Ζητήματα ανισονομίας - το νεοελληνικό Κράτος και η συστημική παθολογία της Μεταπολίτευσης Αυτά στα Προσφυγικά στην Αλεξάνδρας, μαζί με άλλα πολλά, στην πραγματικότητα είναι φαινόμενα τραχύτατης...
Ζητήματα ανισονομίας - το νεοελληνικό Κράτος και η συστημική παθολογία της Μεταπολίτευσης Αυτά στα Προσφυγικά στην Αλεξάνδρας, μαζί με άλλα πολλά, στην πραγματικότητα είναι φαινόμενα τραχύτατης ανισονομίας.
Από τη μια κάποιοι νοικοκυραίοι, πάντα μισητοί από το σύστημα της Μεταπολίτευσης, τρώνε πρόστιμο για δέκα πόντους παράβαση στην κατασκευή μεσοτοιχίας εντός του σπιτιού τους, ενώ άλλοι κάνουν καταλήψεις χιλιάδων τετραγωνικών, διαλύουν δημόσιες και ιδιωτικές περιουσίες, καίνε, χτυπούν και δολοφονούν κόσμο, βεβηλώνουν ιερά σύμβολα κάνουν ό,τι, όπου και όπως γουστάρουν και δεν κουνιέται φύλλο από το συνταγματικό τόξο.
Ένα τόξο που ανακαλύπτει τα βέλη του μόνον όταν απειλείται το ίδιο, η αναπαραγωγή του δηλαδή.
Είναι σαφές, πίσω από όλα αυτά δε βρίσκονται μόνο νεανικά και αφελή μυαλά, έστω σαπισμένα πρόωρα από την προπαγάνδα, αλλά και υποκείμενα προχωρημένης ηλικίας, ενίοτε με γραβάτες και καραφλίτσα που συχνά κινούνται σε ανύποπτα μέρη της οικονομικής, κοινωνικής και κυρίως της πολιτικής ζωής της χώρας.
Πρόκειται για τα οργανικά στοιχεία του συστήματος που λέγεται ελληνική Μεταπολίτευση.
Η κοινωνία το γνωρίζει: αυτά δεν είναι συμπτώματα κάποιου μεμονωμένου πολιτικού ανορθολογισμού ή μιας νεανικής ουτοπίας σε παροξυσμό, αλλά η συνειδητή δράση ενός καλά δομημένου συστήματος αυταρχικής εξουσίας, ιδεολογικής ηγεμονίας και κυριαρχίας που συνεργεί με το κεντρικό πολιτικό σύστημα στα παρασκήνια.
Την μια για να δημιουργήσει κλίμα εκτόνωσης ή συναίνεσης και την άλλη για να εκφοβίσει ή να τιμωρήσει εκείνους που μπορεί να απειλήσουν την πολιτική ηγεμονία της Μεταπολίτευσης.
Η παθολογία της Μεταπολίτευσης είναι συστημική: βαθιά, ριζική και δομολειτουργική.
Όλο αυτό το σκιώδες, γελοίο, αντιδημοκρατικό και βρώμικο σύστημα - της κάκιστης αισθητικής και της παρανομίας - στις συνειδήσεις των πολιτών έχει ήδη καταρρεύσει και αποβάλλεται από την Κοινωνία σαν ξένο σώμα σε παρατεταμένη σήψη.
Παράλληλα η Κοινωνία που διψάει για τάξη, γαλήνη, ομορφιά και ασφάλεια, παρουσιάζεται ως συνένοχη ή ανεκτική, έτσι ώστε να συνεχιζεται η βολική κατάντια, για τους επαγγελματίες της πολιτικής.
Η τεράστια αποχή από τις εκλογές - που σε ό,τι με αφορά είναι απολύτως αδικαιολόγητη - οφείλεται, εκτός των άλλων, και σε αυτή τη συνολικά αρρωστημένη πολιτική πραγματικότητα.
Όσο για το νέο, ικανό και υγιές πολιτικό προσωπικό, που χρειάζεται απαραιτήτως η Ελλάδα, η ερώτηση παραμένει: ποιος θα πάρει στα σοβαρά και θα ανεχθεί ένα πολιτικό σύστημα με σταθερά επιλεκτικές ευαισθησίες, διεφθαρμένο οριζοντιώς και ανίκανο παγίως, ώστε να θέσει εαυτόν στην υπηρεσία του πολίτη; Ποιος άξιος, ικανός και έντιμος άνθρωπος θα καθίσει δίπλα σε εκείνους που υπηρετούν πιστά την παρακμή και εξυπηρετούνται από αυτή την αθλιότητα; Το νεοελληνικό κράτος, φαιδρό, ανίκανο και διεφθαρμένο, αδιαφορεί επιλεκτικά, όπως και σε χιλιάδες άλλες περιπτώσεις.
Αδιαφορεί γιατί γιατί πώς να το κάνουμε: όταν έχεις αποτύχει σχεδόν παντού και υπάρχεις μόνο για να βολεύεις κολλητούς και να εισπράτεις φόρους, χωρίς μπαχαλάκηδες και ρεμάλια, χωρίς εκφοβισμό και επαναστατικά φούμαρα δεν κουμαντάρεται η Κοινωνία.
24#Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους