Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χάζευα τις προάλλες μια εκπομπή βραδυνή με έναν καλό φίλο προσκεκλημένο.

Ε, είπα να κάτσω να το δω...Το απόλαυσα καθώς ο καλεσμένος φίλος έχει και ποιότητα αλλά και τρόπο να μιλά. Ωστόσο...

Κάπου ανάμεσα σε καφέδες στα πλατό και ανάμεσα σε «χαλαρές» κουβέντες, πετάγεται πάντα η ίδια ερώτηση: «Πώς και δεν παντρεύτηκες;» Ρωτιέται με χαμόγελο, σχεδόν αθώα, σαν να πρόκειται για μια μικρή απορία της στιγμής.

Θεωρώ όμως πως, πίσω της κρύβεται η μεγάλη βεβαιότητα, πως ο γάμος είναι το αυτονόητο, το αναμενόμενο, το “κανονικό”.

Και κάπως έτσι, όποιος δεν τον έχει επιλέξει, καλείται (έστω και ανεπίσημα ) να δώσει εξηγήσεις.

Δεν ακούμε συχνά το αντίστροφο.

Κανείς δεν ρωτάει «και τι σου πρόσφερε ο γάμος;» ή «ήταν τελικά αυτό που περίμενες;».

Όχι γιατί δεν έχει ενδιαφέρον, αλλά γιατί εκεί η ερώτηση θα έμοιαζε αδιάκριτη, ίσως και άβολη.

Να ρωτούσα δηλαδή εγώ τώρα, ως οικοδεσπότης στο πλατό, έναν παντρεμένο καλεσμένο δημόσια: "έλα τώρα, πες μας, και τι κατάλαβες που παντρεύτηκες; " Θεωρώ πως οι ζωές δεν οφείλουν να αξιολογούνται με τέτοιου έιδους πρότυπα.

Άλλοι παντρεύονται, άλλοι όχι, άλλοι παντρεύονται και χωρίζουν... και όλες οι επιλογές αξίζουν τον ίδιο σεβασμό, χωρίς υποσημειώσεις και χωρίς απολογίες.

Και πάνω απ' όλα δίχως δημόσιες ερωτήσεις...Κατανοώ και ξέρω, ασφαλώς, πως ~σε μεγάλο βαθμό~ αυτό ζητά το τηλεοπτικό κοινό.

Κάλλιστα, ωστόσο, μπόρουμε όλοι να περιπλέκουμε τις ζωές μας και να δυστυχούμε.

Παντρεμένοι και μη...Και από την άλλη, πως θα μπορούσε μια ανθρώπινη ζωή να ΜΗΝ είναι περίπλοκη; Εεε;; Δε θα ήταν ανθρώπινη αλλιώς! Ήταν η αμπελοφιλοσοφία της "υγρής" και δίχως ήλιο Πρωτομαγιάς. Όμορφος καιρός...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους