Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΤηςDora Stathaki Ο Πάτροκλος ήταν ο αγαπητός σύντροφος και ξάδερφος του Αχιλλέα, κεντρικό πρόσωπο στην Ιλιάδα του Ομήρου, που πέθανε έξω από την Τροία.

Φορώντας την πανοπλία του Αχιλλέα για να εμψυχώσει τους Αχαιούς, έτρεψε σε φυγή τους Τρώες, αλλά σκοτώθηκε από τον Έκτορα με τη βοήθεια του θεού Απόλλωνα, γεγονός που προκάλεσε την οργή και την επιστροφή του Αχιλλέα στη μάχη.

Η σχέση αυτών των δύο ανδρών, είναι μία βαθιά, ανιδιοτελή φιλία, αγάπη και αφοσίωση σφυρηλατημένη στο πεδίο των μαχών και στην κοινή ανατροφή.

Η φιλία μεταξύ του Αχιλλέα και του Πάτροκλου δεν ξεκινά στα αιματοβαμμένα πεδία των μαχών της Τροίας, αλλά πολύ νωρίτερα, στα χρόνια της αθωότητας και της μαθητείας.

Αν και οι πηγές διαφέρουν μεταξύ τους στις λεπτομέρειες, η επικρατέστερη παράδοση θέλει τον Πάτροκλο, γιο του Αργοναύτου Μενοίτιου και της Αίγινας να βρίσκει καταφύγιο στην αυλή του Πηλέα, πατέρα του Αχιλλέα, στη Φθία, μετά από έναν ακούσιο φόνο που διέπραξε - φόνευσε τον Κλυσώνυμο - σε παιδική ηλικία! Στη Φθία, υπό την προστασία του Πηλέα και τη σοφή καθοδήγηση του κένταυρου Χείρωνα στο Πήλιο, τα δύο παιδιά μεγάλωσαν μαζί, ως αδελφικές ψυχές.

Στην κοινή πορεία της ζωής τους, μακρυά από την Βασιλική αυλή, μοιράστηκαν τις ίδιες διδαχές, από τις πολεμικές τέχνες, το κυνήγι μέχρι τη μουσική και την ιατρική.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να θεμελιώσουν έναν άρρηκτο δεσμό, μια σχέση βαθιάς κατανόησης και αμοιβαίας εκτίμησης που θα άντεχε στις δοκιμασίες του χρόνου και του πολέμου.

Η γενναιότητα του Αχιλλέα συνυπήρχε με την ευγενική και πιο ήπια φύση του Πάτροκλου, δημιουργώντας μια δυναμική ισορροπίας που θα τους χαρακτήριζε και στην ενήλικη ζωή τους.

Εκτός από την ανδρεία του στο πεδίο της μάχης, ο Πάτροκλος διακρινόταν για τον ανιδιοτελή χαρακτήρα του, την ενσυναίσθηση, τη συμπόνια και τις θεραπευτικές του γνώσεις, χαρακτηριστικά που τον καθιστούσαν πολύ περισσότερο από έναν απλό συμπολεμιστή για τον Αχιλλέα. Ο Όμηρος τον παρουσιάζει συχνά να περιθάλπει τους τραυματίες Αχαιούς, χρησιμοποιώντας τις δεξιότητες που διδάχθηκε από τον Χείρωνα.

Η ιδιότητά του ως θεραπευτής αντανακλούσε και τον ευρύτερο ρόλο του ως ηθικού στυλοβάτη και έμπιστου συμβούλου του Αχιλλέα, ενώ σε στιγμές αμφιβολίας ή οργής του μεγάλου ήρωα, ο Πάτροκλος ήταν συχνά η φωνή της λογικής και της μετριοπάθειας.

Ήταν ο μόνος που μπορούσε να προσεγγίσει τον συχνά δύστροπο και απόλυτο Αχιλλέα! Ηλικιακά ήταν μεγαλύτερος τον Αχιλλέα, όμως δεν ήταν δυνατότερός του… Ωστόσο, μαχόταν με ιδιαίτερο θάρρος και τόλμη και πήρε μέρος σε διάφορες επιχειρήσεις.

Στην εκστρατεία της Μυσίας, στην οποία κατέληξε η πρώτη εκστρατεία στην Τροία, ο Πάτροκλος πολέμησε τον Τήλεφο δίπλα στον Αχιλλέα και μαζί με τον Διομήδη έσωσε το πτώμα του Θέρσανδρου που τον σκότωσε ο Τήλεφος.

Πούλησε στη Λήμνο τον γιο του Πρίαμου Λυκάονα που είχε αιχμαλωτιστεί από τον Αχιλλέα.

Πήρε μέρος στην άλωση της Λυρνησσού, πόλης της Δαρδανίας, και στην επιδρομή στη Σκύρο.

Τραυματίστηκε από βέλος αλλά τον περιποιήθηκε και τον θεράπευσε ο Αχιλλέας.

Στάθηκε δίπλα στη Βρισηίδα, σύζυγο του Μύνητα της Μυσίας, τον οποίο σκότωσε ο Αχιλλέας, όπως και τα τρία της αδέλφια και την συμπαραστάθηκε στις δύσκολες στιγμές που περνούσε … Και ενώ ο Αχιλλέας ήθελε να την έχει Παλακίδα όσο θα κρατούσε ο πόλεμος, ο Πάτροκλος της υποσχόταν ότι θα έπειθε τον φίλο του να την παντρευτεί, όταν θα γυρνούσαν στη Φθία, και να μη θρηνεί για τις συμφορές της! Ο θάνατος του Πατρόκλου βυθίζει τον Αχιλλέα σε βαθύ πένθος, δείχνοντας ότι ήταν το μοναδικό πρόσωπο που πραγματικά τον νοιαζόταν.

Ο θάνατος του Πάτροκλου (Ράψ.

Π) «Τώρα όσο θες καμάρωνε, Έχτορα, τι σου 'δωκεν ο Δίας, του Κρόνου ο γιος, μαζί κι ο Απόλλωνας τη νίκη· αυτοί με ρίξαν με δίχως κόπο, αυτοί και τ᾿ άρματα μου πήραν απ᾿ τους ώμους" τι τέτοιοι σαν και σένα κι είκοσι να πρόβελναν μπροστά μου, όλοι νεκροί από το κοντάρι μου θα πέφταν εδώ πέρα.

Ναι, της Λητώς ο γιος με σκότωσε και η μαύρη Μοίρα εμένα, 845 νίκην Ζεὺς Κρονίδης καὶ Ἀπόλλων, οἵ με δάμασσαν ῥηιδίως· αὐτοὶ γὰρ ἀπ᾽ ὤμων τεύχε᾽ ἕλοντο. τοιοῦτοι δ᾽ εἴ πέρ μοι ἐείκοσιν ἀντεβόλησαν, πάντές κ᾽ αὐτόθ᾽ ὄλοντο ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες. ἀλλά με μοῖρ᾽ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός, 850 ἀνδρῶν δ᾽ Εὔφορβος· σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ᾽ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν· οὔ θην οὐδ᾽ αὐτὸς δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιὴ χερσὶ δαμέντ᾽ Ἀχιλῆος ἀμύμονος Αἰακίδαο. κι απ᾿ τους θνητούς όχι άλλος, ο Εύφορβος᾿ τρίτος εσύ με γδύνεις.

Κάποιο άλλο λόγο τώρα θα 'λεγα, και συ στο νου σου βαλτ᾿ τον: Πολύ και σένα δεν απόμεινε να ζήσεις λέω, τι κιόλα δίπλα σου η Μοίρα η τρανοδύναμη·κι ο Χάρος παραστέκουν απ᾿ του Αχιλλέα τα χέρια του άψεγου να σκοτωθείς γραφτό 'ναι.» Ως είπε τούτα, ευτύς ο θάνατος του σκέπασε τα μάτια, κι απ᾿ το κορμί η ψυχή του επέταξε να κατεβεί στον Άδη, θρηνολογώντας για τη μοίρα της, που αφήκε αντρεία και νιότη.

Κι ο μέγας Έχτορας του μίλησε, νεκρός κι ας ήταν, κι είπε: « Το μαύρο χαλασμό μου, Πάτροκλε, τι προφητεύεις τώρα; Ποιος ξέρει, ο γιος της καλοπλέξουδης της Θέτης, ο Αχιλλέας, αν πιο μπροστά από το κοντάρι μου δε χτυπηθεί και πέσει!» Είπε, και τράβηξε το χάλκινο κοντάρι απ᾿ την πληγή του, πατώντας το κορμί, κι ανάσκελα τον σπρώχνει απ᾿ το κοντάρι" κι ευτύς χιμάει με το κοντάρι του στο θείον αμαξολάτη που 'χε ο Αχιλλέας, στον Αυτομέδοντα, ποθώντας να του ρίξει.

Όμως εκείνον τα γοργόποδα τον ξεμακραίναν άτια, τ᾿ αθάνατα, οι θεοί που κάποτε χάρισαν στον Πηλέα.» Όταν είδε ο Αχιλλέας νεκρό τον αγαπημένο του φίλο, έπεσε πάνω στο σώμα του κι έκλαιγε δυνατά.

Έριξε στάχτη στα μαλλιά του και κυλιόταν κάτω στη γη. — Γιατί δε με άκουσες, Πάτροκλε, έλεγε κι έχυνε πικρά δάκρυα πλάι στη θάλασσα, που κυμάτιζε κι αυτή σαν να θρηνούσε.

Η περιγραφή της ταφής του Πατρόκλου δίνεται από τον Όμηρο με λεπτομέρειες, ίσως λόγω του πλούτου της, η υπερβολή του οποίου αντανακλά το μέγεθος του θρήνου του Αχιλλέα, παραπέμπει όμως και στην ταφή του ίδιου του Αχιλλέα (ω 34-96).

Το τελετουργικό, με την υπερβολή του, είναι το πιο εντυπωσιακό σε σύγκριση με άλλες επικές νεκρικές σκηνές.

Ενώ ο Αχιλλέας επιζητώντας εκδίκηση, ανάβει την πυρά και για μια ακόμη φορά υπόσχεται στον Πάτροκλο να δώσει το σώμα του Έκτορα στα σκυλιά.

Τα λείψανά του, φυλάχτηκαν και ενταφιάστηκαν αργότερα μαζί με του Αχιλλέα! Ο Όμηρος στην Οδύσσεια περιγράφει τη συνάντηση του Αχιλλέα και του Πατρόκλου στον Άδη….

Η ιστορία αυτή των δύο ηρώων αποτελεί κεντρικό άξονα της Ιλιάδας, δείχνοντας τη σημασία της φιλίας και την τραγικότητα του πολέμου.

Φίλες και φίλοι Μυθολόγοι σας εύχομαι να περάσετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο 🌺 #ελληνικηιστορια #greekhistory Πηγή: Ομήρου Ιλιάδα Εικόνα: ΑΙ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους