Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η “Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής”. Ρήξη ή επανάληψη; Το μανιφέστο που παρουσιάστηκε από το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα επιχειρεί κάτι φιλόδοξο.

Να ενώσει τη σοσιαλδημοκρατία, τη ριζοσπαστική Αριστερά και την πολιτική οικολογία σε ένα νέο, συνεκτικό αφήγημα διακυβέρνησης.

Η λέξη-κλειδί δεν είναι πλέον η “αντίσταση”, αλλά η “κυβερνησιμότητα”.

Πρόκειται για μια σαφή μετατόπιση από τον αντισυστημικό λόγο του παρελθόντος σε μια προσπάθεια θεσμικής κανονικότητας, μια έμμεση αλλά ουσιαστική παραδοχή ότι χωρίς σύνθεση, ρεαλισμό και τεχνοκρατική επάρκεια, η Αριστερά δεν μπορεί να κυβερνήσει αποτελεσματικά.

Αν κάτι διαφοροποιεί τη σημερινή τοποθέτηση από το 2015, είναι ακριβώς αυτή η αναγνώριση.

Τοτε κυριάρχησε η σύγκρουση χωρίς σχέδιο, ενώ σήμερα διατυπώνεται η ανάγκη για σχέδιο χωρίς αυταπάτες.

Μια ιδρυτική διακήρυξη όμως δεν είναι πρόγραμμα διακυβέρνησης.

Είναι φυσιολογικό να κινείται σε επίπεδο αρχών, αξιών και κατευθύνσεων.

Οι γενικότητες δεν αποτελούν από μόνες τους αδυναμία, αλλά χαρακτηριστικό του είδους.

Το πραγματικό βάρος μεταφέρεται στο επόμενο βήμα λοιπόν .

Πως αυτές οι αρχές θα μετατραπούν σε συγκεκριμένες, κοστολογημένες και εφαρμόσιμες πολιτικές.

Εκεί θα φανεί αν πρόκειται για ουσιαστική μετατόπιση ή για μια πιο ώριμη εκδοχή του ίδιου μοντέλου.

Το κρίσιμο ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει, αλλά πώς επιστρέφει.

Αν η διακήρυξη αυτή αποτελέσει τη βάση για ένα συνεκτικό πρόγραμμα με σαφείς προτεραιότητες, αν συνοδευτεί από πρόσωπα με διοικητική επάρκεια και αν αντέξει στην πράξη όταν οι επιλογές αποκτήσουν πολιτικό κόστος, τότε θα μπορεί κάποιος να μιλησει για πραγματική αλλαγή κατεύθυνσης.

Αν όμως μείνει σε επίπεδο αξιακής διατύπωσης, αν η μετάβαση στο πρόγραμμα καθυστερήσει ή παραμείνει ασαφής και αν οι ίδιες πολιτικές αντιφάσεις επανεμφανιστούν, τότε η διαφορά με το παρελθόν θα είναι κυρίως ζήτημα ύφους και όχι ουσίας.

Η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια καλύτερη εκδοχή του 2015, αλλά από ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης.

Το αν η νέα αυτή προσπάθεια μπορεί να το εκφράσει δεν θα κριθεί από το μανιφέστο, αλλά από το πρόγραμμα που θα ακολουθήσει , από τα πρόσωπα που θα ηγηθούν και από την ικανότητα να εφαρμοστεί στην πράξη.

Το αν ήρθε η ώρα ξανά για τέως ΠΘ θα αποδειχθεί όχι στις λέξεις, αλλά στις δεσμεύσεις και, κυρίως, στην αντοχή αυτών των δεσμεύσεων όταν δοκιμαστούν.

Ένα όμως είναι ήδη σαφές.

Ανεξάρτητα από το ποια εκδοχή θα επικρατήσει, η επιστροφή του μεταβάλλει τα δεδομένα.

Το πολιτικό σκηνικό στη χώρα εισέρχεται σε φάση αναδιάταξης και οι ισορροπίες που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται δεδομένες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους