάτσιου μετά τον θάνατο του παππού "τα έσπασαν" μεταξύ τους, γεννήθηκαν δύο νέες ποτοποιίες ο Άτλας με το ούζο "Ζενίθ" και ο Άραχθος με το "Νέκταρ".

Το μυστικό της παλιάς συνταγής, η αμετάθετη απόφαση των ιδιοκτητών να κρατήσουν την άριστη ποιότητα των πρώτων υλών, η μεγάλη επένδυση σε μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, έφεραν την ποτοποιία στο σημείο, ώστε σήμερα να συγκαταλέγεται στις κορυφαίες της χώρας. Η Άρτα ήταν ανέκαθεν "ουζότοπος".

Τα ούζα της ήταν πάντα απαλά σαν τα Σαμιώτικα.

Είχε πολλές ποτοποιίες με δυναμική παρουσία στην παραγωγή ούζου στην Ελλάδα. 11 ήταν οι πιο γνωστές, το ούζο "Ηρακλής" του Γεωργίου, το "Τανκ" του Δώδου, ο Παλαιοδήμος που έφτιαξε αργότερα το "Αρτινό", ο Ψαθάς, ο Καλαμπόκης, ο "Πήγασος" του Μπανταλούκα, ο Παπανικολάου ... ο Γάτσιος όμως ήταν η παλαιότερη από όλες.

Στη δεκαετία του '80, τεσσερις ποτοποιοί, ο Δώδος, ο Καλαμπόκης, ο Ψαθάς και ο Παλαιοδήμος δημιούργησαν συνεταιρισμό που έβγαλε το ούζο "Άρτα".

Αυτό πήγε τόσο καλά, που η Pernod Ricard ( μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες αλκοολούχων ποτών στον κόσμο), ήταν έτοιμη να το εξαγοράσει.

Η επιλογή ήταν ανάμεσα στο ούζο Άρτα και το ούζο Μίνι, αλλά τελικά εξαγόρασε το Μίνι.

Αργότερα διαλύθηκε, η ελπιδοφόρα στην αρχή της, προσπάθεια και σημερα φτάσαμε να υπάρχουν στην Άρτα μόνο δύο ποτοποιίες, ο Παλαιοδήμος με το Αρτινό και ο Γάτσιος που κάνει μαζί το ούζο Ηρακλής.

Έμαθα πολλά, πάρα πολλά στις δύο ώρες που ήμουν στα γραφεία της εταιρείας.

Έμαθα παραδοσιακές και σύγχρονες μεθόδους παρασκευής και ζύμωσης αλκοόλης.

Μοιράζομαι μαζί σας ορισμένα από αυτά Πρώτη ύλη: Το πρώτο ούζο το έφτιαξαν από σταφύλια και του πρόσθεταν ή γλυκάνισο ή μαστίχα ή κορίανδρο ή κακουλέ ή καλαμπόκι... ευκάλυπτο...κρεμμύδι κλπ Τώρα το ούζο φτιάχνεται από οινόπνευμα γεωργικής προέλευσης από σιτάρι ή καλαμπόκι που εισάγεται από Βουλγαρία.

Το οινόπνευμα που έρχεται από Βουλγαρία είναι το καλύτερο στην αγορά. Στην Ελλάδα ενώ υπήρχαν τρία εργοστάσια (Σπηλιόπουλος, Χατζηδήμας και αδελφοί Κονιόρδοι) που παρήγαγαν οινόπνευμα και μάλιστα από μελάσσα, πολύ καλής ποιότητας, έκλεισαν όλα.

Το οινόπνευμα το έλεγχαν με τη μέθοδο των παλιών, με το "γλώσσιασμα".

Έβαζαν το χέρι στο βαρέλι και το δοκίμαζαν στη γλώσσα. Του Χατζηδήμα ήταν το πιο γλυκόπιοτο.

Τώρα το περνάνε από φίλτρα ενεργού άνθρακα που το επεξεργάζονται και το έχουν πάντα σταθερό σε ποιότητα, οσμή, γεύση. Νερό: Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του ούζου είναι το νερό.

Αν το νερό δεν έχει σταθερή ποιότητα, το τελικό προϊόν έχει σκαμπανεβάσματα.

Υπήρξε περίπτωση εργοστασίου βότκας στη Ρωσία που μετά τη μεταφορά των εγκαταστάσεων σε άλλη περιοχή, επειδή άλλαξε η πηγή του νερού, άλλαξε η γεύση του προϊόντος.

Παλιά επειδή δεν υπήρχε δυνατότητα επεξεργασίας του νερού, όσοι ήξεραν μάζευαν βρόχινο νερό σε βαρέλια. Η Άρτα είχε μεγάλα ποσοστά βροχής και αυτό ήταν καλό για την ποτοποιία.

Τα συστήματα αντίστροφης όσμωσης που χρησιμοποιεί η εταιρεία σήμερα εγγυώνται την απόσμηση και την αποστείρωση του νερού για τη σταθερή και άριστη ποιότητα του προϊόντος. Ανετόλ: Ένα μυστικό ακόμα που κάνει το ούζο Γάτσιου να ξεχωρίζει από όλα, να είναι γλυκόπιοτο, δεν είναι η ζάχαρη, όπως νομίζουν μερικοί, αλλά είναι το ότι επιμένει να χρησιμοποιεί το καλύτερο έλαιο μάραθου στον κόσμο.

Το ανετόλ Τασμανίας.

Το ανετόλ το παίρνουμε από τον γλυκάνισο, τον μάραθο και την μπαντιάνα ( τον αστεροειδή γλυκάνισο) Στην Ελλάδα η ποτοποιία Γάτσιου είναι η μόνη που το χρησιμοποιεί ακόμα.

Επειδή έχει 6πλασια τιμή από αυτή του κοινού μάραθου, οι άλλοι ποτοποιοί σταμάτησαν να το χρησιμοποιούν. Έφυγα με δώρα και τις καλύτερες εντυπώσεις. Σίγουρα περήφανη για όσα οι Αρτινοί μπορούμε να πετύχουμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους