Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αλλιώς δεν γίνεται (Μνήμες 58) Προχωρούμε λοιπόν, αλλιώς δεν γίνεται. Ό, τι και να πεις δεν θα ταιριάζει, θα είναι ξένο με αυτό που θες, εκείνο που αξίζει στα πράγματα και μακάρι μόνα τους τα λόγια να έδιναν λύση, διέξοδο ή λυτρωτική μουσική.

Προχωρούμε με μια ακόμα γνώση πικρή, με πρόσθετη φρίκη στους λογαριασμούς μας.

Μακριά από μας οι πρόχειρες ερμηνείες, η χολή και η εκδίκηση, μακριά από μας τα καμώματα όσων τα ξέρουν όλα, όσων ενώ δεν βλέπουν πέρα απ’ τη μύτη τους παίζουν τους προφήτες.

Αν συνεχίζουμε, μάλλον πρέπει ξανά και ξανά να σκεφτούμε πού πάμε κι αν όλα όσα πράττουμε μας οδηγούν εκεί ή άλλού.

Δεν ξέρω πώς θα τα καταφέρουμε να βάλουμε τους θεούς να μιλήσουν, να συνεννοηθούν, να ειρηνεύσουν.

Αν υπάρχει ένας Χριστός με φραγγέλιο και άλλος με κλάδο ελαίας, ένας Μωάμεθ με οργή και μίσος και άλλος με χαμόγελο ειρήνης, ας είναι και άλλοι θεοί που δεν ανακατεύονται με θανάτους και πένθη.

Ας ήταν κάτι να μπορούσε να κάνει ο καθένας μας, ώστε αθροιζόμενο να δίνει πνοή παραμυθίας στο πένθος που δεν αντέχεται.

Έχουν όλα ανα-τραπεί, δεν αναγνωρίζουμε τους φίλους μας, πολύς «ρεαλισμός» και σκληρότητα αναδύθηκαν σαν να μη ζήσαμε καταστάσεις μίσους και πένθους, σαν να μην αδικηθήκαμε ποτέ, εμείς οι αδύνατοι, εδώ στη γωνιά του Αιγαίου.

Η ανθρωπιά που ήταν πρώτο μέλημα φαίνεται να εξατμίστηκε στη δίνη μιας απροσδοκητης κρίσης, από εδώ τα οικονομικά αδιεξοδα, η αδικία, η ανεργία, από εκεί η πανδημία και τώρα ο πόλεμος τόσο κοντά μας! Δοκιμάζονται όλα ξανά και ξανά, φαίνεται να έχουμε χάσει το μέτρο και τα λογικά μας, τι είναι πρώτο και τι δεύτερο, ας διαβάσαμε, ας είδαμε θέατρα, ας τραγουδήσαμε το Μαουτχάουζεν του Θεοδωράκη, ας απογειωθήκαμε κάποτε ελπίζοντας σε ταπεινούς παραδείσους όπου τουλάχιστον θα μπορεί κανείς να ξεδιπλώνει χωρίς τρόμο τη ζωή του.

Νομίζαμε πως ήταν παραμύθι ο βρυκόλακας του Μπραμ Στόουκερ που μας τρόμαξε στα νιάτα μας, ή τα βαμπίρ ή ο Φρανκενστάιν, αλλά φαίνεται ότι όλοι αυτοί οι μύθοι με τα έργα τα σκοτεινά των ανθρώπων κάποτε αληθεύουν και χρειάζεται προσοχή, κάποιος αγιασμός που να αποδίδει, να φέρνει λύτρωση να αποκοιμίζει τα πνεύματα του κακού που ίπτανται αόρατα στους αιθέρες της ζωής μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους