Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποιοι άνθρωποι δεν είναι μόνοι από έλλειψη, αλλά από επιλογή. Αγαπούν τη γαλήνη του λιγοστού.

Συνδέονται με ψυχές που μοιάζουν: φίλοι που δεν ζητούν διαρκή επιβεβαίωση, δεν εξαντλούν με λόγια· απλώς υπάρχουν εκεί, με μια σιωπηλή συμφωνία: «Θα είμαι εδώ, όταν με χρειαστείς, κι ελπίζω να είσαι εδώ όταν σε χρειαστώ.» Είναι σχέσεις χαμηλόφωνες, μα βαθιές.

Όπου η σπάνια παρουσία αποκτά αξία, και η απουσία δεν πληγώνει, αλλά ανοίγει χώρο στην ελευθερία.

Σαν ήρεμα λιμάνια, αυτοί οι δεσμοί δεν πνίγουν - προσφέρονται όταν τους χρειάζεσαι.

Ακόμα και στον έρωτα, μπορεί να υπάρξει αυτή η ποιότητα.

Να χωρούν δύο ελευθερίες χωρίς να αλληλοαναιρούνται.

Όχι από απόσταση ή ψυχρότητα, αλλά από βαθύ σεβασμό.

Δύο ψυχές που δεν θέλουν να αλλάξουν η μία την άλλη, μα να συναντηθούν αυθεντικά.

Αρκεί να ποθούν και οι δύο αυτό τον λεπτό χορό αυτονομίας, χωρίς φόβο.

Με εμπιστοσύνη στο νήμα που τις ενώνει, ακόμη κι όταν δεν αγγίζονται.

Ίσως, τελικά, συντροφικότητα να σημαίνει… Ένα βλέμμα που σε καταλαβαίνει.

Μια σιωπή που δεν ενοχλεί. Και μια παρουσία που δεν εγκλωβίζει, αλλά σε κάνει να νιώθεις ελεύθερος. (Nikitas kafkios)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους