Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Να το πω όπως μου βγαίνει σήμερα, Πρωτομαγιά… Πάλι τα ίδια ακούμε. Το ΠΑΣΟΚ «επιστρέφει», λέει. Ο Αλέξης Τσίπρας «είναι έτοιμος».

Λες και δεν πέρασε μια μέρα, λες και δεν δοκιμάστηκαν, λες και δεν πλήρωσε ο κόσμος τις πολιτικές τους.

Και από την άλλη, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και η Νέα Δημοκρατία να μιλάνε για ανάπτυξη και σταθερότητα, την ώρα που η ζωή σφίγγει.

Μισθοί που δεν φτάνουν, τιμές που ανεβαίνουν, και μια καθημερινότητα που δεν βγαίνει με τίποτα.

Και μέσα σε όλα αυτά… σκάνδαλα.

Παρακολουθήσεις, αναθέσεις, ιστορίες που κάνουν λίγο θόρυβο και μετά σβήνουν.

Ευθύνες που χάνονται, υποσχέσεις για «έρευνα» και στο τέλος τίποτα.

Και ο κόσμος να πληρώνει κανονικά, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς δεύτερες ευκαιρίες.

Και έρχεται η Πρωτομαγιά.

Όχι σαν αργία.

Σαν υπενθύμιση... οτι τίποτα δεν χαρίστηκε.

Ότι όσα δικαιώματα υπάρχουν, κερδήθηκαν με αγώνες, με συγκρουση, με κόστος.

Και σήμερα, αντί να μιλαμε για κατάκτηση, ξαναμετράμε απώλειες.

Ξέρεις τι είναι το πιο βαρύ; Ότι προσπαθούν να μας πείσουν πως αυτή είναι η μόνη πραγματικότητα.

Να διαλέγεις ανάμεσα σε αυτούς που πέρασαν και σε αυτούς που είναι τώρα.

Να πιστεύεις σε «επιστροφές» και «νέα ξεκινήματα» μέσα στα ίδια όρια.

Ε, όχι! Γιατί η Πρωτομαγιά δεν είναι για να θυμόμαστε απλώς.

Είναι για να κρίνουμε.

Ποιος είναι απέναντι και ποιος μαζί σου.

Ποιος μιλάει για τον εργαζόμενο και ποιος τον θυμάται μόνο όταν τον χρειάζεται.

Κι εγώ ένα πράγμα κρατάω.. όσο η πολιτική μένει ίδια, τα σκάνδαλα θα είναι μέρος της.

Δεν είναι εξαιρέσεις.

Είναι κανόνας.

Και αν είναι να τιμήσεις αυτή τη μέρα, δεν το κάνεις με λόγια.

Το κάνεις παίρνοντας θέση.

Όχι ανάμεσα σε παλιούς και νέους διαχειριστες… αλλά ανάμεσα σε αυτό που ζούμε και σε αυτό που μπορεί πραγματικά να αλλάξει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους