[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Δήμος-δήμιος Βόλου: Όταν η ατιμωρησία γίνεται καθεστώς. Καμία Ασυλία στη Βαρβαρότητα. Καμία ανοχή. Καμία σιωπή. Λογοδοσία Τώρα Η οργή της κοινωνίας δεν γεννήθηκε τυχαία. Δεν είναι στιγμιαία, ούτε...

Original Post

25#

Πλήρες Κείμενο:

Δήμος-δήμιος Βόλου: Όταν η ατιμωρησία γίνεται καθεστώς. Καμία Ασυλία στη Βαρβαρότητα.

Καμία ανοχή.

Καμία σιωπή. Λογοδοσία Τώρα Η οργή της κοινωνίας δεν γεννήθηκε τυχαία.

Δεν είναι στιγμιαία, ούτε υπερβολική.

Είναι αποτέλεσμα χρόνων συσσωρευμένης αγανάκτησης, απέναντι σε μια πραγματικότητα που προσβάλλει κάθε έννοια δικαίου, ηθικής και πολιτισμού.

Μια πραγματικότητα, όπου καταγγελίες πληθαίνουν, περιστατικά βίας απέναντι σε αδέσποτα ζώα έρχονται στο φως, και όμως – η ατιμωρησία παραμένει.

Όταν πολίτες βλέπουν επαναλαμβανόμενα φαινόμενα κακοποίησης και θανάτωσης ζώων χωρίς ουσιαστικές συνέπειες για τους υπεύθυνους, τότε το πρόβλημα παύει να είναι μεμονωμένο.

Μετατρέπεται σε θεσμική κρίση.

Και όταν θεσμοί που οφείλουν να προστατεύουν τη ζωή – κάθε ζωή – εμφανίζονται είτε αδρανείς είτε συνένοχοι, τότε η κοινωνία έχει όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση να αντιδράσει.

Η απαίτηση για λογοδοσία, δεν είναι “ακραία θέση”.

Είναι θεμελιώδης αρχή της δημοκρατίας.

Σήμερα, η συζήτηση δεν περιορίζεται σε επιμέρους περιστατικά.

Αφορά συνολικά τη λειτουργία μηχανισμών, που σχετίζονται με τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων.

Αφορά αποφάσεις, επιτροπές, συνεργασίες με ιδιωτικά συμφέροντα, και ένα πλέγμα ευθυνών που – αντί να αποδίδονται – φαίνεται να διαχέονται και να χάνονται.

Και εδώ τίθεται το κρίσιμο ερώτημα: Μπορεί μια κοινωνία να συνεχίσει να εμπιστεύεται θεσμούς, που δεν δίνουν απαντήσεις; Η απάντηση είναι όχι.

Όταν υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για κακοδιαχείριση, για πρακτικές που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή ζώων, για αδιαφάνεια σε συνεργασίες με ιδιωτικές εταιρείες, τότε η απαίτηση για πλήρη διερεύνηση είναι αυτονόητη.

Όχι επιλεκτική.

Όχι προσχηματική.

Πλήρη και σε βάθος.

Η κοινωνία ζητά δικαιοσύνη.

Η απαίτηση για απομάκρυνση προσώπων από θέσεις ευθύνης, όταν υπάρχουν σοβαρές σκιές, δεν είναι πολιτική δίωξη.

Είναι πράξη προστασίας του δημόσιου συμφέροντος.

Είναι μήνυμα ότι κανείς δεν είναι υπεράνω ελέγχου.

Ότι η εξουσία δεν αποτελεί ασπίδα, αλλά ευθύνη.

Η έννοια της λογοδοσίας είναι ξεκάθαρη: Όποιος διαχειρίζεται δημόσια ζητήματα – και μάλιστα ζητήματα που αφορούν ζωή – οφείλει να ελέγχεται.

Η ύπαρξη επιτροπών που λαμβάνουν αποφάσεις για την τύχη αδέσποτων ζώων, δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη για διαφάνεια.

Ποια είναι τα κριτήρια; Ποιες διαδικασίες ακολουθούνται; Υπάρχει ανεξάρτητος έλεγχος; Υπάρχει καταγραφή και δημοσιοποίηση αποφάσεων; Εάν οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα είναι θολές, ή ανύπαρκτες, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς λειτουργικό.

Είναι βαθιά δημοκρατικό.

Δεν μπορεί να λαμβάνονται αποφάσεις ζωής και θανάτου πίσω από κλειστές πόρτες.

Παράλληλα, η εμπλοκή ιδιωτικών εταιρειών στη διαχείριση των αδέσποτων, εγείρει σοβαρά ζητήματα.

Όταν το κέρδος συνδέεται με τη «διαχείριση» ζωών, τότε δημιουργείται ένα επικίνδυνο πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων.

Και όταν δεν υπάρχει αυστηρός έλεγχος, τότε ανοίγει ο δρόμος για πρακτικές, που δεν έχουν καμία σχέση με την προστασία των ζώων.

Η κοινωνία δεν είναι αφελής. Βλέπει. Καταγράφει. Συγκρίνει.

Και κυρίως, θυμάται.

Η φράση «κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο», δεν είναι σύνθημα.

Είναι απαίτηση.

Είναι υπενθύμιση, ότι η εξουσία δεν είναι ιδιοκτησία.

Ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν είναι δεδομένη.

Κερδίζεται – και χάνεται.

Όταν η ατιμωρησία γίνεται καθεστώς, τότε η αντίδραση γίνεται μονόδρομος.

Η κοινωνία των πολιτών έχει ήδη αρχίσει να κινητοποιείται.

Καταγγελίες, δημόσιες παρεμβάσεις, ενημερωτικές καμπάνιες, συγκεντρώσεις.

Αυτές οι δράσεις δεν είναι “θόρυβος”.

Είναι η φωνή μιας κοινωνίας, που αρνείται να αποδεχτεί τη βαρβαρότητα ως κανονικότητα.

Και αυτή η φωνή δεν πρόκειται να σιγήσει.

Το επόμενο βήμα είναι η θεσμική ενεργοποίηση.

Η δικαιοσύνη οφείλει να εξετάσει κάθε καταγγελία με σοβαρότητα και ταχύτητα.

Να μην αφήσει καμία υπόθεση να χαθεί στη γραφειοκρατία.

Να αποδείξει ότι λειτουργεί ανεξάρτητα και αποτελεσματικά.

Παράλληλα, η πολιτεία οφείλει να επανεξετάσει το πλαίσιο λειτουργίας των επιτροπών και των συνεργασιών με ιδιώτες.

Να θεσπίσει αυστηρούς κανόνες διαφάνειας, ελέγχου και λογοδοσίας.

Να διασφαλίσει ότι η προστασία των ζώων δεν θα εξαρτάται από αδιαφανείς διαδικασίες.

Αλλά πέρα από τους θεσμούς, υπάρχει και η κοινωνική ευθύνη.

Κάθε πολίτης έχει ρόλο.

Να ενημερώνεται.

Να μην αποδέχεται την κακοποίηση ως «φυσιολογική».

Να καταγγέλλει.

Να συμμετέχει.

Η αλλαγή δεν έρχεται από πάνω προς τα κάτω.

Έρχεται από την πίεση της κοινωνίας προς τους θεσμούς.

Η ιστορία έχει δείξει ότι όταν οι πολίτες ενωθούν γύρω από ένα δίκαιο αίτημα, μπορούν να ανατρέψουν ακόμη και τις πιο παγιωμένες καταστάσεις.

Και το αίτημα για προστασία της ζωής – κάθε ζωής – είναι από τα πιο θεμελιώδη.

Δεν υπάρχει «μικρή» κακοποίηση.

Δεν υπάρχει «αποδεκτή» βία.

Δεν υπάρχει «δικαιολογημένη» ατιμωρησία.

Κάθε πράξη βίας που μένει ατιμώρητη, ανοίγει τον δρόμο για την επόμενη.

Και κάθε κοινωνία που ανέχεται τη βία απέναντι στους πιο αδύναμους, υπονομεύει τα ίδια της τα θεμέλια.

Σήμερα, η επιλογή είναι ξεκάθαρη: Ή θα συνεχίσουμε να ζούμε σε μια πραγματικότητα όπου οι ευθύνες χάνονται και η βία κανονικοποιείται, ή θα απαιτήσουμε διαφάνεια, δικαιοσύνη και σεβασμό στη ζωή.

Δεν υπάρχει ουδέτερη στάση.

Η σιωπή δεν είναι απλώς απουσία λόγου.

Είναι στάση.

Και σε τέτοιες στιγμές, είναι στάση επικίνδυνη.

Η κοινωνία έχει ήδη μιλήσει.

Και ζητά το αυτονόητο: Έλεγχο. Δικαιοσύνη. Λογοδοσία.

Και αν κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να συνεχίσουν χωρίς να δίνουν απαντήσεις, κάνουν λάθος.

Γιατί αυτή τη φορά, η απαίτηση δεν θα ξεχαστεί.

Δεν θα κουκουλωθεί.

Δεν θα υποχωρήσει.

Η κοινωνία δεν αντέχει άλλη ατιμωρησία.

Και αυτή τη φορά, δεν θα κάνει πίσω. ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ Καθαίρεση τώρα όσων ευθύνονται για την αδιαφορία, την ανικανότητα και τη συγκάλυψη.

Κατάργηση επιτροπών, που αποφασίζουν για τη ζωή και τον θάνατο ανυπεράσπιστων ζώων.

Τα ζώα δεν είναι αριθμοί.

Δεν είναι αναλώσιμα.

Είναι ζωές.

Είναι ψυχές.

Η ατιμωρησία τελειώνει εδώ.

Ο κόσμος έχει αγανακτήσει.

Κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΩΡΑ για όσα πλάσματα δεν έχουν φωνή.

Η φωνή μας, η δύναμή τους. #ΚαμίαΑνοχή #ΔικαιοσύνηΤώρα #ΌχιΣτηΒαρβαρότητα #ΤαΖώαΕίναιΖωές #StopAnimalCruelty #ProtectStrays #EndImpunity #AnimalRightsGR #ΦωνήΓιαΤαΖώα #ΌχιΣτηΖωοκτονία ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ https://www.facebook.com/share/p/1C45PhSaLs/

24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences