Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα "σημαδιακό" τραγούδι απ' τα κορυφαία πιστεύω του Γιώργου Λαύκα σε στίχους Μπ. Βασιλειάδη!!! Εδώ απ' τα αγαπημένα φιλαράκια τους Χρηστάδες!! "Άνθρωποι έρχονται και φεύγουν, γενιές μεγαλώνουν, ανδρώνονται, δημιουργούν, αφήνουν (ή και όχι) δική τους συνέχεια κι όλα αυτά σε ένα σκηνικό που είναι ένα άψυχο ίσως πράγμα που λέγεται ΣΠΊΤΙ!! Χαρές, δράματα, αγωνίες, γλέντια όλα εκεί μέσα!! Κι όμως έρχονται στιγμές που αυτό το"σκηνικό " μένει άδειο απ' τους βασικούς του πρωταγωνιστές και τότε;;;; Πριν 9 χρόνια σαν σήμερα"έφυγε " η πρωταγωνίστρια του πατρικού μου σπιτιού, αρκετά χρόνια μετά τόν πατέρα μου, η ΜΑΝΑ μου!! Ένα χρόνο πριν ζώντας το δικό μου δράμα επέστρεψα σχεδόν ξανά σαν έφηβος να ζήσω μαζί της, όμως"άγνωσται αι βουλαί..." Και βρέθηκα ξανά μόνος σε ένα σπίτι νιώθοντας κάπως σαν το Φάντασμα της όπερας!! Μπορεί να ζούσα μέσα στο σπίτι αλλά το ένιωθα σαν "στοιχειωμένο" μη αναγνωρίζοντας την ύπαρξη μου σαν ζωντανή κι αυτό κράτησε αρκετά!! Και πήρα την απόφαση να φύγω για κάποιο διάστημα αλλάζοντας επαγγελματικό προσανατολισμό, αλλά στην ουσία για να παλέψω με τα φαντάσματα μου!! Όταν κι αν ξαναγυρίσω θέλω να μπω μέσα νιώθοντας χάδι στην ψυχή μου κι όχι απ' τα μέσα κλειδωμένο κελί.

Θέλω τα φαντάσματα μου να γίνουν άγγελοι παραμυθίας!! Με βασανίζουν μάνα οι στιγμές που άθελά μου σε πλήγωσα και θέλω να προχωρήσω!! Το σπίτι σας (εσένα και του πατέρα) ήταν ολοζώντανο και σημείο αναφοράς για τη γειτονιά!! Κάπως έτσι ένιωσα την ανάγκη να ανεβάσω αυτό το τραγούδι 9 χρόνια μετά από το φευγιό της μάνας μου, συγχωρέστε με!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους