Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕ... – Μαμά, αυτή είναι η κοπέλα μου, η Ειρήνη… – ο Νίκος προσπάθησε να το πει δήθεν αδιάφορα, μα η αγωνία φανερώθηκε στον τόνο της φωνής του. – Και εμείς θέλουμε... ε, ξέρεις... να... δηλαδή… πως να το πω; – Ε, τι θες εσύ το ξέρω χρόνια τώρα… – απάντησε η μητέρα του, κοιτώντας με προσοχή τη σύντροφο του παιδιού της. – Εκείνη όμως; Η Ειρήνη θέλει τα ίδια με σένα; Ειρηνάκι μου, γνωρίζεις καλά το γιο μου; – Και βέβαια τον ξέρω, – απάντησε η μέλλουσα νύφη χωρίς κανέναν ενδοιασμό. – Μέχρι τα μυστικά του τον ξέρω. – Πως το είπατε; – απόρησε η μαμά και καταλήγει να μιλά επίσημα. – Τα λένε τέτοια πράγματα τα κορίτσια; – Τι να κάνουμε, κυρία Μαρία, έχουμε κι εμείς τα δικά μας εκφραστικά μέσα! Υπάρχει τέτοια έκφραση στα Ελληνικά… Αλλά ας μην μιλάμε για τον Νίκο μόνο.

Εμείς πρέπει να γνωριστούμε καλύτερα.

Αν δεν ταιριάξουμε, τι θα κάνουμε; – Εννοείς; – Εννοώ ότι μπορεί να βρεθούμε να περιμένουμε μαζί τον Νίκο τα βράδια, μέχρι να τελειώσει τις βόλτες και τις παρέες του.

Και τα ροχαλητά του μεθυσμένου μαζί θα τα ακούμε. – Εγώ πάλι… – Η μαμά έχασε τον ειρμό της. – Εσείς δεν θα κοιμάστε ξεχωριστά...

Ελπίζω... – Μα εσείς θα αγωνιάτε έξω απ’ την πόρτα! Όλες οι μαμάδες έτσι κάνουν. – Για μισό λεπτό... – ο Νίκος παρακολουθούσε απορημένος. – Τι λέτε για μένα εκεί πέρα; – Σιωπή! – φώναξαν μαζί οι δύο γυναίκες. – Κυρία Μαρία, να ρωτήσω κάτι; Δεν μαλώνετε ποτέ; Ο Νίκος δεν μου λέει τίποτα γι’ αυτό. – Μα τι εννοείς; – Η μαμά άνοιξε τα μάτια διάπλατα. – Οι γυναίκες τα κάνουν αυτά; – Κι όμως, – γέλασε η Ειρήνη. – Κάποιες χτυπάνε και τον άντρα τους, να πούμε την αλήθεια! – Παναγία μου… – η μάνα κάλυψε το πρόσωπό της με τα χέρια. – Τι λέξεις, τι καταστάσεις… – Έλα τώρα… – είπε με νόημα η Ειρήνη στη μαμά. – Πες την αλήθεια.

Δεν ήθελες καμιά φορά να “ριχτείς” λιγάκι στον άντρα σου ή το γιο σου; – Ε… – Η κυρία Μαρία πήγε να το ομολογήσει, αλλά μαζεύτηκε. – Όχι, ποτέ. – Σας εκτιμώ για την ευγένειά σας, – της χαμογέλασε η Ειρήνη, – αλλά δεν το πιστεύω! Πώς να μεγαλώσεις τέτοιον γιο και να μη θες ούτε μια φορά να του ρίξεις μια παρατήρηση; Τον μάλωσες ποτέ μικρό με κανένα ζωνάρι; – Μα ποτέ! – αυτή τη φορά είπε αλήθεια. – Έλα τώρα… – προσπάθησε να πει ο Νίκος, αλλά οι γυναίκες δεν τον άφησαν. – Σιωπή! – Κακώς τον λυπήθηκες, κυρία Μαρία… – η Ειρήνη χάιδεψε φιλικά τον Νίκο στον ώμο. – Μια σκανδαλιάρικη ψυχή σαν κι αυτή, πρέπει να παίρνει το μάθημά της! Πάντως, ο Νίκος σου είναι καλό παιδί.

Έχει ακόμα δρόμο να διορθωθεί.

Να φτιάξουμε κι ένα τσαγάκι; Έφερα και γλυκό από το ζαχαροπλαστείο… Το βράδυ που γύρισε ο πατέρας από τη δουλειά, η κυρία Μαρία μπροστά στον γιο του ανακοίνωσε: – Σταύρο! Ο Νίκος επιτέλους θα παντρευτεί! – Θεέ μου! Δεν το πιστεύω! – Ανεφώνησε πανευτυχής ο πατέρας. – Σιγά, ακόμα το σκέφτομαι, – διόρθωσε ο Νίκος τους γονείς του. – Όχι, αγόρι μου, – είπε με βαρύ τόνο η μαμά… Διαβάστε τη συνέχεια στα σχόλια ⬇️⬇️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους