Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εμπρός της γης οι κολασμένοι Της πείνας σκλάβοι εμπρός-εμπρός Το δίκιο απ’ τον κρατήρα βγαίνει Σα βροντή σαν κεραυνός...

Πολλοί νομίζουν, ότι η «Διεθνής» είναι ένα ρωσικό μπολσεβίκικο έργο.

Φυσικά, ότι δεν είναι ούτε ρωσικό ούτε κομμουνιστικό.

Γράφτηκε στα γαλλικά από τον Αναρχικό κουμμουνάρο Eugène Pottier (Ευγένιος Ποτιέ) το 1871 και συντέθηκε από τον Pierre de Gayter, έναν Βέλγο εργάτη που έγινε κάτοικος Παρισιού.

Υιοθετήθηκε αρχικά από το γαλλικό εργατικό κίνημα και ειδικά από τους επαναστάτες συνδικαλιστές, έγινε γνωστό σε όλη τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη και τελικά έφτασε στη Ρωσία.

Μετά την Επανάσταση ο Ρωσικός Εθνικός Ύμνος καταργήθηκε και κανένας άλλος δεν υιοθετήθηκε.

Αντ' αυτού, η νέα ρωσική κυβέρνηση επεδίωξε να κερδίσει την υποστήριξη των διεθνών εργατών χρησιμοποιώντας το τραγούδι τους, τη «Διεθνή».

Αν και από τότε που οι μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία εγκατέλειψαν τον διεθνισμό και ανέπτυξαν τον «σοβιετικό πατριωτισμό», η παλιά μελωδία παραμένει.

Φυσικά οι στίχοι έχουν αλλάξει με τον καιρό. https://youtu.be/U3krnTid5CU Πίνακας: Il Quarto Stato (=Η τέταρτη τάξη), 1901, Giuseppe Pellizza da Volpedo, Museo del Novecento, Μιλάνο. « Η τέταρτη τάξη» του Ιταλού νεο-ιμπρεσιονιστή Τζουζέπε Πελλίτσα ντα Βολπέντο, είναι γνωστό σύμβολο για τα προοδευτικά και σοσιαλιστικά κινήματα όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά και σε όλη την Ευρώπη.

Ο πίνακας εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της σκηνής έναρξης της ταινίας του Bernardo Bertolucci 1900 και απεικονίζει την άγρια εξέγερση της καταπιεσμένης αγροτικής τάξης, στην Ιταλία, κατά των φεουδαρχών, στην αρχή του 20ου αιώνα.

Το έργο αποπνέει έναν κρυφό λυρισμό, παρά τους επικούς στόχους του, καθώς, στο κάθε πρόσωπο ξεχωριστά διακρίνουμε τα συναισθήματά του, που ξεφεύγουν από τη συλλογικότητα της σκηνής της λαϊκής εξέγερσης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους