Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μπορείς να περπατάς δύο ώρες στη Νέα Υόρκη και να καταλήξεις με δύο χιλιάδες φωτογραφίες στη μηχανή σου.

Αγαπώ τη φωτογραφία χρόνια.

Παλιά κουβαλούσα μια μηχανή μαζί μου πάντοτε, και στη δουλειά μου.

Τα προβλήματα ήσαν δύο: πρώτον, η μηχανή με τους φακούς, προστίθενται στα lap-top, iPad, μπρίζες, ότι άλλο κουβαλάς στο backpack και καταλήγεις να τραβάς δεκαπέντε κιλά στη πλάτη.

Ίσως μεγαλύτερο πρόβλημα ("πρόβλημα") είναι ότι παλιότερα ειδικά σε καινούργιες δουλειές, ή εργασιακά περιβάλλοντα, ο κόσμος αναρωτιόταν αν είσαι ο φωτογράφος της εκδήλωσης.

Το οποίο είναι μια χαρά, αν εξαιρέσεις ότι δεν είναι αυτή η πραγματική σου δουλειά.

Με αυτά και με αυτά, το σταμάτησα.

Βοηθάει και το κινητό.

Αλλά μου έλειψε η Canon μου.

Και στη Νέα Υόρκη αποφάσισα να βρίσκω χρόνο για βόλτες και φωτογραφίες, όταν δεν εργάζομαι.

Ξέρω ότι ο αλγόριθμος στα social media μας υπαγορεύει όχι απλώς τι θεματολογία, αλλά και τι να αναρτάμε.

Ξέρω ότι προκρίνει - τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα- τα video απέναντι στις φωτογραφίες.

Ακόμα χειρότερα, οι πλατφόρμες μας "επιβάλουν" να τραβάμε κάθετες φωτογραφίες. (Στη τεχνική της φωτογραφίας σου μαθαίνουν να τραβάς κάθετα μόνο αν έχεις τραβήξει πρώτα τα πάντα οριζόντια, και μόνο αν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος).

Τα κινητά μας έδωσαν μια ευκολία (τα χρησιμοποιούμε όλοι - και εγώ), αλλά "έριξαν" την ποιότητα της φωτογραφίας δραματικά, όχι μόνο στα social media αλλά και στα news sites.

Όπως μας συνήθισαν στα μέτρια κείμενα, στις μισές αλήθειες, στα ψέματα, στις θεωρίες συνομωσίας, μας συνήθισαν και στη μέτρια αισθητική, στις άνευρες εικόνες, που συχνά απεικονίζουν έναν αγχωμένο ναρκισισμό, δίχως κανένα ιδιαίτερο νόημα.

Παρ' όλα αυτά πιστεύω πως τίποτα δεν θα αντικαταστήσει την τέχνη της φωτογραφίας.

Το video φυσικά αποτυπώνει υπέροχα μια ιστορία, και μαζί με το μοντάζ και τη μουσική (αν μπορείς να την χρησιμοποιήσεις που πια είναι πανάκριβο), δημιουργούν μια υπέροχη αφήγηση.

Δεν το υποτιμώ καθόλου.

Απλώς λέω πως η φωτογραφία μας απευθύνεται με έναν διαφορετικό τρόπο.

Για αυτό και στις δουλειές μου, όταν ο εργοδότης/πελάτης μου δίνει τη δυνατότητα, πάντα μα πάντα θα προσλάβω επαγγελματία φωτογράφο.

Και το αποτέλεσμα φαίνεται αμέσως.

Η φωτογραφία είναι ένα πανίσχυρο μέσο αφήγησης, που εκτός από την πληροφορία, μας απευθύνεται με έναν πολύ έντονο συναισθηματικό τρόπο.

Υπάρχουν φωτογραφίες που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος αντιλαμβανόταν τα πράγματα, μια κινητοποίηση, έναν πόλεμο, μια αδικία.

Η επιτυχημένη φωτογραφία σου "μιλάει" με συμβολισμούς, κάποιες φορές χωρίς να το συνειδητοποιείς.

Το λίγο ή το πολύ φως, με το αντικείμενο που είναι παρόν, ή αυτό που ξέρεις ότι λείπει, το σημείο που εστιάζει, αλλά και εκείνο που επίτηδες είναι θολό.

Μια καλή φωτογραφία σου βάζει ένα ερώτημα και στο απαντάει, ή σου ζητάει να το απαντήσεις εσύ.

Όπως και στους δημοσιογράφους, έχω τεράστιο σεβασμό, και θαυμασμό και στους φωτογράφους.

Είχα την τύχη να γνωρίσω κορυφαίους στη δουλειά μου.

Είναι πραγματικά ένα πολύ ιδιαίτερο "είδος" επαγγελματία.

Για να είσαι καλός φωτογράφος πρέπει να έχεις άψογη γνώση της τέχνης σου και των μηχανημάτων σου.

Να ξέρεις να τα χρησιμοποιήσεις σχεδόν "αυτόματα".

Να γνωρίζεις τους κανόνες τόσο καλά, ώστε να αποφασίζεις συνειδητά πότε θα κινηθείς έξω από αυτούς.

Πρέπει να "βλέπεις" αυτό που δεν βλέπουν οι άλλοι.

Πρέπει να έχεις ετοιμότητα.

Πρέπει να έχεις και υπομονή και ταχύτητα, και τόλμη και ευγένεια.

Και έτσι καταφέρνεις να σταματάς τη ροή του χρόνου που κινείται αδυσώπητα, ώστε μεταδώσεις εκείνη τη μία στιγμή άλλες φορές σαν ψίθυρο, άλλες φορές σαν μυστικό κώδικα, και άλλες φορές σαν σύνθημα που απαιτεί τώρα να κάνεις κάτι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους