#ΤΑΞΕΙΣ, #ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, #ΠΟΛΙΤΕΙΑ Οι τάξεις στην Πολιτεία του Αριστοτέλη Ο Αριστοτέλης, σε αντίθεση με τον Πλάτωνα που οραματιζόταν μια πιο «κλειστή» κοινωνική δομή, προσέγγισε το ζήτημα των τάξεων με...
#ΤΑΞΕΙΣ, #ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, #ΠΟΛΙΤΕΙΑ Οι τάξεις στην Πολιτεία του Αριστοτέλη Ο Αριστοτέλης, σε αντίθεση με τον Πλάτωνα που οραματιζόταν μια πιο «κλειστή» κοινωνική δομή, προσέγγισε το ζήτημα των τάξεων με έναν πιο ρεαλιστικό και πολιτικό τρόπο στα Πολιτικά του.
Για τον Αριστοτέλη, η πόλη αποτελείται από διάφορα «μόρια» (μέρη), και η κοινωνική διαστρωμάτωση καθορίζεται από τις ανάγκες επιβίωσης και λειτουργίας της πολιτείας.
Οι βασικές κατηγορίες που περιγράφει είναι: 1. Οι Λειτουργικές Τάξεις (Τα μέρη της πόλης) Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, για να είναι μια πόλη αυτάρκης, πρέπει να περιλαμβάνει: Γεωργοί: Για την παροχή τροφής.
Τεχνίτες (Βάναυσοι): Για την κατασκευή εργαλείων και αντικειμένων. Έμποροι: Για τις ανταλλαγές και το εμπόριο. Πολεμιστές: Για την άμυνα της πόλης. Ιερείς: Για τη λατρεία των θεών.
Δικαστές και Βουλευτές: Για τη λήψη αποφάσεων και την απονομή δικαιοσύνης. 2. Η Πολιτική Διαίρεση (Πλούσιοι - Φτωχοί) Στην πράξη, ο Αριστοτέλης παρατηρεί ότι οι πόλεις χωρίζονται συνήθως σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, ανάλογα με την περιουσία: Οι Άποροι (Δήμος): Η πλειοψηφία των πολιτών που δεν έχουν μεγάλη περιουσία. Οι Εύποροι (Ολίγοι): Η μειοψηφία που κατέχει τον πλούτο. 3.
Η «Μέση Τάξη» (Το Αριστοτελικό Ιδεώδες) Εδώ βρίσκεται η σημαντικότερη συνεισφορά του Αριστοτέλη.
Θεωρούσε ότι η καλύτερη και πιο σταθερή πολιτεία είναι εκείνη όπου κυριαρχούν οι «Μέσοι». Γιατί; Οι υπερβολικά πλούσιοι γίνονται αλαζόνες και δεν ξέρουν να πειθαρχούν, ενώ οι υπερβολικά φτωχοί γίνονται φθονεροί και δεν ξέρουν να άρχουν, παρά μόνο να άρχονται ως δούλοι. Η Μέση Τάξη λειτουργεί ως «γέφυρα» και εγγυητής της κοινωνικής ειρήνης, αποτρέποντας τις επαναστάσεις και τις ακρότητες.
Ποιοι θεωρούνταν «Πολίτες»; Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι για τον Αριστοτέλη, στην «ιδανική» του εκδοχή, οι γεωργοί και οι τεχνίτες δεν θα έπρεπε να έχουν την ιδιότητα του πολίτη (δικαίωμα του άρχειν και άρχεσθαι), διότι η εργασία τους δεν τους άφηνε τον απαραίτητο «σχόλη» (ελεύθερο χρόνο) για να καλλιεργήσουν την αρετή και να ασχοληθούν με τα κοινά.
Με λίγα λόγια: Ενώ ο Πλάτων χώρισε την κοινωνία με βάση τη «φύση» της ψυχής (χρυσή, αργυρή, χάλκινη), ο Αριστοτέλης τη χώρισε με βάση την οικονομική κατάσταση και τον ρόλο στην παραγωγή, προκρίνοντας τη Μεσαία Τάξη ως το κλειδί της πολιτικής σταθερότητας και ευημερίας της πόλης με μια οικονομική μέση ισότητα Όριον στον πλούτο όριο στη φτώχεια
24#Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους