Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η υποκρισία της «αξιοκρατίας» Και εδώ φτάνουμε στην πραγματική υποκρισία όλου αυτού του εγχειρήματος.

Η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές αυτών των αλλαγών θα μας πουν ότι όλα γίνονται για μεγαλύτερη αξιοκρατία.

Ότι ο φάκελος μαθητή, το Εθνικό Απολυτήριο, η συνεχής αξιολόγηση, όλα αυτά είναι για να «αποτυπώνεται η πραγματική εικόνα του μαθητή» και να «αξιολογείται δίκαια».

Ας το δούμε, όμως, λίγο πιο προσεκτικά.

Όσο περισσότερα κριτήρια βάζουν στο τραπέζι, υποτίθεται για να γίνει πιο «αντικειμενική» η αξιολόγηση, τόσο περισσότερες ευκαιρίες δημιουργούνται για όσους έχουν τα μέσα να τα εκμεταλλευτούν.

Ας κάνουμε, λοιπόν, μια ειλικρινή σύγκριση.

Από τη μία, ένα παιδί που φοιτά σε ένα δημόσιο σχολείο, χωρίς πόρους, χωρίς φροντιστήρια, χωρίς δυνατότητα για εξωσχολικές δραστηριότητες, χωρίς «μέσο».

Από την άλλη, ένα παιδί που φοιτά σε ένα ιδιωτικό σχολείο, με όλες τις ανέσεις, με φροντιστήρια, με γνωριμίες, που ουσιαστικά έχει πληρώσει για να πάρει το επιθυμητό φάκελο.

Και οι δύο θα κριθούν με τα ίδια «αντικειμενικά» κριτήρια.

Πιστεύει κανείς ότι θα έχουν ίσες πιθανότητες; Το σύστημα που χτίζεται δεν είναι αξιοκρατικό.

Είναι ένα σύστημα που νομιμοποιεί και θεσμοθετεί τους προνομιούχους.

Βάζει τόσες παραμέτρους, τόσες προϋποθέσεις, τόσες «αποδείξεις» που μόνο όσοι έχουν την οικονομική και κοινωνική δυνατότητα μπορούν να τις συγκεντρώσουν.

Και μετά, αφού χτίσουν αυτό το λαβύρινθο, θα έρθουν να μας πουν ότι «δεν είναι όλοι ίσοι».

Ότι «κάποιοι αξίζουν περισσότερο». Ότι αυτό είναι αξιοκρατία. Όμως δεν είναι. Είναι ταξική εκπαίδευση με άλλο όνομα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους