Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πειραιάς: «Αυξήσεις στους μισθούς, όχι στους πολέμους και τους εξοπλισμούς» το μήνυμα της μαζικής απεργιακής κινητοποίησης Με κόκκινα γαρύφαλλα στα πέτα και στα χέρια, με ρούχα στολισμένα με κονκάρδες των σωματείων τους, συμμετείχαν χιλιάδες εργαζόμενοι και λαού στην πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Δεκάδες εργατικά και συνταξιουχικά σωματεία και συνδικάτα, σύλλογοι γυναικών και φοιτητικοί, πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι, όπως και άλλοι μαζικοί φορείς του κινήματος πήραν μέρος στη συγκέντρωση και την πορεία που ακολούθησε, τιμώντας τους αγώνες και τους νεκρούς της εργατικής τάξης, συνεχίζοντας στο σήμερα με την πάλη για εργασιακά δικαιώματα, ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στο πολεμικό σφαγείο και εκφράζοντας παράλληλα αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται και δοκιμάζονται από τη φρίκη του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου, με τα συνδικάτα να παίρνουν από νωρίς θέση υψώνοντας τα πανό τους με συνθήματα όπως «1η Μάη: Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», «Συλλογικές συμβάσεις και αυξήσεις στους μισθούς, όχι στους πολέμους και τους εξοπλισμούς» και «140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών και εργατριών του Σικάγο, βαδίζουμε το δρόμο της ανατροπής για μια κοινωνία χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση» Ομιλίες εκεί πραγματοποίησαν κατά σειρά ο Στέλιος Γκιλάκης, αντιπρόεδρος Φοιτητικού Συλλόγου ΠΑΠΕΙ, ο Σπύρος Βέρρας, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Πειραιά, ο Γιάννης Μάρκου, πρόεδρος του Συνδικάτου Ιδιωτικής Υγείας Πειραιά, η Σίτσα Κόνιαρη, μέλος του ΔΣ της ΟΓΕ και πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Νίκαιας, ο Μάκης Τσελέντης, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων δήμου Κορυδαλλού, ο Αποστόλης Κυπραίος, πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ, ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και ο Μάρκος Μπεκρής, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ.

Στη συγκέντρωση παρευρέθηκαν ο Νίκος Αμπατιέλος, μέλος του ΠΓ και βουλευτής του ΚΚΕ, καθώς και η Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής του Κόμματος.

Μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε πορεία στους δρόμους του Πειραιά, κατά την διάρκεια της οποίας κατατέθηκαν από το Εργατικό Κέντρο και το Παράρτημα Πειραιά της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στεφάνια στο μνημείο της Ηρώς Κωνσταντοπούλου, της 17χρονης ΕΠΟΝίτισσας που εκτελέστηκε τον Μάη του ‘44 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Η πορεία ολοκληρώθηκε στο Πασαλιμάνι, στο μνημείο των νεκρών εργατών της μεγάλης απεργίας του 1923.

Εκεί, αφού διαβάστηκε το χρονικό των γεγονότων του «Ματωμένου Αυγούστου» που άφησε 11 νεκρούς απεργούς στον Πειραιά, κατατέθηκαν στεφάνια.

Στεφάνια κατέθεσαν η Τομεακή Επιτροπή και η Τομεακή Οργάνωση Πειραιά τους ΚΚΕ και της ΚΝΕ, δεκάδες σωματεία και άλλοι μαζικοί φορείς.

Λουλούδια επίσης άφησαν καταχειροκροτούμενοι στο μνημείο με υψωμένες γροθιές και οι φίλοι του «Κόκκινου Αερόστατου».

Απέναντι στο σάπιο σύστημα των κερδών και του πολέμου, προβάλλουμε τον δικό μας κόσμο, της ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης «Σήμερα είναι η μέρα που η εργατική τάξη σε κάθε γωνιά του πλανήτη σηκώνει το αιματοβαμμένο κόκκινο λάβαρό της και λέει ότι τον τροχό της Ιστορίας τον γυρίζει η πάλη των τάξεων.

Ότι ο τροχός θα γυρίσει από τους εργάτες που οργανώνονται, που οι μεγάλοι αγώνες μας γκρέμισαν και θα ξαναγκρεμίσουν βασιλιάδες και κράτη, που τσάκισαν και θα τσακίσουν στρατούς και όπως άνοιξαν λεωφόρους εκεί όπου κυβερνήσεις και εκμεταλλευτές έλεγαν πως δεν υπάρχει δρόμος έτσι θα κάνουμε και εμείς στις σημερινές πολεμικές συνθήκες», ανέφερε μεταξύ άλλων στην κεντρική ομιλία της απεργιακής συγκέντρωσης, ο Μάρκος Μπεκρής.

Και μεταξύ άλλων πρόσθεσε: «Σήμερα όλοι οι λαοί βρίσκονται αντιμέτωποι με το σύστημα του καπιταλισμού που έχει σαπίσει και γεννάει εγκλήματα. (…) Απέναντι σε αυτό το σάπιο σύστημα των κερδών και του πολέμου, προβάλλουμε τον δικό μας κόσμο, της ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Αυτό έδειξαν οι λιμενεργάτες που αρνούνται να γίνουν συνένοχοι στο έγκλημα, μπλοκάροντας σφαίρες και πολεμικό υλικό που προορίζονταν για τη δολοφονία γυναικών και παιδιών στην Παλαιστίνη από το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ.

Αυτό το μήνυμα έστειλαν και στις 6 Φλεβάρη, όταν 20 λιμάνια σε Ευρώπη και Μεσόγειο νέκρωσαν από την ιστορική απεργιακή τους κινητοποίηση, διακηρύσσοντας περήφανα και διεθνιστικά ότι οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τους πολέμους των εκμεταλλευτών, αλλά στέκονται στο πλευρό των λαών που αγωνίζονται ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Η εργατική τάξη δεν θα μπει κάτω από ξένη σημαία.

Δεν θα διαλέξουμε ποιος ιμπεριαλιστής θα μας εκμεταλλεύεται, ποιος θα μας στέλνει να σκοτωθούμε, δεν θα διαλέξουμε ανάμεσα σε παλιούς και νέους δήμιους των λαών.

Η δική μας σημαία είναι η σημαία της ταξικής, διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι στο στρατόπεδο των λαών.

Για αυτό και από τη σημερινή μας συγκέντρωση εδώ στην εργατούπολη του Πειραιά, που μέσα στους 200 ήταν και 11 Πειραιώτες συνδικαλιστές αγωνιστές κομμουνιστές, λέμε να απεμπλακεί εδώ και τώρα η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να κλείσουν τώρα οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις, να επιστρέψουν τα πολεμικά πλοία και οι στρατιωτικές μονάδες από αποστολές στο εξωτερικό.

Καμία συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ για τις κόντρες και τους ανταγωνισμούς τους με Κίνα και Ρωσία.

Αλληλεγγύη στους λαούς που είναι θύματα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, των επεμβάσεων, της κατοχής, της γενοκτονίας, του ξεριζωμού».

Στον χαιρετισμό του, ο Στέλιος Γκιλάκης ανέφερε πως η Πρωτομαγιά διδάσκει στους φοιτητές, που συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις στο πλάι των εργατικών σωματείων και των συνδικάτων πως ο δρόμος της ανατροπής ενάντια στον πόλεμο και την εκμετάλλευση είναι ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος. «Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες σήμερα στέλνουμε ένα μεγάλο μήνυμα! Δεν θα κάνουμε ούτε βήμα από τις διεκδικήσεις μας», είπε και πρόσθεσε: «Δεν θα συνηθίσουμε τη βαρβαρότητα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της φτώχειας, της ανεργίας, της προσφυγιάς.

Αρνούμαστε να θυσιάσουμε τις σπουδές μας, την αξία του πτυχίου μας, τα όνειρά μας στον βωμό του κέρδους!».

Ακολούθως, ο Σπύρος Βέρρας αναφέρθηκε στο πώς οι εκπαιδευτικοί μέσα από τους συλλόγους τους έβαλαν εμπόδια στους σχεδιασμούς που ήθελαν τους μαθητές να συμμετέχουν σε δραστηριότητες των πρεσβειών του κράτους - δολοφόνου Ισραήλ και των ΗΠΑ με σκοπό το ξέπλυμα της εικόνας των ιμπεριαλιστών και πώς μαζί με τους γονείς συνεχίζουν να παλεύουν «για ένα σχολείο που θα υπηρετεί τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, να διδάσκουμε στους μαθητές μας την αλήθεια και το δίκιο, να συνεχίσουμε να τους πηγαίνουμε στην Καισαριανή, στο Χαϊδάρι, στο μπλόκο της Κοκκινιάς, να μιλάμε για τα Τέμπη, για την 9η Μάη, να τους λέμε για τους συμμαθητές τους Αντρέα Λυκουρίνο 14 χρόνων και Ηρώ Κωνσταντοπούλου 17 χρόνων που εκτελέστηκαν κι αυτοί στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς στην Καισαριανή».

Από την πλευρά του, ο Γιάννης Μάρκου αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις συνθήκες εργασίας και τις διεκδικήσεις των υγειονομικών στην Ιδιωτική Υγεία, ενώ η Σίτσα Κόνιαρη σημείωσε: «Εδώ στον Πειραιά, είναι βαθιά ριζωμένη η ιστορία των αγώνων των γυναικών της εργατικής τάξης.

Εδώ καταγράφηκε η πρώτη απεργία εργατριών στην Ελλάδα.

Στις 13 Απρίλη του 1892, στο νηματουργείο Ρετσίνα. (…) Αντίστοιχα το καλοκαίρι του 1933 στην Κοκκινιά, οι υφάντριες έδωσαν έναν μεγάλο και ανυποχώρητο αγώνα, μια απεργία που κράτησε 27 ολόκληρες μέρες, από τις μεγαλύτερες της μεσοπολεμικής περιόδου.

Είναι αυτοί οι αγώνες που φωτίζουν και σήμερα το δρόμο της αγωνιστικής μας δράσης ενάντια στην εγκληματική πολιτική των κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ που τσακίζουν τις ζωές μας».

Με τα λόγια «Τιμή στους νεκρούς της τάξης μας, ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!» έκλεισε τον χαιρετισμό του ο Μάκης Τσελέντης, στον οποίο μίλησε για την μετωπική επίθεση της κυβέρνησης στα εργασιακά δικαιώματα και τις κοινωνικές δομές και υπηρεσίες, με ταυτόχρονη αύξηση των πολεμικών δαπανών, με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ.

Στη συνέχεια, ο Αποστόλης Κυπραίος μεταξύ άλλων σημείωσε: «Με παρακαταθήκη την ιστορική απεργία στις 6 Φλεβάρη, που ανέδειξε τη δύναμή της αλληλεγγύης και του συντονισμού της δράσης εργατικών σωματείων και κλάδων, από Πειραιά μέχρι Ελευσίνα και τους λιμενεργάτες από 20 λιμάνια της Μεσογείου τα σωματεία μας ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ συνεχίζουμε δυναμικά, αποφασιστικά, τον αγώνα.

Στις 5 Μάρτη, στην 24ωρη Πανελλαδική Απεργία μας, κάναμε σαφές προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν θα πληρώσουμε με τη ζωή μας τα κέρδη των εφοπλιστών.

Ότι δεν θα επιτρέψουμε η ζωή και η ασφάλεια του ναυτεργάτη να γίνει "παράπλευρη απώλεια", σε περιόδους πολέμων, για τα κέρδη των ναυτιλιακών ομίλων.

Δεν είμαστε αναλώσιμοι, σε οποιεσδήποτε συνθήκες, για τα κέρδη των εφοπλιστών! Σήμερα, σε αυτές τις συνθήκες, οι ναυτεργάτες βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα και διακινδυνεύουν ακόμα και με τη ζωή τους, τα παζάρια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών». Ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης τόνισε πως ο κλάδος του Μετάλλου μετατρέπεται σε κλάδο πολεμικής βιομηχανίας μέσα σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και για αυτό η κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος στον κλάδο αποκτά ιδιαίτερο βάρος, καθώς μέσα σε αυτόν συγκρούονται δύο κόσμοι: Από την μία οι εργάτες που συμμετείχαν στη μεγάλη απεργία του Φλεβάρη σε Πειραιά και Θριάσιο με σύνθημα «δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», που δεν δέχονται να γίνουν τα πρώτα θύματα της πολεμικής προετοιμασίας τα εργατικά δικαιώματα και η ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.

Και από την άλλοι δυνάμεις που κάνουν σημαία τα συμφέροντα της εργοδοσίας, «που προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να επικρατήσει άκρα του τάφου σιωπή στους χώρους δουλειάς για λόγους δήθεν εθνικού συμφέροντος».

Πρόσθεσε πως σε αυτές τις συνθήκες αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία η ανάγκη της αλλαγής συσχετισμών υπέρ των δυνάμεων του αγώνα, όπως η πρωτιά των ταξικών δυνάμεων για πρώτη φορά στην Ομοσπονδία Μετάλλου, εξέλιξη που συμβάλλει στην γενικότερη προσπάθεια ανασύνταξης και αντεπίθεσης του κινήματος στην χώρα μας.

Ακόμα, κατήγγειλε από το βήμα την νέα προσπάθεια της εργοδοσίας μέσω παρακρατικών μηχανισμών να τρομοκρατήσουν όσους σηκώνουν ανάστημα και διεκδικούν. «Εχουμε τη δύναμη, τη δυνατότητα, τη θέληση, έχουμε τη γνώση και την αποφασιστικότητα για να συγκρουστούμε με οποιονδήποτε μηχανισμό της εργοδοσίας. Κάτω τα χέρια σας, ο αγώνας συνεχίζεται σε κάθε χώρο δουλειάς», είπε χαρακτηριστικά. https://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/419691/peiraias-ayxiseis-stoys-misthoys-ohi-stoys-polemoys-kai-toys-exoplismoys

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους