Υπάρχουν αποφάσεις που λύνουν προβλήματα. Και υπάρχουν κι εκείνες που απλώς τα κρύβουν κάτω από το χαλί. Αυτή εδώ ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Η απαγόρευση παρουσίας φιλοξενούμενων οπαδών...
Υπάρχουν αποφάσεις που λύνουν προβλήματα. Και υπάρχουν κι εκείνες που απλώς τα κρύβουν κάτω από το χαλί.
Αυτή εδώ ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Η απαγόρευση παρουσίας φιλοξενούμενων οπαδών στο ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός, με ανακοίνωση του αρμόδιου υπουργού Γιάννη Βρούτση κατόπιν εισήγησης της Ελληνική Αστυνομία, δεν είναι ούτε καινοτομία ούτε λύση.
Είναι η επανάληψη μιας παλιάς, κουρασμένης συνταγής: «δεν μπορούμε να το διαχειριστούμε, άρα το απαγορεύουμε».
Κι όμως, εδώ υπήρχε κάτι διαφορετικό.
Μια πρωτοβουλία, έστω συμβολική, από οπαδούς του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ για ανταλλαγή εισιτηρίων.
Μια μικρή χαραμάδα κανονικότητας σε ένα ποδόσφαιρο που έχει μάθει να ζει με κλειστές εξέδρες, φόβο και απαγορεύσεις.
Και τι έκανε το κράτος; Την έκλεισε.
Ο υπουργός , τυπικά, έκανε αυτό που κάνουν όλοι οι πολιτικοί σε τέτοιες περιπτώσεις: ακολούθησε την εισήγηση της Αστυνομίας.
Γιατί, ας το πούμε καθαρά: όταν, το 2026, η απάντηση της ΕΛΑΣ σε ένα ποδοσφαιρικό ντέρμπι είναι «μην έρθουν οι φιλοξενούμενοι», αυτό δεν είναι πρόληψη.
Είναι ομολογία αδυναμίας.
Αδυναμία να οργανώσει.
Αδυναμία να ελέγξει.
Αδυναμία να προστατεύσει.
Και το πιο ανησυχητικό; Δεν φαίνεται να την ενοχλεί κιόλας.
Γιατί εδώ και (πολλά) χρόνια, η εύκολη λύση έχει γίνει κανονικότητα.
Αντί να χτίζεται ένα μοντέλο ασφάλειας που να επιτρέπει την παρουσία οπαδών και των δύο ομάδων – όπως συμβαίνει σε σοβαρά πρωταθλήματα – επιλέγεται η λύση του «ποιούμε τη νήσσαν».
Μόνο που έτσι δεν λύνεται τίποτα.
Απλώς μεταφέρεται το πρόβλημα πιο κάτω.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει καταλήξει να παίζεται σε μισά γήπεδα, με μισή ένταση και μισή αλήθεια.
Και κάθε τέτοια απόφαση το σπρώχνει ακόμα πιο βαθιά σε αυτή την κανονικοποιημένη στρέβλωση.
Και η ειρωνεία; Τα «επιστροφή των οικογενειών στα γήπεδα», «νέα εποχή», «εκσυγχρονισμός».
Αλλά όταν προκύπτει μια ευκαιρία – έστω μικρή – να δοκιμαστεί κάτι διαφορετικό, το σύστημα πατάει φρένο.
Όχι από κακή πρόθεση.
Από συνήθεια.
Κάποια στιγμή, όμως, πρέπει να ειπωθεί το αυτονόητο: αν δεν μπορείς να εγγυηθείς την παρουσία φιλοξενούμενων οπαδών σε ένα ντέρμπι, τότε το πρόβλημα δεν είναι οι οπαδοί.
Είναι η ίδια η διαχείριση της ασφάλειας. Και μέχρι να αλλάξει αυτό, θα συνεχίζουμε να βλέπουμε το ίδιο έργο. Κρίμα.
24#Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους