Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μερικά πράγματα για την Ευρωλίγκα τώρα που ξεκαθαρίζει το τοπίο: - Η φετινή Ευρωλίγκα ήταν ίσως η πιο δύσκολη και πιο ανταγωνιστική που θυμάμαι.

Και αυτό γιατί εκτός από τις παραδοσιακά ισχυρές ομάδες εμφανίστηκαν αρκετές ακόμα που έκαναν πολλές εκπλήξεις στην κανονική περίοδο. Η Βαλένθια, η Ζαλγκίρις, η Χαποελ στην αρχή της σεζόν.

Ακόμα και η Ντουμπάι κάποια στιγμή άρχισε να βρίσκει ρυθμό και είχε δυνατή έδρα αλλά την έβγαλε off ο πόλεμος.

Πιστεύω δε ότι εξίσου εντυπωσιακή θα είναι και του χρόνου η διοργάνωση όπου παρά τα όσα ακούγονται δεν θα έχουμε καμία ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο διεξαγωγής της. - Παρόλα αυτά, στο Φ4 περνάνε τελικά οι 4 πιο βαριές φανέλλες της διοργάνωσης.

Καλές οι «Σταχτοπούτες» και η χαρά του αθλήματος αλλά στην τελική ευθεία μετράνε και άλλα. κυρίως το μέταλλο της ομάδας και οι προσωπικότητες των παικτών. Η Ζαλγκίρις πχ έπαιξε ωραίο μπάσκετ όλη τη σεζόν αλλά πόσο εφικτό είναι εν τέλει να περάσει την Φενέρ έχοντας ως βασικούς πρωταγωνιστές τους ρολίστες και όχι τους σταρ του περσινού και πρόπερσινου Ολυμπιακού; Για την δε Βαλενθια ειλικρινά δεν υπάρχουν λόγια.

Είχε τη δυνατότητα να επιλέξει να παίξει με την Χάποελ η οποία δεν έχει έδρα και παίζει σε ουδέτερο γήπεδο και παρόλαυτά επέλεξε να παίξει με τον παναθηναϊκό που και έμπειρη ομάδα είναι και δυνατή έδρα έχει! Γιατί; Επειδή τον κέρδισε χαλαρά στον αγώνα της κανονικής περιόδου που είναι εντελώς άλλες οι απαιτήσεις.

Πραγματικά αυτό που έκανε η Βαλένθια δεν είχε καμία λογική.

Ήταν μεγάλη αφέλεια (ΣΣ: αρχικά είχα γράψει αλαζονεία) και αυτά πληρώνονται.

Η δε αγωνιστική αφέλεια που επέδειξαν στο πρώτο ματς ήταν πραγματικά εξοργιστική.

Χθες ήταν άτυχοι – αν δεν έτρωγαν εκείνο το αδιανόητο τρίποντο του Οσμαν θα κέρδιζαν – αλλά γενικά η παρουσία τους δεν ήταν αυτή που έπρεπε.  - Πάμε να δούμε λίγο τις τέσσερις ομάδες που φαίνεται ότι - απροόπτου πηγαίνουν στο φάινάλ-φόρ .

Καταρχάς για τον ΠΑΟ: Οσοι μου κάνουν την τιμή να με διαβάζουν θα είχαν δει ότι και στα δικά μου ποστ και σε σχόλια που έκανα αραιά και που σε τοίχους φίλων μου παναθηναϊκών τους έλεγα ότι όλης υστερία που εξέπεμπαν κατά τη διάρκεια της σεζόν ήταν παντελώς ακατανόητη. Καλό μπάσκετ δεν έπαιζαν, ειδικά αμυντικά ήταν σουρωτήρι, αλλά ήταν μέσα στους στόχους, είχαν κάνει κάποιες σημαντικές νικες, η ποιότητα παικτών είναι δεδομένη, ενώ μόνο άσχετοι μπορούν να απαξιώνουν έναν προπονητή που έχει πάρει τρεις στις πέντε τελευταίες ευρωλίγκες όσο κι αν κάποια πράγματα που έκανε έμοιαζαν ακατανόητα.

Αυτό που επικρατούσε σε όλο τον οργανισμό δεν ήταν κριτική αλλά υστερία (η οποία έχει συγκεκριμένους λόγους και αφετηρία, αλλά ας μην ανοίξουμε αυτή την κουβέντα και να μείνουμε στα αγωνιστικά). Την Βαλένθια ο ΠΑΟ την περνάει επειδή έφερε το παιχνίδι στα μέτρα του.

Ηλεγξε το ρυθμό, βρήκε πρωταγωνιστές σε κάθε ματς και τελικά του βγήκε σε καλό η απουσία του Σλούκα καθώς με τον Σορτς και το Γκραντ περισσότερη ώρα στο παρκέ απέκτησε μεγαλύτερη ταχύτητα και αθλητικότητα που ήταν το μεγάλο ατού της Βαλένθια. Αντιθέτως, στον ημιτελικό με τη Ρεάλ μια πιθανή απουσία του Σλούκα θα είναι μεγάλο πρόβλημα για τον ΠΑΟ γιατί εκείνο το ματς πιθανότατα θα είναι πολύ κοντρολαρισμένο , η περιφέρεια της Ρεάλ δεν είναι τόσο αθλητική και η συμβολή του Σλούκα στο σετ παιχνίδι πιο καθοριστική.

Τα προβλήματα του παναθηναϊκού δεν υπάρχει περίπτωση να βελτιωθούν μέσα σε επόμενες τρεις βδομάδες.

Ούτε οι ψηλοί του θα αυξηθούν,  Ούτε οι παίκτες του θα γίνουν μπουλντόγκ στην άμυνα. Αυτό που σίγουρα θα αλλάξει είναι η ψυχολογία του.

Θα δούμε αν αρκεί. - Η Ρεάλ είναι για μένα η «σιγανοπαπαδιά» των πλέι οφ και γενικά της διοργανωσης.

Ξεκίνησε μέτρια τη σεζόν αλλά από τον Φεβρουάριο και μετά ανεβαίνει σταθερά.

Δεν παίζει εντυπωσιακό μπάσκετ αλλά παίζει στερεό μπάσκετ, Έχει δύναμη κοντά στο καλάθι και έχει πάρει τα περισσότερα do or die ματς που έδωσε.

Το πρόβλημα της είναι το βάθος στην περιφέρεια το οποίο μπορεί να της κοστίσει απέναντι στον ΠΑΟ του οποίου η ισχύς είναι ακριβώς εκεί.

Και να δούμε φυσικά τι θα γίνει με τον Ταβάρες που θα δώσει λέει αγώνα δρόμου για να προλάβει το φάινάλ-φόρ.

Αν οι βάζελοι καταφέρουν να παίξει την Ρεάλ χωρίς τον Ταβάρες τότε θα μιλάμε για ακραία μεταφυσικά φαινόμενα οπότε τζάμπα ασχολούμαστε με τα συστήματα και τις τακτικές… - Η Φενέρ ήταν η πιο σταθερή ομάδα στο πρώτο μέρος της φετινής σεζόν, έκανε μία τρομερή κοιλιά το τελευταίο δίμηνο που είχε και τις απουσίες, αλλά τώρα στα πλέι οφ φαίνεται ξανά ανεβασμένη.

Έχει τρομερή ποιότητα στην περιφέρεια, μπορεί να βρει σκορ από πολλούς παίκτες, έχει ρόλους, είναι σοβαρή ομάδα γενικά.

Εκεί που υπερέχουμε ξεκάθαρα από την Φενέρ είναι στην δύναμη πυρός κοντά στο καλάθι, αλλά γενικά θεωρώ ότι ο δικός μας ημιτελικός θα είναι πιο δύσκολος από του ΠΑΟ. - Και πάμε σε εμάς.

Στο δεύτερο μισό της σεζόν είμαστε μακράν η καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκας.

Και αυτό παρά τα λάθη που έγιναν στην αρχή της σεζόν στη θέση ένα, στην πορεία η κατάσταση διορθώθηκε.

Αποκτήθηκαν τρία point guard κατά τη διάρκεια της σεζόν (!) ο δε Τζόζεφ έχει βγει πραγματικά πολύ καλός. Και ο Ντιλικινα είναι καλός, παίκτη που τον έχουν διαλέξει ο Πόποβιτς και Ομπράντοβιτς δεν μπορεί να είναι άσχετος. Και επειδή είναι τρομερός εξολοθρευτής στην άμυνα ίσως αποδειχθεί πολύ κρίσιμος απέναντι σε παίκτες όπως ο Τάκερ και ο Μπάλντουιν στον ημιτελικό ή ο Ναν στον τελικό.

Γενικά η ομάδα έχει ρολάρει και το μπάσκετ που παίζει είναι πραγματικά κυριαρχικό.

Κερδίσαμε τον παναθηναϊκό στο σεφ με σοβαρές απουσίες, χωρίς Γουοκαπ και Σάσα.

Κερδίσαμε με τεράστια διαφορά την Ρεάλ και την Φενέρ.

Στην πολύ καλή ομάδα που υπήρχε προστέθηκαν κάποια επιπλέον στοιχεία που την έκαναν ακόμα καλύτερη. καταρχάς έχουμε καλύψει το ελλειμμα αθλητικότητας που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια με τις προσθήκες κατάλληλων παικτών. Ο Γουορντ δίνει ενέργεια στα φτερά, ο Φαλ και ο Τζόουνς είναι ελικόπτερα μέσα στη ρακέτα.

Το βάθος του ρόστερ είναι τεράστιο. Ο Μορις, ο Λάρι, ο Φαλ και λογικά και ένας εκ των ΜαΚισικ (το πιθανότερο) ή Παπ λογικά θα είναι εκτός δωδεκάδας στο Φ4.

Για μένα η μεγάλη ποιοτική-αγωνιστική διαφορά στον Ολυμπιακό φέτος είναι ότι: α) απειλεί πολύ περισσότερο από τη θέση πέντε καθότι ο Μίλου είναι πολύ πιο επικίνδυνος επιθετικά από τον Φαλ, β) έχει ατομική δημιουργία εκτός συστήματος από τον τρελο-Ντόρσεϊ που κάνει σεζόν καριέρας και γ) απειλεί περισσότερο από τη θέση ένα καθότι είναι ανεβασμένος επιθετικά ο Γουοκαπ και δεν κρύβεται καθόλου μα καθόλου όταν η μπάλα καίει ο Τζόζεφ.

Για μένα αυτό το τελευταίο ήταν το βασικό πρόβλημα που δεν πήραμε την κούπα τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια.

Δεν ξέρω πως θα εμφανιστούμε φέτος στο φάινάλ-φόρ αλλά η κατάσταση μοιάζει καλύτερη από ότι στο παρελθόν.

Επίσης όλος ο οργανισμός φέτος μοιάζει ακόμα πιο σοβαρός, ακόμα πιο συγκεντρωμένος και γενικά βλέπω μία ηρεμία και αποφασιστικότητα στην ομάδα. - Προβλέψεις δεν μπορώ να κάνω, θεωρώ ότι Ολυμπιακός στον ημιτελικό έχει 52 – 48 υπέρ του έναντι της Φενέρ και ο παναθηναϊκός 55 – 45 έναντι της Ρεάλ.

Θεωρώ δηλαδή κατά τι πιθανότερο να έχουμε ελληνικό τελικό.

Όπου εκεί φυσικά δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη.

Αγωνιστικά ο Ολυμπιακός είναι πιο στέρεος και είναι σίγουρα καλύτερη ομάδα με την κυριολεκτική έννοια του όρου.

Αλλά τον ΠΑΟ σε μόνο παιχνίδι στο γήπεδο του δεν μπορείς να τον ξεγράψεις, όσο κι αν του έχουμε πάρει τον αέρα τα τελευταία χρόνια. - Επειδή πάντως ο μεγαλύτερος κίνδυνος σε αυτά τα ματς δεν είναι ο ατέλειωτος πόνος που θα νιώσει ο χαμένος - τον οποίο καλό είναι να αντιμετωπίζουμε με το σχετικό απελευθερωτικό αυτοσαρκασμό και χαβαλέ - αλλά η τοξικότητα που πιθανότατα θα κυριαρχήσει, καλό είναι οι υπεύθυνοι φορείς της πολιτείας και της διοργάνωσης να κάνουν εγκαίρως τα κουμάντα τους.

Αλλά και οι πιο νουνεχείς από τους φιλάθλους να έχουν όρια στην συμπεριφορά τους και απαιτήσεις σοβαρότητας από όλους. Αν και γι’ αυτό το τελευταίο δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους