Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διάβασα το Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.

Πριν αναπτύξω όσα θέλω να πω, να δηλώσω ότι υποστηρίζω το εγχείρημα της ανασύνταξης της Αριστεράς και το θεωρώ αναγκαίο.

Παρακολουθώ επομένως με μεγάλη προσοχή την πορεία του Αλέξη Τσίπρα.

Εύχομαι να πετύχει.

Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι ο στόχος ενός κειμένου σύνθεσης διαφορετικών ρευμάτων δεν θα έπρεπε να είναι ένα Πρόγραμμα, ούτε ένα σχέδιο προγράμματος.

Γιατί αν ήταν Πρόγραμμα, απουσιάζει από αυτό η Ελλάδα. Α: Γήρανση και δημογραφική συρρίκνωση του πληθυσμού. Β: Η ανασύνταξη του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, γιατί δεν παράγει. Γ: Ένταξη των μεταναστών που έχουν αρχίσει να έρχονται εδώ και τριανταπέντε χρόνια. Δ: Διεθνείς προσανατολισμοί, όχι γενικά αλλά αυτή την περίοδο.

Χωρίς αυτά, πρόγραμμα δεν γίνεται.

Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι δεν θα ‘πρεπε δουλειά της επιτροπής να είναι η διατύπωση προτάσεων, πριν αναλύσει πού βρίσκονται σήμερα τα τρία ρεύματα (Σοσιαλδημοκρατία, Ριζοσπαστική Αριστερά και Πολιτική οικολογία) και πού πάνε.

Γιατί το ζήτημα σήμερα δεν είναι η διαφορά ανάμεσα στα τρία/τέσσερα ρεύματα που πρέπει να γεφυρωθεί, αλλά η μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας, η εξαέρωση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, η αποτυχία του ευρωκομμουνισμού και η αδυναμία της πολιτικής οικολογίας να αποκτήσει υπόσταση.

Αν δεν αρχίσεις από την ανάλυση των αποτυχιών, τι πας να γεφυρώσεις; Εκτός αν δεν τις βλέπεις.

Εκτός αν στο μυαλό σου Σοσιαλδημοκρατία, Ριζοσπαστική Αριστερά και της Πολιτική Οικολογία είναι αφηρημένοι ιδεότυποι, εκτός ιστορίας.

Δεν πρόκειται για ιστορική ανάλυση.

Αλλά τί προτάσεις να κάνεις αν δεν έχεις καταλάβει γιατί τα ρεύματα που θέλεις να γεφυρώσεις απέτυχαν και συρρικνώθηκαν; Πού πήγαν οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις της σοσιαλδημοκρατίας; Τρίτη παρατήρηση: Αν δει κανείς την ιστορία των αλλεπάλληλων ιστορικών αριστερών προσπαθειών, η κάθε μια βασίστηκε πάνω στην ανάλυση και στην υπέρβαση των αποτυχιών της προηγούμενης.

Οποιαδήποτε νέα αφετηρία οφείλει να ξεκινά από τη συνειδητοποίηση της τεράστιας υποχώρησης της Αριστεράς στην Ευρώπη, όπου κοινωνικές τάξεις που παραδοσιακά την υποστήριζαν αλλάζουν ριζικά στρατόπεδο.

Δεν μπορείς να πας πουθενά χωρίς αυτά τα προαπαιτούμενα.

Γιατί το ζήτημα δεν είναι να διατυπώσεις προγραμματικά αιτήματα και δεσμεύσεις. Είναι η λογική του προγράμματος που θέλεις να προτείνεις. Ο φέρων οργανισμός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους