Εμείς ήμαστε σαφείς: ο δικός μας χώρος ήταν πάντα πολιτικά αντίπαλος με τον Γιάννη Μπουτάρη, τη διοίκησή του ή την παράταξή του. Για χίλιους δύο λόγους, που τους είπαμε και τους λέμε όταν χρειάζεται...
Εμείς ήμαστε σαφείς: ο δικός μας χώρος ήταν πάντα πολιτικά αντίπαλος με τον Γιάννη Μπουτάρη, τη διοίκησή του ή την παράταξή του.
Για χίλιους δύο λόγους, που τους είπαμε και τους λέμε όταν χρειάζεται.
Δεν διεκδικούμε λοιπόν κανένα μερίδιο από την κληρονομιά του.
Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχουν και για εμάς λόγοι για να τον τιμήσει η πόλη.
Και οι λόγοι αυτοί είναι ακριβώς η αιτία για την οποία αντέδρασαν και πάλι οι γνωστοί ακροδεξιοί κύκλοι (ευτυχώς, τελείως περιθωριακά και παρακμιακά πια).
Ή η αιτία για την οποία οι κυβερνητικοί, οι γραφιάδες τους και οι νέοι σύμμαχοί τους στη διοίκηση, συκοφαντούν το κίνημα για τα αρχαία και το συνδέουν με αυτό για τη ΔΕΘ.
Για αυτό και στηρίξαμε την ελάχιστη αυτή τιμή που πρότεινε η διοίκηση, μια τιμή όμως τουλάχιστον κουτσουρεμένη.
Όχι μόνο για το "πάρκο" που θα πάρει το όνομά του, και που δεν είναι πάρκο, αλλά παρτέρι.
Αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε ο Δήμαρχος να την υποστηρίξει.
Δεν μας πέφτει και πολύς λόγος, αλλά το δίκιο πρέπει να λέγεται.
Γιατί πρώτο, δεν τιμάς ένα ενεργό ως το τέλος πολιτικό πρόσωπο, επιχειρώντας να το αποσυνδέσεις από τις επιλογές που το ίδιο έκανε, από την παράταξη στην οποία συμμετείχε κι εκλεχτηκε.
Τι θα πει δεν "παραταξιοποιείται" ο Μπουτάρης; Αφού ο ίδιος επέλεξε να το κάνει.
Και είναι τουλάχιστον αντιαισθητικό οι πολιτικοί αντίπαλοι αυτής της παράταξης να διαγκωνίζονται σήμερα για να πάρουν μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας της κληρονομιάς του και να μετράνε πόσα μπουταρικά στελέχη έχουν ή πόσο φίλοι ήτανε.
Και δεύτερο, και σημαντικότερο: όλη η ομιλία του Δημάρχου ήταν τουλάχιστον απολογητική απέναντι στην εθνικιστική δεξιά που αντιδρά στην ελάχιστη αυτή τιμή.
Δαπάνησε όλο σχεδόν τον χρόνο του (και χρόνο μας) για να επαναλάβει 100 φορές πόσο "πατριώτης" είναι και αυτός και όλη η παράταξή του, πόσο μαχητικό μέλος του "ποντιακού κινήματος", πόσο διαφωνούσε με τις σχετικές απόψεις του Μπουτάρη, που δεν τις εννοούσε και πολύ, αλλά του ξεφεύγαν.
Και παράλληλα, υποβάθμισε ο ίδιος την πρότασή του για τη μετονομασία του πάρκου σε μια τυπική, θεσμική διαδικασία που γίνεται by default για όλους τους εκλιπόντες δημάρχους, ώστε να αναφέρονται κάπου στον χώρο, ό,τι και να ήταν, ό,τι και να έκαναν, γιατί τους τίμησε ο λαός με την ψήφο του.
Οπότε μην το κάνουμε και θέμα.
Αν θεωρεί κάποιος ότι υπερβάλλω από αντιπολιτευτικό μένος, ας δει τα βίντεο με τις ομιλίες, τόσο στην αρχή όσο και στο θέμα.
Όλα αυτά εμένα δεν μου ακούστηκαν πολύ τιμητικά.
Αν τιμάς κάποιον, τον τιμάς για αυτό που ήταν, για αυτά που είπε και για αυτά που έκανε, ζυγιάζοντας τα σωστά και τα λάθη.
Όχι από συνήθεια, όχι από υποχρέωση.
Κι εμείς που διαφωνούσαμε με τα περισσότερα, θα λέγαμε ναι, ας τιμηθεί, για αυτά τα λίγα, αλλά σημαντικά που συμφωνουμε.
Να το πω με ένα παράδειγμα: αν μας ρωτούσανε για τον Ψωμιάδη, ή τον Παπαγεωργόπουλο, θα λέγαμε όχι.
Κι ας τους τίμησε ο λαός με την ψήφο του.
Αλλά είπαμε, αυτοί θεωρούν εαυτούς κληρονόμους και διαδόχους, εμείς όχι, οπότε δεν μας πέφτει και πολύς λόγος.
Μας πέφτει λόγος όμως όταν βλέπουμε μια δημοτική αρχή να είναι τόσο απολογητική και υποχωρητική απέναντι στην εθνικιστική ακροδεξιά. Ή, κάτι που κάνει το ίδιο, τόσο φωναχτερά "πατριώτες".
24#Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους