Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή την Εργατική Πρωτομαγιά, θεωρώ αναγκαίο να ανοίξει ξανά με καθαρό τρόπο η συζήτηση για την εργασία, τους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η Πρωτομαγιά δεν είναι μια απλή αργία.

Είναι ημέρα μνήμης, αγώνα και διεκδίκησης.

Μας θυμίζει ότι το οκτάωρο, η πενθήμερη εργασία, οι συλλογικές συμβάσεις, η ασφάλιση και η προστασία από την εργοδοτική αυθαιρεσία δεν χαρίστηκαν.

Κερδήθηκαν μέσα από αγώνες.

Σήμερα, όμως, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «ανάπτυξη» μια πραγματικότητα που για πολλούς εργαζόμενους σημαίνει χαμηλούς μισθούς, εξαντλητικά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, ακριβή στέγη και καθημερινή ανασφάλεια.

Δεν μπορεί να θεωρείται πρόοδος μια οικονομία στην οποία ο εργαζόμενος πλήρους απασχόλησης δεν μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς από τον μισθό του.

Η πενθήμερη εργασία με κανονικό βασικό μισθό πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτο κανόνα.

Η έκτη ημέρα εργασίας δεν μπορεί να γίνεται κανονικότητα στο όνομα της ευελιξίας.

Η ευελιξία, όταν επιβάλλεται μόνο στον εργαζόμενο, δεν είναι εκσυγχρονισμός· είναι απορρύθμιση.

Η φετινή Πρωτομαγιά πρέπει να γίνει αφορμή για ένα σαφές μήνυμα: χρειαζόμαστε ισχυρές συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις στους μισθούς, πραγματικούς ελέγχους στην αγορά εργασίας, προστασία του οκταώρου και κατοχύρωση του πενθημέρου.

Η εργασία πρέπει να εξασφαλίζει αξιοπρέπεια, όχι εξάντληση.

Πρέπει να δίνει προοπτική, όχι φόβο.

Και η Πολιτεία οφείλει να σταθεί με πράξεις δίπλα στους εργαζόμενους, όχι μόνο με λόγια στις επετείους. ΜΕ ΕΚΤΊΜΗΣΗ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους