Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ιστορία είναι φίλε μου Εξακόσιες χιλιάδες 1η Μαϊου 1886, Σικάγο, ανταπόκριση μέσα από τις σελίδες της ιστορίας Στους παγωμένους δρόμους του σημερινού Σικάγο κανείς και τίποτε δεν θυμίζει εκείνη τη μέρα.

Ο κόσμος περνούσε στη λεγόμενη πρώτη βιομηχανική επανάσταση.

Μια νέα τάξη γεννιόταν μες στους κόλπους των αναπτυσσόμενων κοινωνιών την ίδια στιγμή που ορδές ανειδίκευτων εργατών συρρέουν στα μεγάλα αστικά κέντρα γυρεύοντας καλύτερους όρους ζωής, ευκαιρίες εκπαίδευσης και βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης που στις πιο απομακρυσμένες περιοχές κρίνονταν απεχθείς και απάνθρωπες.

Μα η νέα τάξη πραγμάτων δεν σήμαινε τη βελτίωση των κοινωνικών όρων.

Οι εργάτες που στελεχώνουν τις νεοσύστατες βιομηχανίες δεν θα μπορούσαν να φανταστούν όσα τραγικά επρόκειτο να ζήσουν.

Ατέλειωτες ώρες εργασίες, χαμηλά ημερομίσθια, ανθυγιεινοί όροι διαβίωσης χωρίς τα στοιχειώδη.

Η παιδική θνησιμότητα ανέρχεται σε υψηλά ποσοστά ενώ στην Μεγάλη Βρετανία, κοιτίδα της νέας εποχής, το νομικό πλαίσιο για την ηλικία εισόδου στην αγορά εργασίας παραμένει ανύπαρκτο.

Έφθανε η ώρα για να απαιτηθεί μια καλύτερη ζωή.

Ήταν 1η Μαίου του 1886 όταν οι οικογένειες των εργατών συγκεντρώνονται στην πλατεία Heymarket.

Άνδρες, γυναίκες και παιδιά παρελαύνουν άοπλοι με μοναδικό τους σύνθημα μια καλύτερη ζωή.

Ο κύβος έχει ριφθεί.

Η υπονόμευση της ειρηνικής διαδήλωσης θα συμβεί με την έκρηξη μιας χειροβομβίδας που στοιχίζει τη ζωή σε επτά αστυνομικούς.

Οι σκηνές που θα ακολουθήσουν συνιστούν αληθινή σφαγή.

Οι παραταγμένες, αστυνομικές δυνάμεις ανοίγουν πυρ με πολυβόλα προς το συγκεντρωμένο πλήθος.

Η επίσημη ανακοίνωση των αρχών κάνει λόγο για τέσσερις νεκρούς διαδηλωτές μα η αλήθεια είναι πως εκείνη τη μέρα, στην πλατεία του Σικάγο ο κόσμος έγινε μάρτυρας της φρίκης.

Σκοτωμένα παιδιά και γυναίκες, με μοναδικό τους ατόπημα πως στάθηκαν απέναντι στην εποχή τους, ζητώντας το αυτονόητο.

Δεν ήταν μερικές δεκάδες αλλά εξακόσιες χιλιάδες άνθρωποι, αποφασισμένοι να κερδίσουν μια καλύτερη ζωή για αυτούς και τα παιδιά τους.

Η εργατική πρωτομαγιά εορτάζεται σε ολόκληρο τον κόσμο ως μια ανάμνηση των αγώνων που απαιτήθηκαν για να αλλάξει ο κόσμος αλλά και όσων απομένουν ακόμη να γίνουν για να λάμψει η δικαιοσύνη ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους, έξω και πέρα από τις τάξεις, αυτές που η πρόσφατη ιστορία τόσο γλαφυρά απέδειξε πως μπορούν να συντριβούν κάτω από το βάρος αυτού του Λεβιάθαν που ονομάστηκε παγκόσμια οικονομία.

Με ευχές για καλό μήνα, πλέκω ένα στεφάνι από τα πιο άλικα ρόδα στη μνήμη εκείνων των ανθρώπων που από τα βάθη της ιστορίας μας δείχνουν το δρόμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους