Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ: ΑΠΟ ΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ… ΣΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ Πρωτομαγιά.Μια λέξη βαριά.

Μια ημέρα που δεν γεννήθηκε για εκδρομές, στεφάνια και τυπικές ανακοινώσεις.

Για πολλούς σήμερα, η Εργατική Πρωτομαγιά μοιάζει απλώς με ευκαιρία για μια ανάσα, για μια έξοδο, για μια ανοιξιάτικη απόδραση.

Και αυτό, από μόνο του, δείχνει πόσο έχει ξεθωριάσει η παλιά εργατική συνείδηση.

Κάποτε η ημέρα αυτή ήταν ορόσημο.

Ήταν μνήμη, διεκδίκηση, φωνή.

Ήταν το αίμα των εργατών του Σικάγο, οι βίαιες συγκρούσεις, οι απεργοί στους δρόμους, η μάχη για το οχτάωρο και για δικαιώματα που σήμερα πολλοί θεωρούν αυτονόητα.

Μόνο που τίποτα δεν ήταν αυτονόητο.

Όλα κερδήθηκαν.

Και σήμερα; Σήμερα περισσεύουν οι δηλώσεις και λείπει η ουσία.

Περισσεύουν οι εκπρόσωποι και λείπει η εκπροσώπηση.

Περισσεύουν οι καρέκλες και λείπει η φωνή. Καλή Άνοιξη, λοιπόν.

Στους εργατοπατέρες.

Στους αγωνιστές με ημερομηνία λήξης.

Στις καρέκλες που βαφτίστηκαν εκπροσώπηση.

Στα λόγια… χωρίς αντίκρισμα. Στις υπογραφές… χωρίς φωνή. Και στους ανθρώπους της δουλειάς, που δεν ζητούν χειροκρότημα. Ζητούν σεβασμό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους