Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα συγκλονιστικό ηχητικό ντοκουμέντο με τον Κωστή Παλαμά να διαβάζει απόσπασμα της ποιητικής σύνθεσης «Τάφος» που έγραψε με αφορμή τον θάνατο του τρίτου του παιδιού, του μικρού Άλκη, από ασθένεια σε ηλικία μόλις 4 ετών (1898).

Αν και η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε περισσότερο από 30 χρόνια μετά (1930), η συγκίνηση παραμένει έκδηλη στη φωνή του ποιητή. • Τὸ παιδὶ πέθανε.

Τὸ ὡραῖο παιδάκι.

Τὸ βλέπω ἀκόμα καὶ κάθε φορά ποὺ τὸ βλέπω, μοῦ ἀνοίγεται μέσα μου μιὰ συγκίνηση δακρυοστάλαχτη· ἡ στοργή τοῦ πατέρα; ἡ προσήλωση τοῦ ποιητῆ; Νομίζω καὶ τὰ δυό· τὸ ἕνα ὕπαρξη δὲν ἔχει δίχως τὸ ἄλλο. / (Απόσπασμα από τα προλεγόμενα που ετοίμασε ο ποιητής για την γαλλική μετάφραση του «Τάφου») • Στις 24 Φεβρουαρίου του 1898 ο 39χρονος τότε Κωστής Παλαμάς χάνει το τρίτο του παιδί, τον μικρό Άλκη, από ασθένεια σε ηλικία μόλις 4 ετών.

Η οδύνη της απώλειας του πατέρα βρίσκει έκφραση στη μεγάλη ποιητική σύνθεση «Τάφος» την οποία ολοκλήρωσε σε διάστημα δύο εβδομάδων από τον θάνατο του παιδιού του.

Είναι η εποχή που έχει εδραιωθεί το φιλολογικό σαλόνι στο σπίτι του Παλαμά, όμως ο ποιητής δεν έχει φτάσει ακόμη στο απόγειο της φήμης του που θα έρθει αργότερα με την Ασάλευτη Ζωή (1904) και τον Δωδεκάλογο του Γύφτου (1907). • Το ότι έχουμε την τύχη να μπορούμε να ακούσουμε τη φωνή του Παλαμά το οφείλουμε στον Γάλλο ελληνιστή και ιδρυτή του Νεοελληνικού Ινστιτούτου της Σορβόννης, Hubert Pernot (1870-1946) που ηγήθηκε εκείνης της γαλλικής φιλολογικής αποστολής του 1930 και προχώρησε σε ηχογράφηση ελληνικών δημοτικών τραγουδιών, φωνών προσωπικοτήτων της εποχής και δειγμάτων ελληνικών διαλέκτων. • Τη φωτογραφία αυτή του μικρού Άλκη που συνοδεύει την ηχογράφηση την είχε ο ποιητής πάντα σε περίοπτη θέση στο γραφείο του μέχρι το τέλος της ζωής του. • Στὸ ταξίδι ποὺ σὲ πάει ὁ μαῦρος καβαλάρης, κοίταξε ἀπ᾿ τὸ χέρι του τίποτε νὰ μὴν πάρῃς, κι ἃν διψάσῃς, μὴν τὸ πιῇς ἀπὸ τὸν κάτου κόσμο τὸ νερὸ τῆς ἀρνησιᾶς, φτωχό κομμένο δυόσμο! Μὴν τὸ πιῆς, κι ὁλότελα κ᾿ αἰώνια μᾶς ξεχάσῃς· βάλε τὰ σημάδια σου τὸ δρόμο νὰ μὴ χάσῃς, κι ὅπως εἶσαι ἀνάλαφρο, μικρό, σὰ χελιδόνι, κι ἄρματα δὲ σοῦ βροντᾶν παλληκαριοῦ στὴ ζώνη, κοίταξε καὶ γέλασε τῆς νύχτας τὸ σουλτάνο, γλίστρησε σιγὰ κρυφὰ καὶ πέταξ᾽ ἐδῶ πάνω, καὶ στὸ σπίτι τἄραχνο γυρνῶντας, ὦ ἀκριβέ μας, γίνε ἀεροφύσημα, καὶ γλυκοφίλησέ μας! / Κωστής Παλαμάς, Τάφος (απόσπασμα), 1898 #Νέα_Αθηναϊκή_Σχολή #Κωστής_Παλαμάς

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους