Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αυριανή ημέρα, 2 Μαΐου, είναι αφιερωμένη σε μια από τις πιο αγαπημένες σύγχρονες μορφές της Ορθοδοξίας, την Αγία Ματρώνα τη Ρωσίδα, την Αόμματη και Θαυματουργή.

Η ζωή της αποτελεί ένα συγκλονιστικό παράδειγμα του πώς η δύναμη του Θεού «ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται». ​Η Φωτοφόρος Τυφλή Το Φως που δεν Σβήνει ​Η Αγία Ματρώνα γεννήθηκε χωρίς την αίσθηση της όρασης, όμως ο Θεός της χάρισε «οφθαλμούς πνευματικούς» που έβλεπαν βαθιά μέσα στις ψυχές των ανθρώπων και στο μέλλον.

Σε έναν κόσμο που συχνά θεοποιεί την εξωτερική ομορφιά και τη σωματική ρώμη, η Ματρώνα ήρθε για να μας υπενθυμίσει ότι η αληθινή όραση είναι η πίστη και η αληθινή δύναμη είναι η ταπείνωση. ​ ​Η ζωή της Αγίας δεν ήταν μόνο η τύφλωση.

Αργότερα έχασε και τη δυνατότητα να περπατά.

Έζησε καταδιωκόμενη από το άθεο καθεστώς της εποχής της, χωρίς μόνιμη στέγη, μετακινούμενη από σπίτι σε σπίτι.

Παρόλα αυτά, ποτέ δεν γόγγυσε.

Η στάση της μας διδάσκει ότι οι δυσκολίες της ζωής δεν είναι εμπόδια για τη χάρη του Θεού, αλλά το «εργαστήριο» μέσα στο οποίο σμιλεύεται ο άγιος άνθρωπος. ​ ​Χιλιάδες άνθρωποι έτρεχαν κοντά της για να βρουν παρηγοριά. Η Αγία Ματρώνα δεν έδινε απλώς συμβουλές· μετέδιδε την ειρήνη του Χριστού.

Είχε την ικανότητα να διακρίνει τα κρυφά πάθη και τις αγωνίες, οδηγώντας τους ανθρώπους στη μετάνοια. ​«Όλοι, όλοι να έρχεστε σε μένα και να μου λέτε τα βάσανά σας, σαν να είμαι ζωντανή... κι εγώ θα σας βλέπω και θα σας ακούω και θα σας βοηθώ».

Η κοίμηση της Αγίας Ματρώνας ήταν το ίδιο ταπεινή, προφητική και γαλήνια όσο και η ζωή της.

Παρόλο που η ίδια υπέφερε από σωματικές ασθένειες και τις κακουχίες των διωγμών, ο Θεός της αποκάλυψε το τέλος της επίγειας διαδρομής της, επιτρέποντάς της να προετοιμαστεί και να αποχαιρετήσει τα πνευματικά της παιδιά. Η Αγία Ματρώνα γνώριζε την ημέρα της κοίμησής της τρεις ημέρες νωρίτερα.

Παρά την αγιότητά της, η στάση της απέναντι στον θάνατο ήταν γεμάτη από τη σεμνότητα που τη χαρακτήριζε.

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο για μια Αγία, λέγεται ότι ακόμα και εκείνη ένιωσε δέος μπροστά στο μυστήριο του θανάτου.

Όταν την ρώτησαν αν φοβάται, απάντησε με ειλικρίνεια ότι ένιωθε το δέος της μετάβασης, διδάσκοντάς μας πως η πνευματική ζωή δεν καταργεί την ανθρώπινη φύση, αλλά την αγιάζει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους