Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα αυτές οι φωτογραφίες αποτύπωναν μια ιστορική εκτέλεση... Η Καισαριανή πρέπει να ήταν το μέρος που αναμετρήθηκαν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογίες. Ο Καρλ Σμιτ είναι αυτός που θα δώσει αδρά χαρακτηριστικά στη γέννηση του φασισμού και στη εκ διαμέτρου διαφορετική φύση από την συντηρητική αντεπανάσταση: ο φασισμός ήταν μια επανάσταση ενάντια στην επανάσταση,ενα κατεξοχήν κομμάτι της νεωτερικότητας.Ο φασισμός παρουσιαζόταν από τον Γερμανό νομικό ως το κάτεχον της εποχής του.

Η λέξη είναι παρμένη από την επιστολή του Απόστολου Παύλου προς τους Θεσσαλονικείς και εκφράζει την αντίσταση προς την έλευση του αντιχρίστου. Ο Σμιτ στη Πολιτική του Θεολογία θεωρούσε πως η νεωτερικότητα αντλεί το λεξιλόγιο από τη θρησκεία αποτελώντας μια εκκοσμίκευμενη μεταφορά της στο πεδίο της σύγχρονης πολιτικής.

Το κάτεχον έβρισκε τελικά για τον Σμιτ την ενσάρκωση του στο πρόσωπο του Χίτλερ ο οποίος ορθωνε την αντίσταση, που είχε εγκαινιάσει αντανακλαστικά με το 1789, στο σοσιαλισμό και στη συνέχεια στο μπολσεβικισμό.Από την άλλη πλευρά, ο Μπένγιαμιν,λάτρης της εβραϊκής εκκοσμίκευσης, στην έκτη θέση για την Ιστορία μιλάει με τη σειρά για τον Μεσσία ο οποίος παρουσιάζεται ως νικητής του Αντιχρίστου. Ο Αντίχριστος δεν είναι άλλος από τον επελαύνοντα φασισμό...

Ο φασισμός και κομμουνισμός ήταν αδύνατο να βρουν ποτέ πεδίο συννενόησης μιας και οι στόχοι τους και ο τρόπος υλοποίησης είχαν μεν αφενός μια συμμετρία η οποία όμως εν τέλει επιβεβαιώνει την πλήρη αδυναμία για σύγκλιση.

Τόσο ο κομμουνισμός όσο και ο φασισμός παρουσιάζονταν ως μια κατάσταση εξαίρεσης απέναντι στη κοινοβουλευτική φιλελεύθερη δημοκρατία την οποία ήθελαν οι μεν να αντικαταστήσουν με τη δικτατορία του προλεταριάτου και οι δε με μια απολυταρχική κυβέρνηση που λειτουργούσε καθαρά με όρους φυλετικής διάστασης.

Όμως οι διαφορές ήταν τεράστιες και συντριπτικές μεταξύ τους που η χρήση( κατάχρηση) της έννοιας του ολοκληρωτισμού συσκοτίζει τους σκοπούς και τις επιδιώξεις τους.

Για τον Σμιτ η επανάσταση θα γινόταν από πάνω:από χαρισματικούς ηγέτες οι οποίοι χειραγωγούν τις μάζες προς το σκοπό τους προσδοκώντας στην ανόρθωση ενός κράτους Λεβιάθαν με δρακόντιους όρους φυλετικής σύνθεσης.

Αντιθετικά, για τον Μπένγιαμιν, η επανάσταση θα γινόταν από κάτω,από τις συνειδητοποιημένες μάζες που γίνονταν το υποκείμενο της ιστορίας και ο τελικός στόχος ήταν η κατάργηση του κράτους και της εχθρότητας μεταξύ τους.

Μια εκκοσμίκευμενη μεσσιανική πραγμάτωση της νέα εποχής της ανθρωπότητας.

Οι μελλοθάνατοι στη Καισαριανή οδηγούνται στο ικρίωμα τους, σκαπανείς ενός άλλου κόσμου, από τους μεγαλύτερους εχθρούς τους. Και αν τελικά οι εκτελεστές ευτυχώς ηττήθηκαν το χρωστάμε και στο Μεσσία που νίκησε τον Αντίχριστο...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους